ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5722

อานฉี่ซานกลอกตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วพูด : “ฉันไม่ได้โทษเธอจริงหรอกไอ้หนู ฉันรู้ว่าเธอทำถูกต้องแล้ว แต่ฉันแค่รู้สึกอารมณ์ไม่ดีนิดหน่อย เธอยังไม่อนุญาตให้ฉันอารมณ์ไม่ดีงั้นเหรอ ?”

“อนุญาตครับ อนุญาต……” หลี่ญ่าหลินพยักหน้าติดต่อกัน แล้วพูด : “ลุงอานครับ อันที่จริงไม่ใช่ว่าผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย ก่อนหน้านี้ตอนที่เราคุยกัน ผมพูดคลุมเครือกับคุณอยู่ตลอดไม่ใช่หรือครับ การหาเฉินเอ๋อที่เมืองจินหลิง มีความเป็นไปได้สูงมาก แถมผมเองก็เคยวิเคราะห์สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนั้นให้คุณด้วยว่า มีความน่าสงสัยสูงมาก……”

“ใช่……” อานฉี่ซานพูดด้วยความเดือดดาล : “เธอวิเคราะห์ให้เราแล้ว แต่การวิเคราะห์ของเธอช้าไป ขืนเธอพูดช้าไปครึ่งชั่วโมง เฉินเอ๋อก็คงเข้ามาฆ่าเองแล้ว !”

หลี่ญ่าหลินหัวเราะแหะ ๆ อย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แล้วพูดพลางเกาหัว : “อัยหยา เรื่องนี้ ผมเองก็นึกไม่ถึง……”

อานฉี่ซานโบกมือ : “เอาเถอะ ฉันไม่คุยเรื่องนี้กับเธอแล้ว เธอรู้ว่าอาของเธอไม่ได้โทษเธอก็พอแล้ว”

ว่าแล้ว เขาก็ไม่รอให้หลี่ญ่าหลินเอ่ยปาก รีบกระแอมทันที แล้วพูดเสียงดัง : “ในเมื่อเฉินเอ๋อกลับมาแล้ว คนทั้งหมดของตระกูลอานก็อยู่ครบแล้วเหมือนกันในวันนี้ ฉันจะประกาศข้อตกลงต่อหน้าทุกคน”

ทุกคนได้ยินคำพูดนี้ ก็พากันมองคุณท่าน คอยข้อความถัดไปของเขาอยู่

อานฉี่ซานเอ่ยปากบอก : “นับจากวันนี้เป็นต้นไป ทรัพย์สมบัติของตระกูลอานในแต่ละขอบเขต จะแยกออกให้ในนามของเฉินเอ๋อ 60 เปอร์เซ็นต์ทั้งหมด”

ว่าแล้ว อานฉี่ซานก็พูดอีกว่า : “พวกเธออย่าเพิ่งแสดงความเห็น ฉันจะบอกสาเหตุที่ฉันตัดสินใจอย่างนี้ให้ สาเหตุมีอยู่สามข้อ ข้อแรก ทรัพย์สมบัติของตระกูลอานในตอนนี้ มีอย่างน้อยครึ่งหนึ่งที่คุณแม่ของเฉินเอ๋อได้กำไรกลับมา ข้อสอง เฉินเอ๋อจากบ้านไปหลายปีขนาดนี้ เดิมทีตระกูลอานของเราก็เป็นหนี้เขา ข้อสาม เฉินเอ๋อเคยช่วยตระกูลอานไว้สองครั้ง มีบุญคุณต่อตระกูลอาน พวกเธอคิดเห็นว่าไง ?”

น้าทั้งสามกับน้าสาวของเย่เฉินต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน : “คุณพ่อ เราไม่มีอะไรจะคัดค้านค่ะ/ครับ !”

คราวนี้เย่เฉินเอ่ยปากบอก : “คุณตาครับ ทรัพย์สมบัติของตระกูลอานเป็นของตระกูลอาน ไม่ได้เป็นของผม ผมรับพวกนี้ไว้ไม่ได้หรอกครับ”

อานฉี่ซานโบกมือแล้วบอก : “เฉินเอ๋อ ตาไม่ได้เกรงใจเธออยู่ เงินไม่สำคัญสำหรับคนตระกูลอาน ก็ต่อให้ให้เธอ 60 เปอร์เซ็นต์ กี่ชั่วชีวิตที่เหลือก็ใช้ไม่หมด เป็นเพียงตัวเลขเท่านั้น แต่ตอนนี้เธอต้องต่อสู้กับองค์กรพั่วชิง จำเป็นต้องยกระดับกำลังในทุกด้าน มิหนำซ้ำองค์กรพั่วชิงนี้ไม่ได้เป็นเพียงศัตรูของเธอเพียงคนเดียว เป็นศัตรูร่วมกับครอบครัวของเราด้วย เงินของตระกูลอานอยู่ในมือของเธอ ก็สามารถแสดงประสิทธิภาพสูงสุดออกมาได้เต็มที่เหมือนกัน”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพูด : “คุณบอกว่าหลังจากมาเมืองจินหลิงร่างกายก็ดีขึ้นมาก ดีขึ้นตอนที่พักอยู่โฮมสเตย์ว่านหลิ่วสองสามวันนั้นสินะครับ ?”

“ใช่” อานฉี่ซานพยักหน้าแล้วบอก : “หลังจากพักโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว ร่างกายจึงจะดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่ได้เป็นแค่ฉันนะ คุณยายของเธอก็ดีขึ้นมากเหมือนกัน พวกน้าของเธอก็เหมือนกัน ว่ากันว่าคุณยายเธอเคยให้อาจารย์หงดูฮวงจุ้ยคฤหาสน์หลังนั้นอยู่ เมื่อก่อนฉันยังไม่เชื่อพวกนี้ แต่ครั้งนี้เลื่อมใสอย่างสุดจิตสุดใจจริง ๆ ”

เย่เฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก : “ที่โฮมสเตย์ว่านหลิ่วสามารถทำให้คุณกับคุณยายรวมทั้งคนอื่น ๆ มีร่างกายดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อันที่จริงไม่ได้เกี่ยวข้องกับฮวงจุ้ยหรอกครับ ฮวงจุ้ยสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของคนคนหนึ่ง รวมทั้งออร่าภายในร่างกายได้ แต่ยังไม่มีประสิทธิภาพที่เกิดผลทันทีขนาดนี้หรอกครับ”

อานฉี่ซานถามด้วยความประหลาดใจ : “งั้นมันเป็นเพราะอะไรกันแน่ ?”

เย่เฉินยักไหล่ แล้วยิ้มบอก : “ตอนที่อาจารย์หงไปดูฮวงจุ้ยที่นั่น ผมเองก็ตามไปด้วย รู้ว่าคุณสุขภาพไม่ดี คุณยายเองก็อายุมากเลย เลยทิ้งค่ายกลกับอายุวัฒนะเม็ดหนึ่งไว้ที่นั่น ตรรกะโดยพื้นฐานคือค่ายกลควบคุมฤทธิ์ของยาอายุวัฒนะเอาไว้ ทำให้มันปล่อยในคฤหาสน์อย่างช้า ๆ และค่อยถูกคนในคฤหาสน์ดูดรับอีกที”

คนตระกูลอานได้ยินแล้วก็ตะลึงตาค้าง คุณท่านพูดอุทานด้วยความตกใจ : “เฉินเอ๋อ……เธอ……เธอทิ้งยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดที่มีมูลค่าสามแสนล้านที่ห้องนั้น ? !”