เมื่อสามร้อยปีผ่านไปหลินหว่านเอ๋อร์ได้หลับมาที่โซโรอีกครั้ง ที่นี่ไม่หลงเหลืออะไรที่เหมือนตอนนั้นแล้ว
ทะเลเอ๋อไห่ถึงแม้ว่าจะยังเป็นทะเลเอ๋อไห่อันนั้น แต่ความก้าวหน้าเมื่อร้อยปีก่อน ทำให้ผืนน้ำของทะเลเอ๋อไห่กับเมื่อสามร้อยปีก่อนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากแล้ว
ยืนอยู่ท่ามกลางคึกคักมีชีวิตชีวาของตรอกซอยโซโร หลินหว่านเอ๋อร์ไม่สามารถนำเอาความทรงจำในโสตสมอง มาเชื่อมต่อกับวิวทิวทัศน์ ณ ปัจจุบันได้
ดีที่ภูเขาเปลี่ยนแปลงไปไม่มาก ถึงแม้ภูเขาหลายลูกจะเคยถูกขุด แต่สำหรับลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงไปไม่มาก
ผ่านการวิเคราะห์จากหลินหว่านเอ๋อร์แล้ว อนุสาวรีย์ของบิดาเธอ ก็อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเล็กๆในโซโร ข้ามเขาลูกแรกที่ยอดเขาเคยถูกขุดไปบางส่วนแล้ว ภูเขาด้านหลังที่มีรูปร่างเหมือนกระดองเต่าก็ใช่แล้ว
เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์นำรถจอดเอาไว้ในเมืองแล้ว หลังจากนั้นสวมใส่รองเท้ากีฬาคู่รักที่หลินหว่านเอ๋อร์เตรียมเอาไว้เรียบร้อย ใส่แบบคู่รักอย่างที่หลินหว่านเอ๋อร์ได้เตรียมเอาไว้ล่วงหน้าเฟย์เก้นเลคเบย์ เริ่มเดินขึ้นไปยังยอดเขาสูงที่เชื่อมติดกัน
ในขณะที่ออกเดินทาง เย่เฉินเริ่มขับเคลื่อนวิชาอย่างเงียบๆ พลังลมปราณที่อยู่บนร่างกายทันใดก็ถูกลดลงจนต่ำสุดแล้ว มองดูแล้ว วิชานี้มีผลลัพธ์อย่างแท้จริง
ภูเขาที่อยู่บริเวณใกล้ๆโซโรไม่สูงมาก จากยอดเขากับพื้นดินระดับความสูงก็อยู่ที่หลักร้อยไม่ถึงพันเมตร ความยากในการปีนเขาน้อยมาก บวกกับทัศนียภาพที่สวยงามตลอดเส้นทาง มองลงไปยังสามารถมองเห็นทะเลเอ๋อไห่ทั้งหมดได้ ดังนั้นปัจจุบันที่นี่จึงกลายเป็นเส้นทางที่ยอดเยี่ยมสำหรับการเดินป่าคนหนุ่มสาวจำนวนมากแล้ว
เย่เฉินสำรวจดูรอบด้าน ยิ้มเล็กน้อยพูดออกมา:“การก่อสร้างโดยมนุษย์ก็มีข้อดีของการก่อสร้างโดยมนุษย์ มองดูแล้วที่นี่มีคนมาปีนเขาจำนวนไม่น้อย โดยรอบต่างเต็มไปด้วยกล้องวงจรปิด อีกทั้งยังมีการเฝ้าระวังป้องกันไฟป่าจำนวนไม่น้อย อู๋เฟยเยี่ยนถ้ามาที่นี่ คงจะหลบเลี่ยงขอบเขตของกล้องวงจรปิดที่ไม่มีแม้มุมอับแบบนี้ไม่ได้ ถึงเวลานั้นพวกเราสามารถให้คุณซุนคิดหาวิธีได้ ทำหนังสือเข้ามาตรวจสอบกล้องวงจรปิดทั้งหมด ไม่แน่อาจจะล็อกร่องรอยของอู๋เฟยเยี่ยนได้”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามเขา:“ถ้าสามารถล็อกร่องรอยของอู๋เฟยเยี่ยนจากที่นี่ได้จริงๆ งั้นต่อไปคุณวางแผนจะทำอย่างไร?”
ในใจของเย่เฉินวางแผนการเอาไว้เรียบร้อยแล้วพูดออกมาว่า:“จากที่นี่จนถึงภูเขาแสนลี้ ยังเหลือระยะทางอีกหนึ่งพันกิโลเมตร หนึ่งพันกิโลเมตรนี้ อู๋เฟยเยี่ยนไม่มีทางที่จะเดินเท้า ทว่าเธอลักลอบเข้าหัวเซี่ยมา แน่นอนว่าไม่มีทางนั่งเครื่องบิน รถไฟ ที่เป็นไปได้ที่สุดก็คือขับรถมา ขอเพียงหาร่องรอยของเธอเจอ ล็อกป้ายทะเบียนรถของเธอได้ โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถจับความเคลื่อนไหวของเธอแบบเรียลไทม์ได้แล้ว”
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกว่า:“ปัจจุบันบนท้องถนนกล้องวงจรปิดมีทั่วทุกที่ ตราบเท่าที่เป็นถนนลาดยางที่สามารถเดินรถยนต์ได้ ก็จะมีกล้องวงจรปิดบันทึกการจราจรอย่างแน่นอน ผมได้ยินมาว่ากรมการขนส่งมีคลังข้อมูลขนาดใหญ่ พวกเขาในพื้นที่ต่างๆภายในประเทศติดตั้งกล้องไปทั่ว โดยส่วนใหญ่สามารถถ่ายป้ายทะเบียนรถออกมาได้ ขอเพียงเอาคลังข้อมูลของพวกเขามาได้ ก็จะสามารถทราบเวลาของรถคันหนึ่งที่ปรากฏขึ้นบนหน้ากล้องได้อีกทั้งตำแหน่งที่ตั้ง ใช้ข้อมูลเหล่านี้ ก็จะสามารถนำเอาร่องรอยการเคลื่อนไหวของอู๋เฟยเยี่ยนร่างออกมาได้ จนท้ายที่สุดรถของเธอสูญเสียร่องรอยไปตรงไหน สถานที่แห่งนั้นห่างจากสถานที่บำเพ็ญของเมิ่งฉางเชิงในปีนั้น เกรงว่าน่าจะไม่ไกลมากนักแล้ว”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...