หลินหว่านเอ๋อร์ไม่ได้ตอบคำถามของเย่เฉิน แต่ถามกลับด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า "อาจารย์ล่ายที่คุณชายว่านั้นคือใคร? นามว่าอะไร?"
เย่เฉินพูดว่า "เป็นทายาทสายตรงของปรมาจารย์ล่ายปู้อี ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยแห่งราชวงศ์ซ่ง ชื่อว่าล่ายชิงหวา......"
หลินหว่านเอ๋อร์บ่นพึมพำว่า "ทองแข็งแกร่ง ไม้สูงตระหง่าน น้ำใส ไฟแรง ดินหนักแน่นและลมแรง ล่ายชิงหวาที่คุณกำลังพูดถึงน่าจะเป็นเหลนของล่ายจินหลิน ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยของฉันในตอนนั้น"
เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจว่า "คุณหลินมีความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษของตระกูลล่ายด้วยเหรอครับ?"
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าพูดว่า "เหตุผลที่รู้วิชาลับฮวงจุ้ยและโจวอี้ปากว้า เป็นเพราะฉันเคยติดตามเรียนรู้เรื่องโจวอี้จากล่ายจินหลินในตอนนั้น ท่านอาจารย์สอนฉันทุกอย่าง ในตอนนั้น หลายเรื่องที่ท่านอาจารย์ไม่ยอมสอนให้ใคร ล้วนส่งต่อให้ฉัน และในอีกสองร้อยปีต่อมาฉันได้ไขปัญหาส่วนใหญ่ที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ได้ทีละปัญหาแล้ว ฉันจึงได้รับผลจากการศึกษาโจวอี้ปากว้า......"
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา "การมีอายุยืนยาวนี่ได้เปรียบจริง ๆ ...... ความรู้ใดก็ตามถ้ามีเวลามากพอที่จะไปทำความเข้าใจมัน ในที่สุดมันก็จะกระจ่างแจ้งได้ดีกว่าคนรุ่นก่อนเสียอีก"
หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าพูดว่า "สิ่งที่คุณพูดก็จริงนะคะ โจวอี้เขียนโดยผู้มีพรสวรรค์และปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ประพันธ์ทุกคนล้วนเป็นปราชญ์ที่มีสติปัญญาแน่นแฟ้น แม้ว่าพรสวรรค์จะล้ำเลิศแต่หากมีชีวิตอยู่เพียงเจ็ดแปดสิบปี ก็อาจเจาะลึกในเนื้อหาได้มากที่สุดเพียง 20 - 30% หรืออาจเข้าใจได้ได้มากกว่า 50% ถ้าอายุยืนกว่านี้......"
เย่เฉินพยักหน้าเห็นด้วย แต่ในขณะเดียวกันเขาก็แทบทนรอไม่ไหวจึงรีบถามว่า "คุณหลิน ดวงชะตามังกรขั้นสูงหมายถึงอะไรกันแน่?"
หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างจริงจังว่า "มันคือดวงชะตาที่สูงกว่าดวงชะตามังกรเสียอีก"
เย่เฉินถามอย่างสงสัย "คุณไม่ได้บอกว่าดวงชะตามังกรคือขั้นสูงสุดเหรอ? ทำไมยังมีดวงชะตามังกรขั้นสูงกว่าอยู่อีก?"
จากนั้นหลินหว่านเอ๋อร์ก็พูดขึ้นอีกว่า "สำหรับดวงชะตามังกรขั้นสูงตามที่โจวอี้กล่าวถึง เมื่อมังกรผงาดโผล่ออกมา ทั้งสวรรค์และโลกาล้วนต้องเคารพ ในโลกนี้มีเพียงมังกรขั้นสูงนี้เท่านั้นที่สามารถทำในสิ่งที่ขัดต่อวิถีสวรรค์ได้ เพราะมังกรขั้นสูงสามารถเพิกเฉยต่อวิถีสวรรค์ อีกทั้งวิถีสวรรค์ไม่มีสิทธิ์ที่จะลงโทษมังกรขั้นสูงนี้"
“ชะตากรรมอื่น ๆ ทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของวิถีสวรรค์ หากต้องการอยู่เหนือวิถีสวรรค์ จะต้องพบกับหายนะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ฉันขอพูดอะไรที่ไม่ดีนักนะคะ เช่นท่านอาจารย์ที่อยู่มาเป็นพันปี เดิมทีเขาคิดว่าสามารถแหกวิถีสวรรค์ได้ แต่ที่จริงเขาไม่เข้าตาสวรรค์แม้แต่น้อย"
"หากวิถีสวรรค์สูงหนึ่งหมื่นฟุต ทุกสิ่งในโลกจะอยู่ภายใต้การควบคุมของวิถีสวรรค์ ก่อนที่จะสูงขึ้นสู่เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าฟุต วิถีสวรรค์จะพยายามลงโทษเขา สิ่งนี้เรียกว่าทัณฑ์สวรรค์!"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลินหว่านเอ๋อร์ก็หยุดลงชั่วขณะแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "แต่ว่า ทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ มีเพียงมังกรขั้นสูงเท่านั้นที่สามารถละเว้นได้!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...