ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5709
หลินจู๋ว์หลูผิดหวังอย่างมาก：“เฟยเยี่ยน ตั้งแต่นี้ไป ผมไม่ใช่ศิษย์พี่คุณอีก และคุณก็ไม่ใช่ศิษย์น้องของผมอีกต่อไป จากวันนี้ไป ตระกูลอู๋ของคุณ ผมจะรู้จักแค่เฟยหยาง ส่วนคนอื่น ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผมอีก！”
อู๋เฟยเยี่ยนร้อนใจทันที โพล่งไปว่า：“ศิษย์พี่！ทำไมพี่โง่ได้ขนาดนี้ล่ะ？！ไอ้แก่นั่นยังอยู่ได้พันปี ทำไมถึงให้โอสถที่อยู่ได้แค่ห้าร้อยปีแก่เรา？ชัดเจนว่ายังกั๊กพี่กับฉัน และยังกั๊กไว้มากด้วย！”
หลินจู๋ว์หลูโบกมือ：“ช่างเถอะเฟยเยี่ยน ผมกับพี่ชายคุณเป็นเพื่อนรักกัน ส่วนผมกับคุณเราจากกันด้วยดีดีกว่า ผมจะอยู่ที่นี่ ไว้ทุกข์ให้อาจารย์สามปี คุณไปจากที่นี่เองเถอะ”
อู๋เฟยเยี่ยนโกรธจนกระทืบเท้า โพล่งไปว่า：“ศิษย์พี่！พี่ให้ฉันไปจากที่นี่คนเดียวในตอนนี้ได้อย่างไร？ความรักที่ฉันมีต่อพี่หลายปีมานี้ พี่ไม่รู้งั้นเหรอ？ในเมื่อพี่ไม่ชอบที่ฉันตำหนิอาจารย์ โอเค งั้นฉันขอคืนคำพูดที่ฉันเพิ่งพูดไป ในเมื่ออาจารย์ให้โอสถสองเม็ดที่จะมีชีวิตอยู่ถึงห้าร้อยปีแก่พวกเราแล้ว แล้วทำไมพวกเราไม่กินโอสถ เป็นสามีภรรยากัน และใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันห้าร้อยปีกันล่ะ？”
หลินจู๋ว์หลูพูดอย่างเย็นชาว่า：“เฟยเยี่ยน ตั้งแต่แม่ของหว่านเอ๋อร์เสียไป ผมก็สาบานแล้วว่าจะไม่แต่งงานใหม่อีก ชาตินี้ นอกจากสู้กับชิงเพื่อหมิงแล้ว ผมก็มีความปรารถนาเพียงอย่างเดียว คือดูแลหว่านเอ๋อร์ให้ดี แม้ว่าโอสถนี้จะอยู่ได้ห้าร้อยปี แต่ผมจะไม่กิน ผมไม่อาจมีชีวิตเพื่อมองดูหว่านเอ๋อร์แก่ลงได้ ถ้าคุณอยากอยู่ถึงห้าร้อยปี ก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเองไปเถอะ！”
อู๋เฟยเยี่ยนกัดฟัน ถามว่า：“ศิษย์พี่ ฉันพูดถึงขนาดนี้แล้ว พี่ก็ยังไม่ยอมเป็นสามีภรรยากับฉันใช่ไหม？”
หลินจู๋ว์หลูพยักหน้า：“ผมบอกแล้วไง ชาตินี้ จะไม่แต่งงานใหม่อีก”
อู๋เฟยเยี่ยนถามเขาว่า：“งั้นโอสถนั้นของพี่ล่ะ？พี่ไม่คิดจะกินจริง ๆ เหรอ？”
หลินจู๋ว์หลูพยักหน้าอีกครั้ง：“ดูเหมือนจะดี แต่มันก็เหมือนสารหนู ยายั้งอายุนี้จะทำให้ผู้เป็นพ่อมองดูลูกสาวแก่ลงทีละนิด มองลูกสาวของลูกสาวค่อย ๆ แก่ไป โอสถแบบนี้ สำหรับผมแล้ว ไม่ต่างอะไรกับสารหนู ผมไม่กินแน่นอน”
“ได้！”อู๋เฟยเยี่ยนพูดอย่างเย็นชา：“ในเมื่อศิษย์พี่ไม่สนใจโอสถนี้ ทำไมไม่เอามาให้ฉัน ถ้าฉันหาสามีที่ดีได้ ฉันจะอยู่กับเขาไปถึงห้าร้อยปี เสวยสุขในโลกนี้！”
เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในหัวใจ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงลูกสาวที่กำลังคิดถึง
จากนั้น ดวงตาของเขาก็มืดลง เขานั้นหายไปจากภูเขาแสนลี้ จากตรงหน้าดาบของอู๋เฟยเยี่ยนทันที！
ตอนที่อู๋เฟยเยี่ยนคิดว่าหลินจู๋ว์หลูจะต้องตายอย่างแน่นอนหากถูกตัวเองโจมตีด้วยกำลังทั้งหมดที่มี หลินจู๋ว์หลูก็หายไปต่อหน้าเธอทันทีอย่างไร้ร่องรอยในทันที！
สิ่งที่เหลืออยู่ คือดาบที่ห้อยอยู่ และบนดาบ ก็มีเลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด……
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...