ในขณะเดียวกัน
คฤหาสน์น้ำพุร้อนช็องเซลีในจินหลิง
คนตระกูลอานรออย่างใจจดใจจ่อมาทั้งวัน ก็ยังไม่เห็นร่างของ เย่เฉิน
ทั้งครอบครัวไม่ได้คิดเรื่องอาหารเลยทั้งวัน แค่ต้องการพบเย่เฉินให้เร็วที่สุด เห็นกับตาว่าเย่เฉินปลอดภัยดี
ช่วงอาหารค่ำ หงห้าพาคนสองสามคนมาถึงที่ประตู เคาะประตูแล้วเข้ามา ก็พูดกับอานโฉงชิวที่มาเปิดประตูว่า:“คุณอาน ผมได้เตรียมอาหารสุดวิเศษสำหรับพวกคุณทุกคนไว้ ซึ่งพ่อครัวจากเทียนเซียงฝู่มาทำที่นี่ให้โดยเฉพาะ ส่วนผสมของอาหารผมควบคุมเป็นอย่างดี และยังดูตอนที่พวกเขาปรุงอาหารด้วย เมื่อเสิร์ฟอาหาร ผมให้พวกเขาแบ่งจานเล็ก ๆ ให้ และชิมให้พวกคุณเรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหา สามารถทานได้อย่างมั่นใจ!”
อานโฉงชิวคิดไม่ถึงว่า ชายวัยกลางคนอย่างหงห้าจะทำอะไรละเอียดขนาดนี้ ด้วยความตกใจ ก็อดไม่ได้ที่จะขอบคุณไปว่า:“ลำบากคุณหงแล้ว!”
หงห้ารีบพูดว่า:“ดูคุณพูดสิ คุณอาน ทุกท่านคือคนในครอบครัวของอาจารย์เย่ ผมเป็นลูกน้องของอาจารย์เย่ ได้บริการให้ทุกท่าน นั้นสมควรแล้ว”
เวลานี้นายหญิงใหญ่เดินมา แล้วพูดอย่างแผ่วเบา:“คุณหง อาหารที่คุณเตรียมให้ตอนเที่ยงพวกเราก็ยังไม่แตะ พูดตามตรงนะคะ ตอนนี้พวกเราไม่ค่อยอยากอาหารเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเฉินเอ๋อหรือไม่ ไม่ได้ข่าวคราวเลย และก็ไม่เห็นเขามาด้วย ฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ……”
“ใช่……”คุณท่านอานฉี่ซานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ:“คุณหง ไม่ทราบว่าช่วยพวกเราติดต่อเฉินเอ๋อได้หรือไม่?”
หงห้าหัวเราะหึหึ พูดว่า:“คุณท่านอาน ว่ากันตามเหตุผลแล้วผมไม่ควรพูดเหลวไหล แต่อาหารคืนนี้ อาจารย์เย่ให้ผมจัดการเป็นพิเศษ ไม่เพียงแต่ให้เตรียมอาหารพิเศษทั้งหมดของเทียนเซียงฝู่เท่านั้น แต่ยังให้ผมเตรียมไวน์ที่ดีที่สุดเป็นพิเศษด้วย ส่วนอาจารย์เย่จะทำอะไรนั้น ไม่ต้องให้ผมพูดคุณก็น่าจะเดาได้”
คุณท่านถามด้วยความประหลาดใจว่า:“คุณหง คุณ……คุณหมายความว่า คืนนี้เฉินเอ๋อจะมาทานข้าว?!”
นายหญิงใหญ่ที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยความตื่นเต้นอย่างมากว่า:“คุณหง เฉินเอ๋อจะมาแล้วจริง ๆ เหรอ?”
หงห้ารีบอธิบายว่า:“คุณอาน สัญญาณโทรศัพท์ที่นี่อาจารย์เย่สั่งให้บล็อกครับ เขาบอกว่าในตระกูลอานน่าจะมีผู้แจ้งเบาะแสอยู่ จึงไม่ให้พวกคุณติดต่อกับโลกภายนอกชั่วคราว”
อานโฉงชิวถามด้วยความตกใจว่า:“ตระกูลอานมีผู้แจ้งเบาะแสด้วย?!”
หงห้าอธิบายว่า:“อาจารย์เย่ก็แค่สงสัย ดังนั้นจึงระมัดระวังขึ้นมา และทุกคนไม่ควรติดต่อกับโลกภายนอกในตอนนี้”
พูดจบ เขาก็รีบพูดกับนายหญิงใหญ่:“นายหญิงใหญ่อาน พ่อครัวของเทียนเซียงฝู่ ผมเป็นคนเอามาหมดเอง อยู่ที่ใต้เขา วัตถุดิบและเครื่องครัวมีครบครับ คุณต้องการอะไร ผมจะช่วยเตรียมให้ แล้วเอามาให้คุณครับ!”
นายหญิงใหญ่ได้ยินคำนี้ ก็ดีใจขึ้นมา พูดอย่างขอบคุณว่า:“โหย งั้นขอบคุณคุณมากเลยนะคุณหง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...