ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5744

นับตั้งแต่หลังจากที่เย่เฉินติดตามเงื่อนงำบางอย่าง จนเจอบริษัทขนส่งขององค์กรพั่วชิงที่อยู่สิงคโปร์ เขาก็ตระหนักได้ว่า เครื่องบินพลเรือนเป็นBug(ข้อผิดพลาด)ที่คนทั่วไปมักจะมองข้าม

ต่อให้คนหนึ่งจะมีเงิน สุดยอดอีกสักแค่ไหน ตราบใดที่เขาต้องบินข้ามประเทศด้วยเครื่องบิน ก็จำเป็นต้องรายงานข้อมูลทุกอย่างของเที่ยวบินตามความจริง ให้กับประเทศที่ต้องบินผ่าน

นี่เป็นเพราะว่า ไม่มีบุคคลใดสามารถครอบงำระบบการบินได้ทั้งหมด รัฐบาลของทั่วโลกให้ความสำคัญกับความปลอดภัยด้านการบิน ความปลอดภัยของน่านฟ้าเป็นอันดับแรก ยกเว้นพ่อค้ายาของเม็กซิโกกับโคลอมเบีย ไม่มีใครกล้าขับเครื่องบินที่ไม่ได้รับใบอนุญาตการบินบนท้องฟ้า

และบนโลกใบนี้ ก็ไม่มีใคร มีความสามารถมากพอในการสร้างเครื่องเครื่องบินล่องหนที่สามารถฝ่าทะลุเรด้าห์ทั้งหมดได้

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในโลก หรือว่าเป็นผู้มีพระคุณขององค์กรพั่วชิง เพียงแค่นั่งบนเครื่องบิน ก็ไม่สามารถซ่อนการเดินทางได้

สำหรับอู๋เฟยเยี่ยนและทั้งองค์กรพั่วชิงแล้ว พวกเขาคิดว่าตลอดว่า ตนนำจุดประสงค์ที่แท้จริงของสายการบิน เครื่องบินและการบินซ่อนเอาไว้เป็นอย่างดีแล้วจริงๆ ดังนั้น แม้ว่าทุกคนจะสามารถสืบหาเครื่องบินของพวกเขาเจอ ขอเพียงแค่ไม่มีใครรู้ว่าเครื่องบินลำนี้เป็นของพวกเขา พวกเขาก็ไม่ทางเปิดเผย

แต่ในความเป็นจริง ทันทีที่เจอคนที่ตั้งใจอยากจะกำจัดเพียงเล็กน้อย โอกาสที่จะเปิดเผยยังคงมีค่อนข้างมาก

นี่คือเหตุผลว่าทำไมเย่เฉินถึงให้เฉินจื๋อข่ายให้ชื่ออื่นในการไปเช่าเครื่องบิน

อีกทั้ง เขาเช่าเครื่องบินก็ไม่ได้อยากจะบินตรงไปที่ต้าหลี่ อย่างไรเสียยังมีเวลาเตรียมตัวอีกยี่สิบกว่าชั่วโมง เขาบินที่ลี่เจี่ยงที่ซึ่งห่างจากต้าหลี่โดยขับรถไม่เกินสองชั่วโมงก่อน แล้วค่อบขับรถจากลี่เจี่ยงมุ่งหน้าไปยังต้าหลี่

หากปฏิบัติการตามนี้ ก็จะสามารถปกปิดจุดมุ่งหมายปลายทางได้ ความปลอดภัยก็จะเพิ่มขึ้นอีกระดับ

เดิมที เย่เฉินกำลังวางแผนว่าวันนี้จะไปโฮมสเตย์ว่านหลิ่วเพื่อถอนค่ายกลของยาอายุวัฒนะก่อน ค่อยไปเยี่ยมคุณตาคุณยายที่คฤหาสน์พักชั่วคราว

แต่ว่าทันทีที่คิดว่าตนเองยังต้องไปพบหยุนหรูเกอ เย่เฉินก็โทรศัพท์หาหงห้า ให้เขาเปิดไวไฟให้คฤหาสน์ที่คุณตาคุณยายพักอาศัยอยู่ ให้พวกเขาสามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้ จากนั้นเขาก็โทรบอกคุณตาคุณยายว่าตอนนี้ตนมีทำธุระที่ต้องไปต่างเมือง โดยผ่านวีแชท วันหลังค่อยไปเยี่ยมที่บ้าน

อานฉี่ซานกล่าวกำชับ: “จำไว้ว่าใช้วีแชท”

“ค่ะ”

อานโยวโยวรับโทรศัพท์มือถือมา เข้าสู่ระบบวีแชทของตนเอง โทรศัพท์หาสามีจื้อหมิน ในเวลาเดียวกันก็เปิดลำโพง

ปลายสายทางด้านนั้น จื้อหมินสามีของอานโยวโยวแทบจะรับสายในทันที ถามด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ: “โยวโยว ใช่คุณไหม?”

อานโยวโยวส่งอืมทีหนึ่ง: “ฉันเอง”