ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5714
ตระกูลอานรู้ว่า“ผู้มีพระคุณ”ของตนเอง กับ“ผู้มีพระคุณ”ตระกูลเฟ่ยเป็นคนเดียวกันตั้งนานแล้ว
เพียงแต่ ตอนที่อานโฉงชิวรู้ บุคคลใหญ่โตที่มีวิธีการที่เหนือคนทั่วไปที่อยู่เบื้องหลังคนนั้น คาดไม่ถึงว่าจะเป็นหลานชายที่หายตัวไปยี่สิบปีของตน เขายังรู้สึกว่าน่าเหลือเชื่ออยู่หน่อยๆ
เย่เฉินในเวลานี้ก็ไม่ปิดบังเช่นกัน กล่าวเรียบ ๆ: “ในวันงานประมูลยาอายุวัฒนะ คุณท่านเฟ่ยมีความตั้งใจที่จะซื้อยาอายุวัฒนะเม็ดหนึ่ง ผลสุดท้ายคิดไม่ถึงว่ากลับถูกฉวยโอกาสแย่งสิทธิ์ไป ผมกับคุณหนูเฟ่ยอย่างน้อยก็มีความสนิทสนมกันอยู่บ้าง ดังนั้นจึงช่วยพวกเขาสองคนปู่หลานสักครั้ง”
อานโฉงชิวพยักหน้าเบา ๆ กล่าวอย่างทอดถอนใจ: “คิดไม่ถึงจริง ๆเลย......หลานชายคนโตของน้าคนนี้ จะมีความสามารถเหนือเมฆขนาดนี้ คนที่มีความทะเยอทะยานมักจะทำเรื่องใหญ่สำเร็จจริงๆ!”
หลี่ญ่าหลินที่ไม่ได้พูดจามาโดยตลอดเวลานี้เอ่ยปากกล่าว: “โฉงชิว คุณอย่าลืม แม้แต่ชีวิตของฉัน ก็เป็นคุณเย่อที่ช่วยเอาไว้”
“ใช่ใช่ใช่”อานโฉงชิวได้สติกลับคืนมา เอ่ยปากกล่าว: “ช่างวิเศษจริง ๆ! ก่อนหน้านี้ได้ยินพี่เขยน้าพูดเรื่องแปลกประหลาดพวกนี้ขึ้นมายังมีความรู้สึกเหยียดหยามอยู่หน่อยๆ คิดอยู่เสมอว่าเขาเป็นปัญญาชนดีดีคนหนึ่ง คนหนุ่มที่มีความสามารถโดดเด่นด้านการเงินดีดีคนหนึ่ง ว่างจนต้องไปศึกษาเกี่ยวกับการฝึกฝน การสืบทอด ดวงชะตาเกิดทุกวันเรียกว่าไม่เอาถ่านจริงๆเลย ตอนนี้ดูเหมือนว่า ที่แท้เขาได้สืบรู้ความเร้นลับในนั้นตั้งแต่แรกแล้ว มิน่าถึงได้มุ่งมั่นขนาดนั้น......”
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถาม: “น้าชายใหญ่ น้าพูดว่าพ่อผมศึกษาการฝึกฝนสืบทอดกับดวงชะตาเกิดมาโดยตลอด”
“ใช่!”อานโฉงชิวพยักหน้า กล่าว: “ตอนนั้นตอนที่พ่อกับแม่ของหลานอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ก็เริ่มศึกษาเรื่องเหนือจินตนาการพวกนี้ ตอนนั้นน้ายังไม่เชื่อ คิดอยู่เสมอว่าสิ่งที่ทั้งสองคนศึกษาไม่แตกต่างกับกำลังภายในตอนนั้น”
เย่เฉินประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง หลุดปากเอ่ยถาม: “น้าชายใหญ่ หนังสือที่พ่อกับแม่ของผมอ่านชื่ออะไร น้ายังจำได้ไหมครับ?”
อานโฉงชิวครุ่นคิด เอ่ยปากกล่าว: “ถ้าหากน้าจำไม่ผิดละก็ น่าจะชื่อว่าคัมภีร์เก้าอะไร สี่ตัวอักษร แต่ว่าตัวที่สองน้าจำไม่ค่อยได้แล้ว”
เย่เฉินเบิกตากว้าง เอ่ยถามอย่างไม่รู้ตัว: “น้าชายใหญ่ ใช่เก้าเสวียนไหมครับ?”
อานโฉงชิวกล่าวอย่างเข้าใจในทันที: “ใช่ใช่ใช่! คือเก้าเสวียน! จิ่วเสวียนจิงซวี้（บทนำตำราเก้าเสวียน） ฟังดูประหลาดๆ ตอนแรกเริ่มน้ายังคิดว่าเป็นตำราเล่มหนึ่ง ผลปรากฏว่าพ่อของหลานพูดว่า นั่นเป็นกุญแจที่เปิดประตูใหญ่ของโลกอีกใบหนึ่ง น้าคิดมาตลอดว่าเขาเป็นโรคจิต......”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...