ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5684
อู๋โพหลินส่ายหน้าไปมา "ขาของฉันอยู่ห่างจากพื้นมากกว่าสามพันจั้ง จะให้เข้าสู่สมาธิได้ยังไง......"
อีกสองคนพยักหน้าเห็นด้วยทันที
เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ขึ้นเครื่องบิน แม้ว่ามันจะแปลกใหม่ แต่ก็น่ากลัว
......
ในเวลาเดียวกัน
หลังจากที่หลินหว่านเอ๋อร์จอดเฮลิคอปเตอร์ที่ลานด้านบนของวิลล่าแล้ว เธอพูดกับเย่เฉินว่า "คุณชายเชิญเข้าไปในบ้านก่อนสิคะ ฉันเตรียมกระดาษพู่กันน้ำหมึกไว้ให้แล้ว เผื่อว่าคุณชายจะเขียนอะไรลงไปในภาพวาดนั้นของซือกง”
เย่เฉินถามด้วยความสงสัย "ให้ผมเขียนเหรอ?"
“แน่นอนสิคะ” หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มและพูดว่า “อู๋เฟยเยี่ยนเคยเห็นลายมือของฉัน ถ้าเขาจำได้ว่าเป็นลายมือฉัน เกรงว่าจะรู้เรื่องที่เรากำลังหลอกเขา”
เย่เฉินถามด้วยความงุนงง "พวกคุณไม่ได้พบหน้ากันมาหลายร้อยปี เธอจะจำลายมือของคุณได้ยังไง?"
หลินหว่านเอ๋อร์เม้มริมฝีปากของเธอ พูดว่า "หลังจากที่คุณชายช่วยฉันไว้ในครั้งนั้น ฉันได้เขียนจดหมายไว้ให้เธอเป็นพิเศษก่อนที่จะอพยพออกจากยุโรปเหนือ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยให้คุณชายเขียนจะดีกว่า......"
เย่เฉินพยักหน้าพูดว่า "งั้นก็ได้ ผมจะจัดการเอง"
เมื่อเข้าไปในห้องหนังสือชั้นหนึ่ง หลินหว่านเอ๋อร์เดินมาที่โต๊ะยาว เริ่มทำการฝนหมึกให้เย่เฉิน เย่เฉินเลือกพู่กันที่เหมาะมือ จากนั้นเขียนคำบรรยายสั้นๆ เกี่ยวกับชีวิตของบรรพอาจารย์เมิ่ง ลงบนมุมขวาบน
หลินหว่านเอ๋อร์ถาม "พ่อตาของคุณชายสามารถเผยแพร่ภาพนี้ได้จริงเหรอ?"
เย่เฉินพยักหน้า "อย่ากังวลไป ไม่มีปัญหาแน่นอน เขาจะหาทางสร้างความฮือฮาได้แน่ แล้วผมจัทำวิดีโอสั้น ๆ เพื่อให้เขาเจิดจ้า เชื่อว่าอู๋เฟยเยี่ยนจะเห็นได้ในเวลาอันสั้นนี้"
หลินหว่านเอ๋อร์ถามขึ้นอีกครั้ง "คุณชายคะ ภาพที่ละเอียดอ่อนแบบนี้จัดแสดงโดยมือของพ่อตาคุณชาย มันจะไม่เป็นการสร้างปัญหาให้กับคุณชายเหรอคะ ถ้าอู๋เฟยเยี่ยนตามรอยพ่อตาคุณขึ้นมา คุณชายจะไม่ถูกจับได้เหรอคะ?”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า "หลังจากภาพนี้ปรากฏ อู๋เฟยเยี่ยนจะคอยระวังสอดส่องจินหลิงอย่างแน่นอน ตอนนั้นเธอจะถูกเปิดเผยออกมา แต่ผมในฐานะบุคคลลึกลับจะยังอยู่ในความมืด ถ้าเธอออกมาปรากฏตัว ก็จะไม่กล้าส่งคนไปที่จินหลิงอีก”
"ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนล้วนเข้าใจผิดกันได้ คนที่ฉลาดและมีไหวพริบมากเท่าไหร่ ถ้าเห็นพ่อตาของผมเผยแพร่ภาพวาดนี้ต่อสาธารณะ ผมเชื่อว่าต่อให้มีคนหลายสิบล้านคนในจินหลิง อู๋เฟยเยี่ยนจะไม่สงสัยเป็นคนแรกก็คือพ่อตาของผม”
จากนั้น เย่เฉินก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า "นอกจากนี้ ผมจะแต่งเรื่องให้พ่อตาของผมด้วย ผมรู้จักนิสัยของเขาดี ความสามารถของเขาในใส่สีตีไข่ยอดเยี่ยมมาก เมื่อถึงเวลานั้น เรื่องราวที่ผมแต่งขึ้นจะออกมาจากปากของเขา" สามารถทำให้อู๋เฟยเยี่ยนตกใจเสียจนปัญญาแน่นอน"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...