อาหารอร่อยหลากหลายเกือบทั้งหมดนี้ปรุงโดยพ่อครัวของเทียนเซียงฝู่ เย่เฉินได้กินอาหารของเทียนเซียงฝู่มาไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ประหลาดใจในรสชาติ ตรงกันข้าม ข้าวกล่องของคุณยายในวัยเด็กกลับทำให้เขารู้สึกดี
ตระกูลอานดูมีความสุขมาก แต่ละคนรินไวน์ให้ตัวเองจนเต็มแก้ว สมาชิกในตระกูลมาดื่มอวยพรให้เย่เฉิน ความตื่นเต้นนั้นเกินคำบรรยาย
หลังจากดื่มไวน์ไป 2-3 แก้ว ตระกูลอานก็เริ่มสนทนากันจากใจจริง พวกเขาพากันเอ่ยถามเรื่องชีวิตของเย่เฉินในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ พวกเขายังแนะนำเย่เฉินถึงละเอียดที่ตระกูลอานทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
จากนั้นทุกคนก็พูดถึงเรื่องที่เย่เฉินช่วยตระกูลอานจากอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า
นี่เป็นการเปิดโอกาสให้เย่เฉินได้พูดคุยเรื่องอันตรายที่ซ่อนอยู่ ณ ปัจจุบันของตระกูลอาน
เย่เฉินพูดว่า “จากการคาดเดาขอผม ผมคิดว่าองค์กรพั่วชิงคงมีสายลับอื่นอยู่ในตระกูลอานอีกแน่นอน มิฉะนั้นอีกฝ่ายจะรู้ถึงการเคลื่อนไหวทั้งหมดของตระกูลอานได้ยัง ซึ่งนี่คือเหตุผลที่ผมให้หงห้าปิดกั้นสัญญาณที่นี่ ไม่ให้ติดต่อกับโลกภายนอก เพราะกลัวว่าเรื่องเมื่อคืนจะรั่วไหลออกไป”
ปู่ของเย่เฉินพูดขึ้นว่า “เฉินเอ๋อ ถ้ายังมีคนทรยศอยู่ในตระกูลอาน คิดว่าอะไรคือแนวทางในการตามหาคนคนนี้ให้พบ?”
เย่เฉินตอบว่า "ผมเชื่อว่าคนทรยศจะไม่ปรากฏตัวในตระกูลอานอย่างแน่นอน แต่มีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเข้าใกล้คนของตระกูลอาน”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองอานโยวโยวโดยไม่รู้ตัว
ทันใดนั้นอานโยวโยวก็ประหม่าเล็กน้อยและโพล่งออกมาว่า “พ่อคะ จื้อหมินไม่น่ามีอะไรต้องสงสัยนี่คะ ตระกูลของเขาเป็นครอบครัวชาวจีนที่อาศัยในสหรัฐอเมริกามายาวนานไม่ใช่หรือไง? อีกอย่าง เรารู้จักกันในแวดวงธุรกิจ ตระกูลอานเข้าไปทำความร่วมมือกับพวกเขาก่อน จากนั้นเราจึงค่อย ๆ สนิทกัน......”
อานฉี่ซานพูดอย่างจริงจังว่า “โยวโยว เล่ห์เหลี่ยมของศัตรูมากเกินที่เราจะจินตนาการ ดังนั้นอย่าได้มั่นใจในเรื่องนี้มากเกินไป”
จู่ ๆ สีหน้าของอานโยวโยวก็วิตกขึ้นเล็กน้อย เธอรู้จักสามีของเธอมา 10 กว่าปี ตอนนี้ลูกสาวของเธอก็อายุ 12 แล้ว เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสามีของเธอจะน่าสงสัยตรงไหน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
หม่าหลันมันไม่ได้ไร้เดียงสาต่อโลกหรอก แต่เขียนให้ถูกคือหม่าหลันมันโง่นั้นเอง เข้ามหาลัยมีชื่อเสียงได้ไง โง่ดักดานขนาดนี้ อาจารย์ที่เขียน ก้เขียนให้อีหม่าหลันดูดีเกิ้น 555...
เอาตรงๆน่ะ ผมชอบที่พระเอกมีสาวมาติด แบบเป็นปกติ หลงรักพระเอกโงหัวไม่ขึ้นผมไม่ขัดใจหรอก มาขัดใจตอนคือแบบผญ เรื่องนี้มีนลุกหนักเกินไป จนทำใจอ่านแล้วขัดใจ ถ้าลุกพอประมาณแบบนี้คืออ่านสนุกเว่อร์ แต่นี่อ่อยหนักจนเกิน เกิดอาการขัดใจสุดๆ 555...
ห๊า พระเอกไปเป็นหนี้พวกหล่อนตรงไหน พวกตัวเองชอบเย่เฉินเอง เย่เฉินไม่ได้บังคับ แล้วจะให้พระเอกคืนความรักให้พวกเอ็งเนี่ยน่ะ ส่วนพระเอกกุเห้นมึงก้ปวดใจกับผู้หญิงทุกคนแหละ -.-"...
อ๋อ พึ่งรู้ว่าพระเอกไปช่วยใคร ก้คิดว่าพระเอกชอบคนนั้น ในใจมีเขาอยู่ จะหลุดกับความคิดเฟ่ยเข้อสินถึงๆด้บอกเรื่องนี้มีแต่พวกหลงตัวเอง มีแค่ชูหรันกับซิวอี้นี่แหละความรักผญ.ดี ๆม่หลงตัวเองขนาดนั้น ขอโทษด้วยครับพอดีอินไปหน่อย...
ผู้หญิงเรื่องนี้หลงตัวเองโครต เป้นเพราะชูกันเถอะ พระเอกถึงได้มีแรงผลักนั้น ไม่ใช่นานาโกะ มโนเก่งเนาะ อีเฟ่ย...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โครตน่าหงุดหงิด จะร้องเชี่ยไรนักหนา ร้องทั้งตอน ผญ.อยู่ข้างเย่เฉินนิสัยผญ.หมด แต่ไอนี้แม่งปัญญาอ่อน ไอหลิวม่านฉิง...
โง่ทั้งพระเอกทั้งหลิวม่านฉง ทำตัวเป้นเมียพระเอกสะงั้น จนต้องเลื่อนผ่านขก.อ่าน ขัดใจ พระเอกแม่งก้จะแคร์ผู้หญิงทั้งโลกเลยรึไง...
ไอหลิวท่านฉง ก้มั่นหน้าเกินน่ะ คิดว่าพระเอกจะชอบมึงรึไง เล่นตัว จะหลุด...
ตระกูลเฟ่ยแม่งก้น่าขยะแขยงกันทุกตัวแหละ มีแค่เฟ่ยเข่อขิน เป้นตระกุลเดียวที่ไม่อยากให้เย่เฉนร่วมมือด้วยเลยจริงๆ เฟ่ยเจี้ยนจงแม่งก้ไม่ใช่คนดีไรนักหรอก ปากก้เอาเครื่องสวรรค์มาอ้าง สุดท้ายก้อยากจะไว้ชีวิตหลานตัวเอง น่าขยะแขยง...