เย่เฉินกล่าวอย่างจริงจัง: “เรื่องนี้ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ด้วยพละกำลังของพวกเขา ถ้าหากอยากจะฆ่าคนของตระกูลอานทั้งหมดทิ้ง เพียงแค่ส่งยอดฝีมือที่แท้จริงออกมาสักคนสองคนก็สามารถบรรลุผลได้อย่างง่ายดาย แต่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านไป20กว่าปี พวกเขาเอาแต่ดึงเกมมายี่สิบปีไม่ยอมลงมือ ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ระยะนี้ทำไมพวกเขาอยู่ดีดีถึงอยากจะต่อต้านตระกูลอาน”
อานข่ายเฟิงน้าชายรองของเย่เฉินในเวลานี้เอ่ยปากกล่าว: “จะเป็นไปได้หรือไม่ที่ตระกูลอานมีของอะไรที่พวกเขาอยากจะได้มาโดยตลอด?”
คุณท่านใหญ่ถามกลับ: “ถ้าหากใช่ละก็จะเป็นอะไรละ?”
อานข่ายเฟิงส่ายหน้า กล่าวอย่างจนปัญญา: “พ่อครับ แท้ที่จริงแล้วเป็นอะไรผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพียงแต่อยากจะเสนอความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ให้ทุกคนลองดูว่าจะมีเบาะแสเพิ่มเติมหรือไม่”
คุณท่านใหญ่ขมวดหว่างคิ้ว คิดอยู่ครู่ใหญ่ เอ่ยปากกล่าว: “ก่อนหน้านี้ตอนที่พ่ออาการแย่ลง เรื่องหลังจากพี่สาวแกเสียชีวิตฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว แต่ว่าความทรงจำสองสามปีนั้นก่อนที่พี่สาวแกจะเสียชีวิตยังอยู่ในหัวสมองของฉันแต่กลับยังชัดเจนยิ่งกว่าเดิม ดังนั้นฉันกำลังหวนคิดอย่างละเอียดในช่วงระยะเวลาที่ค่อนข้างยาวนานนั้นนับจากที่พี่สาวแกติดตามพี่เขยแกไปที่หัวเซี่ย จนกระทั่งก่อนหน้าที่พี่สาวแกจะเสียชีวิตสองสามปีนั้น ทุกรายละเอียดที่ฉันกับพี่สาวแกเจอหน้ากัน......”
“ช่วงปีนั้น พี่สาวแกส่วนมากใช้ชีวิตอยู่ที่หัวเซี่ยตลอด เพียงแต่ช่วงปิดเทอมของทุกปีจะพาเฉินเอ๋อกลับมาเยี่ยมญาติ ช่วงเวลานี้พี่สาวแกไม่ได้พูดเรื่องราวแปลกอะไรกับพวกเรา แล้วก็ไม่ได้ไหว้วานให้พวกเราดูแลรักษาสิ่งของใดๆ จนกระทั่งตอนที่เธอกลับเธอสหรัฐอเมริกาครั้งสุดท้ายก่อนหน้าที่จะเสียชีวิตหนึ่งปี เธอก็แค่เล่าเรื่องราวบางอย่างขององค์กรพั่วชิงให้พวกเราฟัง แต่ว่าก็ไม่เคยให้สิ่งของอะไรกับพวกเรา......”
“ดังนั้นสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจก็คือ องค์กรพั่วชิงจับตาดูพวกเรามายี่สิบปี แท้ที่จริงแล้วกำลังจับตาดูอะไร?”
อานฉี่ซานมองไปทางหลี่ญ่าหลิน เอ่ยปากกล่าว: “ญ่าหลิน คุณเป็นผู้การชาวจีนที่มีชื่อเสียง เรื่องนี้คุณมีความเห็นอย่างไร?”
หลี่ญ่าหลินเอ่ยปากกล่าว: “จากประสบการณ์การไขคดีมากหลายปีขนาดนี้ของฉัน คดียิ่งใหญ่เท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องการเวลาเพื่อไปทำการเตรียมการในระยะแรกมากขึ้นเท่านั้น ก็เหมือนกับตัวอย่างที่ลุงอานเพิ่งยกขึ้นมาเปรียบเทียบเมื่อครู่นี้ คนคนหนึ่งใช้เวลา20ปีเพื่อเฝ้าจับตาศึกษามด เพียงเพื่อฆ่าเวลานั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปได้น้อยมาก ถ้าหากเขาศึกษามดเป็นเวลายี่สิบปีจริง ถ้าอย่างนั้นเป้าหมายของเขา ก็เป็นไปได้มากกว่าอาจจะกำลังศึกษาวิธีทางหนึ่งเพื่อที่จะทำลายหมดให้สิ้นซาก ดังนั้นฉันเห็นด้วยกับวิธีการพูดของคุณ พวกเขาจะต้องมีแรงจูงใจที่ใหญ่มาก”
พูดไป หลี่ญ่าหลินก็พูดอีกว่า: “สำหรับทำไมพวกเขาลงมือกับตระกูลอานตอนนี้ ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้สองแบบ แบบหนึ่งคือทำตามกฎของพวกเขา ก็คือจะลงมือตอนนี้เพื่อมาบรรลุเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขา อีกแบบหนึ่งก็คือความตั้งใจเดิมของพวกเขายังไม่ได้อยากจะลงมือตอนนี้ เป็นเพราะเหตุผลบางประการ ที่บังคับให้พวกเขาลงมือก่อนกำหนด”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...