ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5718
เย่เฉินครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง แล้วถามอานโฉงชิว : “น้าชายใหญ่ ตอนนั้นคุณเคยอ่านจิ่วเสวียนจิงซวี้เล่มนั้นใช่ไหมครับ ?”
อานโฉงชิวส่ายหน้าแล้วบอก : “ตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจของพรรค์นี้เลย เลยไม่ได้ให้ความสนใจ”
เย่เฉินถามอีก : “งั้นคุณรู้ไหมครับว่าต่อมาหนังสือเล่มนี้ไปอยู่ที่ไหน ?”
“ไม่รู้……” อานโฉงชิวส่ายหน้าต่อ : “หลังเจอพ่อแม่เธอศึกษาหนังสือเล่มนั้น ก็ถ่อไปหัวเซี่ยทำไมก็ไม่รู้ ส่วนหนังสืออยู่ที่ไหนกันแน่ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”
เย่เฉินพยักหน้า ดูท่าตอนแรกที่คุณพ่อกับคุณแม่ออกจากสหรัฐอเมริกาแล้วกลับหัวเซี่ย ไม่ได้เป็นแบบนั้นอย่างที่ตัวเองคิดก่อนหน้านั้น
ก่อนหน้านี้ เนื่องจากสาเหตุที่คุณตาค่อนข้างเย็นชากับคุณพ่อ ในความทรงจำของเย่เฉิน เขานึกมาโดยตลอดว่า ตอนนั้นคุณพ่อกับคุณแม่กลับเย่นจิงอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ เนื่องจากการสร้างแรงกดดันต่าง ๆ ของคุณตา เพื่อปกปิดเค้าลางการถูกฆ่าตายในอนาคต
แต่ดูจากตอนนี้แล้ว พวกน่าจะได้จิ่วเสวียนจิงซวี้มาโดยบังเอิญที่สหรัฐอเมริกา หลังจากที่ศึกษาหนังสือเล่มนี้ ทั้งสองคนจึงจะทำการตัดสินใจกลับหัวเซี่ย และเจตนารมณ์ที่แท้จริงที่พวกเขากลับหัวเซี่ย น่าจะเป็นการค้นหาความลับของจิ่วเสวียนจิงซวี้
ความลับแห่งอายุวัฒนะที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งได้เอ่ยถึงก่อนตาย อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับเบาะแสที่เชื่อมโยงกับจิ่วเสวียนจิงซวี้（บทนำตำราเก้าเสวียน）
คิดถึงตรงนี้ จู่ ๆ เย่เฉินก็นึกถึงรายละเอียดหนึ่งเข้า ครั้นแล้วเขาเลยเอ่ยปากถามอานฉี่ซาน : “จริงสิครับคุณตา ตอนนั้นก่อนหน้าที่พ่อกับแม่ผมออกจากเย่นจิงไปเมืองจินหลิง ได้ก่อเรื่องกับตระกูลเย่จนเกิดเรื่องไม่น่าดีใจขึ้นมากมาย ลือกันว่าเนื่องจากมีความขัดแย้งกับตระกูลรอธส์ไชลด์อยู่นิดหน่อย เรื่องเรื่องนี้คุณได้ยินมาบ้างไหมครับ ?”
“ได้ยินมา” อานฉี่ซานบอก : “ในตอนนั้นพ่อเธอเคยมีความขัดแย้งกับตระกูลรอธส์ไชลด์จริงอยู่ เวอร์ชันที่ลือกันให้ทั่วที่โลกข้างนอก คือตระกูลรอธส์ไชลด์อยากจะหยั่งรากลึกที่หัวเซี่ย และขยายผลประโยชน์ที่หัวเซี่ย เลยต่อสู้กับทุกตระกูลใหญ่ของหัวเซี่ยอย่างดุเดือดรุนแรงมาโดยตลอด ตอนนั้นพ่อของเธอสั่งสมตระกูลไว้ไม่น้อย ประกาศสงครามกับตระกูลรอธส์ไชลด์พร้อมกัน หลังจากที่ต่อสู้กับตระกูลรอธส์ไชลด์อยู่หลายรอบ ตระกูลรอธส์ไชลด์ถอยออกหัวเซี่ย ในขณะเดียวกันก็แค้นพ่อของเธอฝังใจเลยด้วยเหมือนกัน”
ทุกคนก็สับสนเหมือนกัน อานฉี่ซานเดาะปากพูด : “ผู้รับผิดชอบของตระกูลรอธส์ไชลด์ในตอนนั้น หมายเลขโทรศัพท์ที่ฟ้องโทรมาหาฉันที่นี่ ฉันเองก็คิดไม่ตก ทำไมพ่อเธอต้องทำขนาดนี้ด้วย”
คราวนี้หลี่ญ่าหลินถามด้วยความประหลาดใจ : “ลุงอานครับ เรื่องที่คุณว่าเย่ฉางอิงตบหน้าผู้รับผิดชอบเขตเอเชียแปซิฟิกตระกูลรอธส์ไชลด์ คือปีไหนครับ ?”
อานฉี่ซานลองคิดดู แล้วบอก : “พวกเขาเกิดเรื่องเมื่อไม่กี่เดือนก่อนล่ะนะ เย่ฉางอิงถูกคนตระกูลเย่ไล่ออกจากตระกูล เป็นเพราะเรื่องนี้นี่แหละ”
จู่ ๆ หลี่ญ่าหลินก็พูด : “เขาทำขนาดนี้ ไม่ได้เป็นการจงใจยั่วตระกูลรอธส์ไชลด์ให้โมโห จงใจสร้างโอกาสให้ตัวเอง ทำให้ตัวเองถูกตระกูลเย่ไล่ออกมา ? ผมคิดว่า ตอนนั้นเขาอาจจะรู้สึกถึงอันตราย เลยจงใจใช้วิธีพวกนี้มาขีดเส้นแบ่งเขตกับตระกูลเย่ให้ชัดเจน !”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...