ตอนนี้เอง หลินหว่านเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างก็ดูมีความสุข พูดทันทีว่า:“เฒ่าแก่ซุน ฉันบอกแล้วไง ประตูชีวิตนายอยู่ที่จินหลิง ดูเหมือนว่าทั้งหมดนี้จะอยู่คุณชายเย่ ทำไมนายไม่รีบขอบคุณคุณชายเย่ที่ช่วยชีวิตล่ะ?”
ซุนจือต้งเบิกตากว้างทันที ใบหน้าดูไม่เชื่อ
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวกับอีกสองคนว่า:“เหล่าจาง เหล่าชิว คุณชายเย่จะเอาของดีมาให้พวกนาย พวกนายยืนงงอะไรกัน?”
ทั้งสามได้สติคืนมาพร้อมกัน ก็เข้าใจความหมายของหลินหว่านเอ๋อร์ทันที พวกเขาตื่นเต้นอย่างมาก แล้วจึงคำนับเป็นการขอบคุณเย่เฉินทันที
เย่เฉินรีบเอามือห้ามทั้งสาม แล้วพูดว่า:“ท่านทั้งสามอย่าทำให้ผมลำบากใจเลย ผมมีเวลาจำกัด คืนพรุ่งนี้จะมาเยี่ยมถึงบ้าน แล้วค่อยคุยรายละเอียดกับท่านทั้งสาม”
พูดจบ เขาก็มองไปที่หลินหว่านเอ๋อร์ พูดว่า:“คุณหลิน พวกเราไปกันก่อนดีกว่า”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดกับทั้งสามว่า:“ฉันจะไปส่งคุณชายเย่กลับบ้านขฌ เดี๋ยวพวกนายให้พวกลูกน้องทำงานตามปกติเลย”
ชิวอิงซานพูดด้วยความเคารพว่า:“ครับคุณหนู!”
ในโฮมสเตย์จื่อจิน Rolls-Royceคันหนึ่งเปิดประตูไว้แล้วจอดอยู่ตรงนั้น
หลินหว่านเอ๋อร์กำลังจะไปตรงที่นั่งคนขับ เย่เฉินจึงพูดก่อนว่า:“คุณหลิน ผมขับเอง”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า ไปที่นั่งข้างคนขับทันที
หลังจากขึ้นรถแล้ว เย่เฉินจึงขับรถลงจากเขา ไป Tomsonจจ Riviera
ระหว่างทาง หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างขอบคุณว่า:“คุณชาย พวกเหล่าจางทั้งสามคน อายุมากแล้ว ถ้าไม่มีโชคของคุณชายนี้ เกรงว่าคงจะยากที่จะอยู่รอดถึงสามถึงห้าปี ข้าน้อยอยากขอบคุณคุณชายสำหรับพระคุณอันยิ่งใหญ่นี้!”
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า:“คุณหลิน สำหรับผมแล้วญญ พระคุณอันยิ่งใหญ่ไม่มีสิ่งใดเกินสามสิ่งนี้ พระคุณพ่อแม่ พระคุณของผู้ช่วยชีวิตภด และพระคุณที่ได้รับการปฏิบัติอย่างดี คุณหลินช่วยชีวิตผมไว้ อนาคตไม่ว่าตอนนั้น ผมจะไม่ทิ้งไว้โดยไม่ดูแล”
เย่เฉินพูดคำพูดเหล่านี้ ซึ่งออกมาจากใจจริง
เขารู้ว่าหลินหว่านเอ๋อร์มีชีวิตที่ยากลำบากอย่างไร และก็รู้ว่า ถ้าชายชราพวกนี้เสียไปแล้ว ชีวิตของเธอจะเหมือนกับตอนนั้นที่ใช้ยาจงเจริญ ไร้ที่พึ่งบนโลกใบนี้
ดังนั้น เย่เฉินแอบตัดสินใจแล้ว ในชีวิตของหลินหว่านเอ๋อร์อีกร้อยปีข้างหน้า ตัวเองจะเป็นที่พึ่งให้เธอ
หลินหว่านเอ๋อร์ในตอนนี้ น้ำตานองหน้า
สามร้อยปีนี้ เธอไม่เคยมีความคิดที่จะพึ่งพาคนอื่น และก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้เธอพึ่งพาใครทั้งนั้น แต่ตอนนี้ เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่า ในที่สุด ชีวิตของเธอ ก็มีที่พึ่งแล้ว และที่พึ่งนั้น ก็คือเย่เฉินที่อยู่ด้านข้าง!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...