ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5759

หลินหว่านเอ๋อร์ พูดเตือนสติว่า：“คุณชาย ก่อนหน้าที่อู๋เฟยเยี่ยนยังไม่ไปจากหัวเซี่ย คุณอย่าได้ไปที่ภูเขาแสนลี้เด็ดขาด คุณในตอนนี้ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ จำเป็นต้องหลบหลีกการปะทะกับเธอ”

เย่เฉินยิ้มบางๆพูดว่า：“วางใจเถอะ ผมไม่ใช่ชายโง่ไม่มีสมอง จุดนี้ก็ยังรู้ตัวเองดี”

หลินหว่านเอ๋อร์จึงวางใจลง：“งั้นก็ดี……”

หลังจากทั้งสองคนเดินเท้าข้ามภูเขาลูกที่หนึ่งแล้ว จึงปืนขึ้นไปบนภูเขาที่เหมือนกระดองเต่าลูกนั้นแล้ว

เพราะว่าที่นี่เป็นภูเขาลูกที่สองของเส้นทางการเดิน ดังนั้นผู้คนที่อยู่ที่นี่ไม่น้อยไปกว่าภูเขาลูกที่หนึ่ง

หลินหว่านเอ๋อร์พูดแนะนำกับเย่เฉิน：“เขาที่มีรูปร่างเหมือนกระดองเต่าลูกนี้ มีชื่อว่าภูเขากระดองเต่า เป็นพื้นที่ที่มีฮวงจุ้ยดีอย่างมากซึ่งเห็นได้น้อยในบริเวณใกล้ๆ ในตอนนั้นตอนที่คุณตาและเหล่าบรรพบุรุษดำรงตำแหน่งข้าราชการ ใช้พลังความคิดไปไม่น้อยกว่าจะเลือกสถานที่แห่งนี้มาเป็นสุสานบรรพบุรุษของตระกูลตนเอง”

เย่เฉินถามอย่างสงสัย：“ภูเขาทั้งลูกต่างเป็นสุสานบรรพบุรุษที่เป็นเชื้อสายของคุณตาคุณทั้งหมดเลยเหรอ?”

“ใช่ค่ะ”หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า พูดว่า：“ฮวงจุ้ยของที่นี่ มีพลังแห่งมนต์สะกดลึกลับ ถือว่าในวงการฮวงจุ้ย เป็นสิ่งที่ดีมากอย่างหนึ่งเลือกที่นี่เป็นสุสานบรรพบุรุษ สามารถปกปักรักษาให้ชนรุ่นหลังเจริญรุ่งเรือง ร่ำรวยเงินทอง เพียงแค่น่าเสียดายที่ชีพจรมังกรต้าหมิงของปีนั้นถูกทำลาย ดวงชะตาของประเทศชาติเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล เมื่อดวงชะตาของประเทศชาติเกิดการเปลี่ยนแปลง ดวงชะตาฮวงจุ้ยทั้งหมดในพรมแดนประเทศต่างเพราะเช่นนี้ได้รับผลกระทบไปด้วย เดิมทีเป็นเขตฮวงจุ้ยอันล้ำค่า จึงสูญเสียความสามารถในการคุ้มครองชนรุ่นหลังไปแล้ว”

พูดไป หลินหว่านเอ๋อร์จูงมือเย่เฉิน ทันใดก็ออกไปจากเส้นทางขึ้นเขาที่เป็นบันไดหิน พาเย่เฉินตรงไปยังสถานที่ที่เงียบสงบบนไหล่เขาแห่งหนึ่ง

เย่เฉินไม่เพียงถอดถอนใจ：“ผู้หญิงคนนี้มีความอาฆาตอย่างมาก ทั้งๆที่คือเธอเป็นคนทำให้บิดาของคุณบาดเจ็บหนัก ตามเหตุผลแล้วน่าจะเป็นบิดาของคุณที่เกลียดเธอ ปรากฏว่าเธอนั้นให้ตายยังไงก็ยังกัดไม่ปล่อย”

หลินหว่านเอ๋อร์พูด：“อู๋เฟยเยี่ยนเดิมทีก็จดจำความแค้นอย่างมาก ครั้งนี้ที่เธอมาเตียนหนาน เกรงว่าส่วนหนึ่งเหตุก็เพราะว่าเกลียดฉันเข้ากระดูก ดังนั้นจึงอยากมาที่นี่เพื่อระบายความไม่พอใจ”

พูดไป เธอไม่เพียงถอดถอนใจ：“ก็ไม่รู้ว่าเธอจะมีเมตตาต่อกับต้นไม้ต้นนี้หรือเปล่า”

เย่เฉินมองไปรอบ ๆ ไม่เพียงชี้ไปยังยอดเขาอย่างถอดถอนใจ：“คุณหลินคุณดูสิ ถ้าบนก้อนหินก้อนมหึมาสองสามก้อนนั้นผมสามารถแอบซ่อนระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์เอาไว้ได้ งั้นก็ไม่ใช่ว่าก็จะสามารถจัดการอู๋เฟยเยี่ยนได้ภายในทีเดียวเหรอ?”