ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5719
คำพูดของหลี่ญ่าหลิน ทำให้ทุกคนเข้าใจขึ้นมาในทันที
หลายปีมานี้ คนตระกูลอานก็ไม่เข้าใจ เย่ฉางอิงที่มีท่วงท่าสุภาพบุรุษและมีบุคลิกปัญญาชน ทำไมตอนนั้นเกิดความขัดแย้งกับตระกูลรอธส์ไชลด์อย่างบุ่มบ่าม
แม้กระทั่งเย่เฉินก็ไม่เข้าใจ ทำไมคุณพ่อต้องเป็นศัตรูกับตระกูลรอธส์ไชลด์ ถึงขนาดที่เป็นระยะเวลานานมากแล้ว เย่เฉินถึงขนาดที่นึกว่า ตัวการก่อเหตุที่ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่ตาย ก็คือตระกูลเหนือชั้นที่ร่ำรวยมหาศาลนี้
แต่ว่าวันนี้ได้คุยกับครอบครัวคุณตารวมทั้งหลี่ญ่าหลินมากขนาดนี้ เขาจึงจะเข้าใจสาเหตุของคุณพ่อต้องทำขนาดนี้ในตอนนั้นอย่างแท้จริง เพียงแค่อยากให้โอกาสที่เหมาะสมกับตัวเอง มาขีดเส้นแบ่งเขตกับตระกูลเย่ แม้กระทั่งกับตระกูลอานให้ชัดเจน
มีความเป็นไปได้สูงว่าเขากับคุณแม่ในตอนนั้นตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังจะเผชิญอันตราย มาขีดเส้นแบ่งเขตกับทั้งสองตระกูล เพื่อเป็นการปกป้องพวกเขาอย่างแน่นอน
อานฉี่ซานอดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหลนองหน้า พูดสะอึกสะอื้น : “ฉางอิงกับเฉิงซีเจ้าเด็กซื่อบื้อสองคนนี้ ตอนนั้นทำไมยอมตายก็ไม่ขอความช่วยเหลือจากพวกเรา……ฉันที่เป็นพ่อคนนี้ ในตอนนั้นไม่เพียงแต่ไม่ได้ตระหนักว่าพวกเขาพบอันตรายอันใหญ่หลวง ถึงขนาดที่ตำหนิที่พวกเขาห่างเหินกับตระกูลมาโดยตลอด……ตอนนี้เพิ่งจะรู้ ในตอนนั้นพวกเขาแค่ไม่อยากทำให้พวกเราต้องเดือดร้อน……”
“นั่นสินะ……” นายหญิงใหญ่อดไม่ได้ที่จะตาแดงก่ำแล้วพูดจากใจ : “เฉิงซีมีนิสัยหยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ว่าพบเจอความลำบากอะไรก็ไม่ยอมเอ่ยปากกับคนในครอบครัวตั้งแต่เล็ก สาเหตุความมั่งคั่งของตระกูลอานขยายตัวอย่างรวดเร็วเมื่อยี่สิบปีสามสิบปีได้ ทั้งหมดอาศัยการวางแผนของเธอที่ซิลิคอนแวลลีย แต่ตอนที่เธอติดตามฉางอิงไปหัวเซี่ย ก็ไม่ได้เอาเงินจากที่บ้านไปสักแดงเดียวเลย……”
คำพูดของนายหญิงใหญ่ ทำให้ความรู้สึกของคนตระกูลอานยิ่งหนักอึ้ง
การคิดไปในทางเดียวกันของพี่น้องตระกูลอาน สำหรับพวกเขา ครอบครัวสำคัญยิ่งกว่าเงินทอง
ดังนั้น ต่อให้อานเฉิงซีเสียชีวิตไปยี่สิบกว่าปีแล้ว พวกเขายังคงไม่สามารถปล่อยวางได้
ตอนนี้วิเคราะห์ออกว่าในตอนนั้นพวกเขาพบอันตราย จึงได้รักษาระยะห่างกับตระกูล เพื่อไม่ทำให้คนในครอบครัวเดือดร้อน แต่ละคนก็ยิ่งรู้สึกเศร้า
แต่สองสามีภรรยาพวกเขาดันพาเย่เฉินไปที่เมืองจินหลิงด้วย หลังจากทะเลาะกับตระกูลเย่
เมื่อลองคิดประเด็นนี้โดยละเอียดถี่ถ้วนก็คาดคิดไม่ถึงอยู่จริง ๆ ทำให้ไม่สามารถเข้าใจได้เลย
ในเวลานี้อานฉี่ซานไม่เข้าใจอยู่หน่อย เขามองเย่เฉิน พูดพร้อมกับขมวดคิ้ว : “โยวโยวพูดถูกต้อง……เฉินเอ๋อเป็นสายเลือดเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขา ยิ่งเป็นตอนอันตราย ก็ยิ่งต้องพาลูกชายส่งไปที่ไกล ๆ แต่ทำไมพวกเขาพาเฉินเอ๋อไปเมืองจินหลิงด้วย……”
ว่าแล้ว เขาถามเย่เฉิน : “เฉินเอ๋อ เธอยังจำรายละเอียดที่พ่อแม่ของเธอพาเธอไปเมืองจินหลิงในช่วงเวลาตอนนั้นได้ไหม ?”
เย่เฉินลองคิดดู แล้วเอ่ยปากบอก : “ในระหว่างนี้มีเวลาครึ่งปีกว่า รายละเอียดส่วนใหญ่ผมจำได้ไม่แม่นแล้ว แต่ลองคิดดูตอนนี้ ผมนึกไม่ออกว่ามีจุดไหนที่ค่อนข้างประหลาดเลยครับ”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...