ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 574

บทที่ 574

เธอมองไปที่เย่เฉินอย่างซาบซึ้ง ความรู้สึกที่มีต่อเขา ก็ยิ่งระอุขึ้นอีก！

เธอถึงขึ้นกับรู้สึกว่า บุญคุณที่เย่เฉินมีต่อตัวเอง เพียงพอที่จะเอาชีวิตของตัวเองชดใช้คืนแล้ว！

เมื่อซ่งหรงวี่ได้ยินคำพูดนี้ ในใจก็คับแค้นมาก

เขาไม่พอใจ！

เขาไม่พอใจที่เย่เฉินยุ่งเรื่องชาวบ้านเยอะเกินไป！

ไม่พอใจที่เขาต่ออายุคุณท่านซ่ง

และยิ่งไม่พอใจที่เขายกคุณงามความดีให้กับซ่งหวั่นถิง！

แต่ว่า แต่เขาไม่กล้าแสดงความขุ่นเคืองในใจเลยแม้แต่น้อย ทำได้เพียงกระเหี้ยนกระหือรือในใจ

ในเวลานี้ คุณท่านซ่งพยักหน้าอย่างหนัก พูดด้วยความจริงใจ : “ซ่งจี่จะต้องจดจำคำเตือนของอาจารย์เย่ไว้นะ！”

พูดจบ เขาก็เอนตัวลงไป คุกเข่าเคาะหัวคำนับแสดงความเคารพอีก！

คุณท่านซ่งคุกเข่าเคาะหัวคำนับแสดงความเคารพสองครั้ง เย่เฉินมีโอกาสที่จะหยุดเขาไว้ได้ แต่เย่เฉินกลับว่าไม่ทำแบบนี้

เหตุผลง่ายๆในนั้น ก็เพราะเย่เฉินคิดว่า เขาควรคุกเข่าเคาะหัวคำนับแสดงความเคารพ！

ตัวเองมอบการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ให้เขา ทำให้เขามีอายุเพิ่มขึ้นอีกสิบปี การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ อย่าพูดว่าคุกเข่าเคาะหัวคำนับแสดงความเคารพให้กับตัวเองสองครั้งเลย แม้ว่าต่อไปจะคุกเข่าเคาะหัวคำนับแสดงความเคารพวันละสองครั้งกับเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินจริงอะไร

คนธรรมดาที่ศรัทธาในเทพเจ้า สามหมอบเก้ากราบต่อหน้าเทพเจ้าทุกวัน เทพเจ้าสามารถเพิ่มอายุขัยให้เขาอีกสิบปีไหม？

ไม่มีทางทำให้ได้！

เทพเจ้าทำไม่ได้ แต่ตัวเองทำได้！

ดังนั้น การที่เขาได้รับการคุกเข่าเคาะหัวสองครั้งเพื่อแสดงความเคารพจากคุณท่านซ่งนั้น เป็นสิ่งที่เห็นสมควรอยู่แล้ว！

เมื่อลูกหลานตระกูลซ่งเห็นเช่นนี้ ต่างก็เดินก้าวขึ้นมาข้างหน้า นำหน้ามาด้วยซ่งเทียนหมิงลูกชายคนโตของคุณท่านซ่ง และตามมาด้วยลูกคนที่สาม คนที่สี่

และตอนนี้ เด็ก ๆ ทุกคนที่ใช้นามสกุลซ่งทั้งหมด คุณท่านซ่งที่อายุแปดสิบปีขึ้นไป หลานอายุน้อยสุดก็ประมาณเจ็ดถึงแปดปี ขอเพียงแค่นามสกุลซ่ง ทั้งหมดล้านแต่คุกเข่า หันหน้าไปทางเย่เฉินด้วยใบหน้าที่เงียบสงบ ก้มหัวแล้วเคาะหัวแสดงความเคารพอย่างจริงใจจนไม่อาจเปรียบได้

ภากฉากนี้ ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึงจนตาค้าง！

นี่ เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในจินหลิงนะ！

ตอนนี้ คนทั้งตระกูล ล้วนแต่คุกเข่าและเคาะหัวแสดงความเคารพให้กับอาจารย์เย่ที่ยังเป็นวัยรุ่น ！

แต่ว่า คนในเหตุการณ์ไม่มีใครรู้สึกเลยว่า การคุกเข่าของคนทั้งตระกูลนี้เป็นความอัปยศ

ในทางกลับกัน ในใจของพวกเขาล้วนแล้วแต่มีความอิจฉา ！ถึงขนาดที่ริษยาอย่างมาก！

ทำไมล่ะ？

ทำไมโอกาสดีๆอย่างนี้ ไม่ตกลงมาที่ตัวเองบ้าง？！

------------