อาหารอร่อยหลากหลายเกือบทั้งหมดนี้ปรุงโดยพ่อครัวของเทียนเซียงฝู่ เย่เฉินได้กินอาหารของเทียนเซียงฝู่มาไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงไม่ประหลาดใจในรสชาติ ตรงกันข้าม ข้าวกล่องของคุณยายในวัยเด็กกลับทำให้เขารู้สึกดี
ตระกูลอานดูมีความสุขมาก แต่ละคนรินไวน์ให้ตัวเองจนเต็มแก้ว สมาชิกในตระกูลมาดื่มอวยพรให้เย่เฉิน ความตื่นเต้นนั้นเกินคำบรรยาย
หลังจากดื่มไวน์ไป 2-3 แก้ว ตระกูลอานก็เริ่มสนทนากันจากใจจริง พวกเขาพากันเอ่ยถามเรื่องชีวิตของเย่เฉินในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ พวกเขายังแนะนำเย่เฉินถึงละเอียดที่ตระกูลอานทำในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
จากนั้นทุกคนก็พูดถึงเรื่องที่เย่เฉินช่วยตระกูลอานจากอันตรายครั้งแล้วครั้งเล่า
นี่เป็นการเปิดโอกาสให้เย่เฉินได้พูดคุยเรื่องอันตรายที่ซ่อนอยู่ ณ ปัจจุบันของตระกูลอาน
เย่เฉินพูดว่า “จากการคาดเดาขอผม ผมคิดว่าองค์กรพั่วชิงคงมีสายลับอื่นอยู่ในตระกูลอานอีกแน่นอน มิฉะนั้นอีกฝ่ายจะรู้ถึงการเคลื่อนไหวทั้งหมดของตระกูลอานได้ยัง ซึ่งนี่คือเหตุผลที่ผมให้หงห้าปิดกั้นสัญญาณที่นี่ ไม่ให้ติดต่อกับโลกภายนอก เพราะกลัวว่าเรื่องเมื่อคืนจะรั่วไหลออกไป”
ปู่ของเย่เฉินพูดขึ้นว่า “เฉินเอ๋อ ถ้ายังมีคนทรยศอยู่ในตระกูลอาน คิดว่าอะไรคือแนวทางในการตามหาคนคนนี้ให้พบ?”
เย่เฉินตอบว่า "ผมเชื่อว่าคนทรยศจะไม่ปรากฏตัวในตระกูลอานอย่างแน่นอน แต่มีความเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะเข้าใกล้คนของตระกูลอาน”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองอานโยวโยวโดยไม่รู้ตัว
ทันใดนั้นอานโยวโยวก็ประหม่าเล็กน้อยและโพล่งออกมาว่า “พ่อคะ จื้อหมินไม่น่ามีอะไรต้องสงสัยนี่คะ ตระกูลของเขาเป็นครอบครัวชาวจีนที่อาศัยในสหรัฐอเมริกามายาวนานไม่ใช่หรือไง? อีกอย่าง เรารู้จักกันในแวดวงธุรกิจ ตระกูลอานเข้าไปทำความร่วมมือกับพวกเขาก่อน จากนั้นเราจึงค่อย ๆ สนิทกัน......”
อานฉี่ซานพูดอย่างจริงจังว่า “โยวโยว เล่ห์เหลี่ยมของศัตรูมากเกินที่เราจะจินตนาการ ดังนั้นอย่าได้มั่นใจในเรื่องนี้มากเกินไป”
จู่ ๆ สีหน้าของอานโยวโยวก็วิตกขึ้นเล็กน้อย เธอรู้จักสามีของเธอมา 10 กว่าปี ตอนนี้ลูกสาวของเธอก็อายุ 12 แล้ว เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสามีของเธอจะน่าสงสัยตรงไหน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...