ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5729

คุณยายอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เฉินเอ๋อ ดื่มเหล้าแล้วอย่าขับรถเองเลย ให้น้าชายรองขับไปส่งเถอะนะ”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า "คุณยายครับไม่ต้องเป็นห่วง แอลกอฮอล์ถูกพลังภายในของผมเผาผลาญไปหมดแล้ว ผมจะไม่ขับรถตอนเมาแน่นอน”

หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็เอ่ยต่อไปว่า "คุณตา คุณยายครับ เรื่องค่ายกลของโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว เดี๋ยวผมจะเอายาอายุวัฒนะมาให้ที่นี่ ถ้าพวกท่านสองคนอาศัยอยู่ในจินหลิงอีกระยะหนึ่ง สภาพร่างกายของคุณจะดีขึ้นกว่าเดิมแน่นอน”

คุณยายพูดขึ้นโดยไม่รู้ตัวว่า "เฉินเอ๋อ อย่าเอายาอายุวัฒนะมาให้เราเลย เสียเวลาเปล่า......”

ชายชราที่อยู่ด้านข้างพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า "ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าทุกอย่างให้เฉินเอ๋อจัดการ อย่าขัดคำสั่งผมได้ไหม”

สำหรับอานฉี่ซานนั้นเขาได้กินยาอายุวัฒนะไปแล้วทั้งเม็ด ดังนั้นค่ายกลจึงไม่ได้สำคัญสำหรับเขามากนัก แต่สิ่งที่เขายืนกรานที่จะทำคือตรรกะพื้นฐาน เมื่อบอกไปแล้วว่าจะทำตามการตัดสินใจของเย่เฉิน ดังนั้นไม่ว่าเย่เฉินจะตัดสินใจอย่างไร ดีหรือไม่ดีก็ควรทำตาม

ความคิดของหญิงชรานั้นเรียบง่าย เธอรู้สึกละอายใจเล็กน้อย แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่ชายชราพูดจึงได้รู้ว่าตนเองมองมุมแคบเกินไป เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็วพูดว่า "เฉินเอ๋อ ตาของหลานพูดถูก จากนี้ไปเราจะฟังความคิดเห็นของหลาน หลานเพียงตัดสินใจแทนเราก็พอ”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและพูดขึ้นอีกครั้งว่า “ครับคุณยาย ตอนนี้อาจารย์หงอยู่ในโรงแรมน้ำพุร้อนที่เชิงเขาเพื่อฝึกฝนผม คุณยายกับและเขาถือว่ารู้จักกัน พรุ่งนี้ผมจะให้เขาเดินทางมาเยี่ยมนะครับ จากนี้ไปถ้ามีอะไรก็ให้เขามาจัดการได้ทุกอย่างที่ต้องการ”

หญิงชราอุทานออกมาว่า "อาจารย์หงอยู่ที่นี่จริงหรือ?"

"ครับ" เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม "เขาต้องการอยู่ที่นี่ไม่ไปไหน ไล่ก็ไม่ไป ผมเลยให้เขามาเป็นผู้ฝึกผมแทน”

หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็ยืนขึ้นแล้วพูดอย่างสุภาพว่า "คุณตา คุณยาย คุณอา คุณน้าแล้วก็นักสืบหลี่ นี่ก็ดึกแล้ว ผมต้องรีบไปหาเพื่อน ขอตัวก่อนนะครับ!"

อานฉี่ซานรีบพูดว่า "เฉินเอ๋อ เราจะไปส่งที่ประตู"

ทุกคนพากันลุกขึ้นเดินไปส่งเย่เฉินพร้อมกับอานฉี่ซาน

ระหว่างทางที่เขาขับรถไปโฮมสเตย์จื่อจิน เขาได้โทรหาหลินหว่านเอ๋อร์

ทันทีที่รับสาย หลินหว่านเอ๋อร์ก็ถามเขาด้วยน้ำเสียงมีความสุขว่า "คุณชายคะ ทำงานเสร็จแล้วเหรอ?"

เย่เฉินตอบรับเบา ๆ เพลงแล้วพูดว่า "คุณหลิน ผมกำลังขับรถไปหาคุณตอนนี้ น่าจะไปถึงที่นั่นในอีกประมาณ 30 นาที ดึกไปหน่อยไม่รู้ว่าคุณหลินจะสะดวกไหม?"

หลินหว่านเอ๋อร์พูดโดยไม่ต้องคิดว่า "ฉันรอคุณชายได้เสมอค่ะ คุณชายแค่เดินทางมาก็พอ ฉันให้เหล่าชิวจัดแจงเรื่องคนรับใช้เรียบร้อยแล้ว พวกเขาทั้งสามคนก็กำลังรอคุณชายอยู่”

"อืม!" เย่เฉินพูดขึ้นอีกครั้งว่า "อ้อคุณหลิน ผมมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามคุณตามลำพัง คุณให้เวลาผมอยู่กับคุณสองคนสักครู่ก่อนได้ไหม? เมื่อผมถามเสร็จแล้วค่อยสนทนากับพวกเขาทั้งสาม”

หลินหว่านเอ๋อร์พูดว่า "ได้แน่นอนค่ะ ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันจะขอให้พวกเขารอก่อน ถ้าคุณชายมาถึงแล้วให้ตรงไปที่เรือนแยกของฉันได้เลย!”