ได้ยินเหล่าจางพูดแบบนี้ ชิวอิงซานและซุนจือต้งก็ตกใจจนพูดไม่ออก!
ทั้งสองยืนตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว ซุนจือต้งมองเหล่าจาง โพล่งถามเขาไปว่า:“เหล่าจาง นายบอกว่าคุณหนูพะวงเรื่องทางโลกแล้ว พะวงเรื่องทางโลกอะไรเหรอ?”
เหล่าจางถามเสียงเบาว่า:“พวกนายจำได้ไหม ความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเราทั้งสามคนเมื่อก่อนคืออะไร?”
ชิวอิงซานพูดโดยไม่ลังเลว่า:“แน่นอนว่าอยากให้คุณหนูพบเจอคนที่ชอบแล้วสร้างครอบครัว เพื่อที่จะได้ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปทั้งชีวิต!”
“ใช่!”ซุนจือต้งก็อดไม่ได้ที่จะถอนใจ:“หลายสิบปีมานี้ฉันเอาแต่คิดว่า ก่อนพวกเราสิบขวบ คุณหนูเป็นคนพาพวกเราไปเล่น สิบขวบถึงยี่สิบ เป็นพวกเราที่อยู่เล่นกับคุณหนู พอพวกเรายี่สิบ ค่อย ๆ โต คุณหนูก็ยังเป็นคุณหนูที่อายุสิบเจ็ดอยู่เสมอ ตอนนั้นเราเริ่มหวังว่าคุณหนูจะได้พบที่พักพิงของตัวเอง วันข้างหน้าพวกเราไปจากคุณหนู ไม่มีข่าวคราวของคุณหนูอีก แต่ในใจฉันก็หวังแบบนี้เสมอ……”
พูดไป ซุนจือต้งก็มองไปที่เหล่าจาง โพล่งถามว่า:“เหล่าจาง ที่นายบอกว่าคุณหนูพะวงเรื่องทางโลก หรือว่าเกี่ยวกับสิ่งนี้?!”
เหล่าจางพยักหน้าอย่างตื่นเต้น พูดเสียงเบาว่า:“คุณเย่ เย่เฉิน ตอนนี้อยู่ในห้องของคุณหนู น่าจะเป็นคนที่คุณหนูรับกลับมาด้วยเฮลิคอปเตอร์!”
ชิวอิงซานขมวดคิ้วพูดว่า:“คุณหนูจากไปตั้งนานเพิ่งกลับมา หรือว่าไปเจอเย่เฉิน?!ฉันจำได้ว่าคุณหนูพูดว่า อย่าให้เย่เฉินรู้ว่าคุณหนูยังจำเขาได้ แล้วทำไมไปหาเขาตอนดึกขนาดนั้น?และตอนนี้ยังพาเขาไปที่ลานบ้านของตัวเองอีก เธอไม่กลัวเย่เฉินรู้เหรอ?”
เหล่าจางพูดเสียงเบา:“กลัว?คุณหนูบอกสถานการณ์ทุกอย่างของตัวเองแก่เขาไปหมดแล้ว!”
“อะไรนะ?!”
ทั้งสองได้ยิน ก็ยิ่งตกใจมากขึ้น
ซุนจือต้งพูดด้วยความตกใจว่า:“คุณ……คุณหนูบอกความลับของตัวเองให้เขาฟังหมดแล้ว?!”
“บอกหมดแล้ว!”เหล่าจางพยักหน้าอย่างแรง:“พูดง่าย ๆ ก็คือ มันรงไปตรงมา และ……และก็……”
“ห่า!”ซุนจือต้งสั่นด้วยความตื่นเต้น แล้วรีบถามว่า:“จริงเหรอ?นี่มันจริงเหรอ?”
ชิวอิงซานก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน พูดเสียงสั่น:“เหล่าจาง นายไม่ได้ล้อพวกเราเล่นใช่ไหม?”
พวกเขาสามคน เติบโตมาด้วยกัน ตั้งแต่แปด เก้า สิบปีก่อน
ทั้งสามคนมีนิสัยคล้ายกัน มีนิสัยใจคอที่ดีมาก แม้ว่าทุกคนจะเลือกชีวิตที่แตกต่างกัน แต่เนื่องจากพวกเขาเติบโตมาด้วยกันกับหลินหว่านเอ๋อร์ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจึงลึกซึ้งมาก เหมือนพี่น้อง
ซุนจือต้งเคยอยู่ในตำแหน่งสูง ชิวอิงซานมีความมั่งคั่ง ชีวิตของทั้งสองประสบความสำเร็จอย่างมาก ส่วนเหล่าจางตั้งแต่อยู่ในผ้าอ้อม จนเป็นพ่อบ้านคอยอยู่ข้างกายหลินหว่านเอ๋อร์มาเกือบเก้าสิบปี และดูเหมือนจะไม่ประสบความสำเร็จอะไรเลย แต่สำหรับทั้งสองแล้ว พวกเขาต่างชื่นชมเหล่าจาง
หลายปีมานี้ หลินหว่านเอ๋อร์รับเลี้ยงเด็กไว้หลายคน แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่จะอยู่เคียงข้างเธอได้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...