ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5740

หลังจากขอตัวลากับหลินหว่านเอ๋อร์ เย่เฉินที่กลับมาถึงบ้าน ภายในใจระลึกถึงอยู่สองเรื่องเท่านั้น

เรื่องแรก ก็คือรีบเร่ง นำไม้ฟาดสายฟ้ามารดาแห่งชาผูเอ่อร์ที่หลินหว่านเอ๋อร์มอบให้ตนหลอมเป็นยันต์ฟ้าร้อง

อีกเรื่องหนึ่ง ก็คือรออีกแปดชั่วโมง ลองดูว่าโบอิ้ง777ลำนั้นขององค์กรพั่วชิง สถานีต่อไปจะมุ่งไปที่ไหนกันแน่ ถ้าหากเป็นเมืองจินหลิง นั่นก็จะต้องรีบหาทางรับมืออย่างรวดเร็ว

ดังนั้นยังมีเวลาอีกแปดชั่วโมง ดังนั้นเย่เฉินกลับถึงบ้านก็รีบเริ่มการหลอมยันต์ฟ้าร้องทันที

การหลอมยันต์ฟ้าร้องเรื่องนี้ สำหรับเย่เฉินแล้วชำนาญเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเขากลับถึงห้อง ตอนที่นำปราณทิพย์เติมเข้าไปในไม้ฟาดสายฟ้าของมารดาแห่งชาผูเอ่อร์ท่อนนั้น เดิมทีเขาคิดว่า ทุกอย่างจะง่ายดายเหมือนกับตอนที่หลอมยันต์ฟ้าร้องนั่น แต่คิดไม่ถึงว่า ในตอนที่ปราณทิพย์เข้าไปในไม้ฟาดสายฟ้า ตอนที่กำลังเริ่มต้นจัดการค่ายกลในไม้ฟาดสายฟ้าให้แล้วเสร็จถึงพบว่า ปราณทิพย์ที่เดิมทีที่ราบรื่นมาโดยตลอด ในไม้ฟาดสายฟ้านี้ คาดไม่ถึงว่าจะลำบากขึ้นเล็กน้อย

ถ้าหากพูดว่าเมื่อก่อนตอนที่หลอมไม้ฟาดสายฟ้า ปราณทิพย์เป็นมีดแกะสลักอันหนึ่ง ไม้ฟาดสายฟ้านั้นตัวมันเองก็เหมือนกับท่อนไม้ธรรมดาท่อนหนึ่ง มีดแกะสลักสามารถแกะสลักรูปภาพตามที่ตนต้องการลงไปบนไม้ได้อย่างง่ายดาย

แต่ว่า เมื่อเทียบกับไม้ฟาดสายฟ้าเมื่อก่อนนี้ ไม้ฟาดสายฟ้าท่อนนี้ในตอนนี้ ก็เหมือนกับเหล็กกล้าที่แข็งแกร่งแผ่นอย่างยิ่งก้อนหนึ่ง ปราณทิพย์ที่กลายเป็นมีดแกะสลัก ยากที่จะทิ้งร่องรอยไว้บนนั้นเป็นอย่างยิ่ง

เย่เฉินก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า ไม้ฟาดสายฟ้านี้มองเหมือนธรรมดา คุณสมบัติพิเศษด้านในคาดไม่ถึงว่าจะหลอมยากเย็นเช่นนี้ แต่ว่า เรื่องมาถึงตอนนี้ เขาไม่มีเครื่องมือทางธรรมที่สามารถใช้ติดตัวได้เลยสักชิ้น ดังนั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน

ภายใต้ความจำใจ เขาทำได้แค่เพียงเติมปราณทิพย์เพิ่มเข้าไปอีกเท่าตัว ความรวดเร็วในการใช้ปราณทิพย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็เหมือนกับแหวนวงนั้นของหลินหว่านเอ๋อร์ที่ดูดซับปราณทิพย์เข้าไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เย่เฉินใจรู้ว่าเมื่อตัดสินใจไปแล้วไม่มีทางเสียใจ อีกทั้งมารดาแห่งชาผูเอ่อร์เป็นต้นชาต้นหนึ่ง สามารถมีชีวิตอยู่มาจนกระทั่งได้รับทัณฑ์สวรรค์ แทบจะนับได้ว่าเป็นการมีอยู่ของต้นไม้ระดับสูงสุดในบรรดาต้นไม้ คิดว่าถ้านำไม้ฟาดสายฟ้าแบบนี้มาหลอมเป็นเครื่องมือทางธรรม จำเป็นต้องใช้กำลังเพิ่มมากกว่านี้อย่างแน่นอน

ดังนั้น เย่เฉินจึงหยิบยาเสริมชี่ปราณเม็ดหนึ่งออกมา ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อหลอมยันต์ฟ้าร้อง

แต่ถ้าหากนำยันต์ฟ้าร้องวางไว้ด้านข้าง ความรู้สึกแบบนี้ก็จะหายวับไปทันที

และเมื่อตอนที่ปลายนิ้วของเย่เฉินพาดผ่านพื้นผิวของยันต์ฟ้าร้อง ภายในหัวสมองราวกับสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกโหมซัดสาดของพื้นผิวทะเลที่ถูกสายฟ้าปกคลุมไปทั่วอย่างหนาแน่นประเภทนั้น

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะทอดถอนในใจ ยันต์ฟ้าร้องนี้ อานุภาพเกรงว่าจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าผืนก่อนหน้านี้ไม่น้อย

ในตอนที่เขากำลังตื่นเต้นกับยันต์ฟ้าร้องที่หลอมขึ้นมาใหม่ เฉินจื๋อข่ายก็โทรศัพท์มาหาเขาอีกครั้ง กล่าวรายงาน: “คุณชาย โบอิ้ง777ลำนั้นยื่นขอเส้นทางการบินบินจากเมลเบิร์นออสเตรเลียไปที่มัณฑะเลย์เมียนมา”

“มัณฑะเลย์?”เย่เฉินขมวดคิ้วกล่าวถาม: “ข่าวแม่นยำไหม?”

“แม่นยำครับ”เฉินจื๋อข่ายกล่าวอย่างมุ่งมั่น: “ตอนนี้เส้นทางการบินที่เครื่องบินลำนี้ยื่นขอกับทางกรมควบคุมจราจรทางอากาศออสเตรเลียก็คือไปที่มัณฑะเลย์ หลังจากนี้ประมาณสี่ชั่วโมง พวกเขาจะลงจอดที่สนามบินเมลเบิร์น หลังจากลงจอดแล้วคาดว่าจะดำเนินการพักผ่อนและปรับปรุงประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็จะมุ่งหน้าบินไปยังมัณฑะเลย์ต่อไป จากเมลเบิร์นไปถึงมัณฑะเลย์ น่าจะต้องบินอีกประมาณแปดชั่วโมง ดังนั้นถึงมัณฑะเลย์อย่างน้อยยังใช้เวลาอีกสิบกว่าชั่วโมง”