ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5707

“ดวงชะตาเกิดไม่เพียงพอ？！”

อู๋เฟยเยี่ยนได้ยินหกคำนี้ ก็ขมวดคิ้ว โพล่งถามไปว่า：“อาจารย์ ดวงชะตาเกิดไม่เพียงพอคืออะไร？！”

เมิ่งฉางเชิงพูดอย่างสงบนิ่งว่า：“คุณเข้าถึงเต๋ายังไม่นาน ผู้ฝึกฝนเต๋าหลายคนต้องเข้าใจสิ่งต่าง ๆ แต่คุณยังไม่เข้าใจ อนาคตถ้าคุณบรรลุเรื่องนินทา คุณก็จะรู้ คนที่มีดวงชะตาเกิดมาก ดวงชะตาเกิด คือกุญแจที่จะตัดสินทุกสิ่ง”

อู๋เฟยเยี่ยนถามอย่างตกใจว่า：“อาจารย์ ดวงชะตาเกิดคืออะไร？”

เมิ่งฉางเชิงพูดว่า：“ดวงชะตาเกิด เป็นรากฐานของมนุษย์ ดวงชะตาเกิดที่เฉพาะเจาะจง อาจจะสำหรับแผนภูมิสวรรค์ หรืออาจจะเพื่อสัตว์ร้าย”

“ดวงชะตาเกิดของคนทั่วไปนั้นเพื่อแผนภูมิสวรรค์ แม้แต่ฮ่องเต้ราชวงศ์แมนจูและชิงองค์ปัจจุบัน อย่างมากก็ดวงชะตารุ่งเรือง อยากจะทะยานสู่ฟ้า อย่างน้อยก็ต้องดวงชะตาเสือ ดวงชะตาหม่าง”

“ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีดวงชะตาเต่า ดวงชะตาหงสา ดวงชะตากิเลนและดวงชะตามังกร และยังมีขึ้นดวงชะตามังกรที่สูงขึ้นไปอีก”

“ดวงชะตาเกิดยิ่งสูง หนทางแห่งการบำเพ็ญตนก็จะยิ่งราบรื่น โอกาสในการเปลี่ยนชะตาฟ้าลิขิตก็จะมาก”

พูดถึงตรงนี้ เมิ่งฉางเชิงก็ถอนหายใจ：“ดวงชะตาเกิดของฉัน คือดวงชะตากิเลน แม้ว่ากิเลนจะแข็งแกร่ง แต่ถ้าอยากเปลี่ยนชะตาฟ้าลิขิตจริง ๆ ยังไม่พอ”

อู๋เฟยเยี่ยนถามอย่างไม่รู้ตัวว่า：“งั้นดวงชะตาเกิดอะไรถึงจะพอ？”

เมิ่งฉางเชิงพูดอย่างถอนหายใจว่า：“อยากเปลี่ยนชะตาฟ้าลิขิต ดวงชะตามังกรก็แค่เริ่มต้น แต่ถึงจะเป็นดวงชะตามังกร ก็มีคุณสมบัติพอที่จะเปลี่ยนชะตาฟ้าลิขิต แต่ผู้ที่สามารถเปลี่ยนชะตาฟ้าลิขิตได้จริง ๆ ก็มีน้อยมากในดวงชะตามังกร”

ก็แค่ เธอไม่กล้าแสดงออกต่อหน้าเมิ่งฉางเชิง จึงได้แต่เก็บความเกลียดชังนี้ไว้ในใจ

ตอนนี้เอง เมิ่งฉางเชิงหยิบแหวนออกมา ยื่นให้หลินจู๋ว์หลู และพูดว่า：“จู๋ว์หลู คุณมีความเที่ยงธรรมและเข้าใจธรรมอย่างลึกซึ้ง แต่ยังจิตใจดีเกินไป จะโดนเอาเปรียบง่ายในอนาคต แหวนวงนี้ เป็นวงโปรดของอาจารย์ แต่ตอนนี้อาจารย์ไม่ต้องการแล้ว ดังนั้นอาจารย์จึงมอบให้คุณ ถ้าคุณเข้าใจความลี้ลับได้ก่อนถึงคราว คุณก็จะเหมือนกับอาจารย์ ที่มีชีวิตอยู่ได้อีกห้าร้อยปี”

“ในฐานะอาจารย์ก็หวังว่าคุณจะเอาประเทศบ้านเมืองคืนมาให้ชาวฮั่น เหมือนกับท่านแม่ทัพซือหม่าและเเม่ทัพทหารม้าในตอนนั้น กวาดเฮงโน้วไปยังโม่เป่ย ลำบากลำบนแต่ก็ยังสงบนิ่ง สร้างความสำเร็จอันโดดเด่น！”

อู๋เฟยเยี่ยนที่อยู่ด้านข้างได้ยินเช่นนี้ ในใจก็เกิดความรู้สึกขึ้นมา

เธอรู้ว่า อาจารย์พูดอีกความหมายหนึ่ง เป็นเพราะตัวเองไม่ซื่อตรงพอ เมื่อเทียบกับเพื่อนแล้ว ยังมีช่องว่างขนาดใหญ่ ทำให้เธอไม่มีความสุขมากขึ้นไปอีก