ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5716

แผนเดิมหลังจากที่เย่เฉินกินข้าวกับคุณตาคุณยายแล้ว ก็จะไปพบหลินหว่านเอ๋อร์ที่โฮมสเตย์จื่อจิน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รีบร้อนทำความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องราวรายละเอียดที่เกี่ยวกับดวงชะตาขี่มังกรจากหลินหว่านเอ๋อร์

ตอนนี้ภายในใจลึก ๆของเขา ยังคงอยู่ในความตกตะลึงกับเรื่องในอดีตของพ่อกับแม่

ตอนหลังจากที่เขาได้ฟังเรื่องที่พ่อแม่เคยศึกษาบทนำที่คล้ายกับเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน จากปากของน้าชายใหญ่ เย่เฉินรู้สึกว่าความรับรู้ของตนที่มีต่อพ่อแม่ เกิดความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า พ่อแม่ของตนก็ได้อ่านเกี่ยวกับเรื่องการฝึกฝนในระดับลึกซึ้งอย่างคาดไม่ถึงเช่นกัน

ยิ่งคิดไม่ถึงว่า เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนพ่อแม่ จะเคยได้รับบทนำของ

เรื่องนี้สำหรับเย่เฉินแล้ว แรงโจมตียิ่งกว่าการระเบิดของระเบิดปรมาณูเสียอีก!

บิดาได้รับบทนำของโดยบังเอิญ ก็คือบทนำตำราเก้าเสวียน ตนเองก็ได้กับบทนำนี้เช่นกัน ยี่สิบปีให้หลัง ก็ได้รับในจี๋ชิ่งถังโดยบังเอิญเช่นกัน......

บนโลกใบนี้จะมีเรื่องที่บังเอิญขนาดนี้จริงๆเหรอ?

ถ้าหากหนังสือของเล่มนี้ไม่ใช่ความบังเอิญ ถ้าอย่างนั้นเป็นไปได้ไหมว่ามีความเชื่อมโยงที่จำเป็นอะไรบางอย่าง?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็ตกใจว่าจะมีเรื่องอื่น ก็อดไม่ได้ที่สันหลังจะเย็นวาบ

“แต่ว่า ตอนนั้นตาก็ไม่ได้ถือเป็นเรื่องราวอะไรมากนัก เนื่องจากแก๊งชิง สำนักหง องค์กรเหล่านี้ล้วนมีประวัติมากกว่าร้อยปีทั้งนั้น แต่พวกเขาเพียงแค่ชื่อเสียงโด่งดังหน่อยเท่านั้น ไม่ได้ความสามารถในการบีบบังคับที่แท้จริงอะไร อีกอย่างตอนนั้นแม่ของหลานพูดว่า หัวหน้าขององค์กรนี้ เป็นไปได้ว่าอาจจะมีชีวิตมาสามร้อยกว่าปีแล้ว ตาก็ยิ่งคิดว่านี่คือเรื่องไร้สาระ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ......”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ คุณท่านใหญ่กล่าวด้วยความเสียใจเป็นอย่างยิ่ง: “ตอนนั้นถ้าหากตานำคำพูดของแม่หลานมาใส่ใจ บางทีเหตุการณ์ก็คงจะเป็นอีกแบบหนึ่งก็ได้......”

อานโฉงชิวก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกล่าว: “ใช่แล้ว......ตอนนั้นพวกเราไม่ได้นำคำพูดของพี่สาวผมมาใส่ใจ รู้สึกอยู่เสมอว่าเธออาจจะศึกษาเรื่องเหนือจินตนาการเหล่านั้นตามพี่เขย อาจจะธาตุไฟเข้าแทรก แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวคาดคิดไม่ถึงที่เธอพูดมามากมาย ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงแล้ว”

เย่เฉินเห็นท่าทางคุณท่านใหญ่ที่เสียใจเป็นอย่างยิ่ง ทันใดนั้นข้อตำหนิเหล่านั้นก็หน้านี้ได้รับการคลี่คลายไปมากกว่าครึ่งแล้ว ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปากกล่าวปลอบใจ: “คุณตาท่านก็ไม่จำเป็นต้องตำหนิตัวเอง ด้วยพละกำลังขององค์กรพั่วชิง ถ้าหากทั้งตระกูลอานพัวพันเข้ามาละก็ ในทางกลับกันมีความเป็นไปได้ว่า20กว่าปีก่อนอาจจะประสบกับหายนะครั้งใหญ่ พละกำลังขององค์กรพั่วชิงไกลเกินกว่าที่พวกท่านจะจินตนาการ พวกเขาอยากจัดการตระกูลอาน สามารถพูดได้ว่าง่ายเหมือนกับพลิกฝ่ามือ”

คุณท่านใหญ่ถอนหายใจทีหนึ่ง: “พละกำลังของพวกเขา ครั้งก่อนตอนที่อยู่ที่นครนิวยอร์กได้รับประสบการณ์มาแล้ว ตาคิดไม่ถึงจริงๆว่า พวกเขาจะส่งสายลับคนหนึ่งมาไว้ที่ข้างกายของพวกเรามาเป็นเวลานานมากขนาดนี้ ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ เธอกับน้าสามของหลานรู้จักกัน รักกัน แต่งงานกัน มีลูกด้วยกัน ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นเพราะปัจจัยต่างๆเพียบพร้อมขนาดนั้น มองพิรุธใดๆไม่ออกเลยสักนิด เรื่องนี้จนถึงตอนนี้เมื่อตานึกขึ้นมา ยังคงเสียวสันหลังอยู่ คนอะไรถึงได้ใช้เวลานานขนาดนี้ในเพื่อวางแผนให้บรรลุแผนการอันชั่วร้าย? อีกอย่างคิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะมีวิธีการที่เหนือคนทั่วไป ตระกูลอานของพวกเรามีดีอะไร ถึงได้ถูกพวกเขานึกถึงได้เป็นเวลานานขนาดนี้อย่างคาดไม่ถึง”