ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5772

อู๋เฟยเยี่ยนไม่ได้มาเคารพอนุสาวรีย์ของหลินจู๋ว์หลูนานแล้ว

แม้ว่าไม่ได้กลับมาหลายร้อยปีแล้ว แต่เธอยังคงจำได้ดีว่า อนุสาวรีย์ของหลินจู๋ว์หลูนั้นอยู่ที่ไหน

แม้ว่า หลุมศพของอนุสาวรีย์จะถูกตัวเองทำลายไว้ แม้ว่าหลุมศพเหล่านั้นจะหายไปตามกาลเวลา แต่เธอก็ยังหาที่ตั้งอนุสาวรีย์หลินจู๋ว์หลูได้

แม้จะรู้ว่าศพของหลินจู๋ว์หลูไม่ได้ฝังอยู่ที่นี่ แต่ในใจของอู๋เฟยเยี่ยน ยังถือว่าสถานที่นี้ใกล้ที่สุดกับรุ่นพี่

อารมณ์ของเธอในเวลานี้ มีทั้งโศกเศร้า และสำนึกผิด กระทั่งว่า ข้องใจเล็กน้อย

เมื่อมีความรู้สึกแปนกันไป เหตุการณ์ในอดีตตอนนั้นก็พุ่งเข้ามาในใจราวกับกระแสน้ำทันที

ตอนนั้น อู๋เฟยเยี่ยนเกิดความเกลียดชังเนื่องจากความรัก จึงโจมตีหลินจู๋ว์หลูทันที หลังจากหลินจู๋ว์หลูหายไปจากตรงหน้าเธอ เธอคาดว่าหลินจู๋ว์หลูจะต้องกลับไปหาหลินหว่านเอ๋อร์จากแหวนที่อาจารย์มอบให้แน่ ดังนั้นเธอจึงรีบออกไปจากเขา ไปหาที่เตียนหนาน

ก็แค่ ตอนนั้นการเดินทางจากภูเขาแสนลี้ไปยังเตียนหนานนั้นอันตรายและอยู่ห่างไกล และตอนนั้นอู๋เฟยเยี่ยนก็ยังเป็นหนึ่งในอาชญากรคนสำคัญที่ราชวงศ์ชิงต้องการ เมื่อเธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไปเตียนหนาน หลินหว่านเอ๋อร์ก็หายตัวไป และหลินจู๋ว์หลูก็ถูกฝังไปแล้ว

ตอนนั้นอู๋เฟยเยี่ยนถึงได้รู้ว่า รุ่นพี่ที่ผลการฝึกฝนสูงกว่าตัวเอง จะตายเพราะถูกตัวเองแทงได้

ที่จริงแล้ว อู๋เฟยเยี่ยนในตอนแรก ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าหลินจู๋ว์หลูจริง ๆ

ที่เธอคิดนั้น แค่อยากแย่งยายั้งอายุและแหวนวงนั้นที่ไม่รู้วิธีใช้งานที่อาจารย์ให้หลินจู๋ว์หลูไว้

และก็ สำหรับเธอแล้ว จากความแข็งแกร่งของหลินจู๋ว์หลูแล้ว แม้ว่าจะถูกตัวเองแทงตรงกลางใจด้วยดาบ ก็ไม่น่าจะตายเพราะเหตุนี้

เพราะยังไงแล้ว หลินจู๋ว์หลูก็รู้จักปราณทิพย์ แม้ว่าผลการฝึกฝนของหลินจู๋ว์หลูในตอนนั้นจะยังไม่สูง ปราณทิพย์ก็ยังไม่บริสุทธิ์และสมบูรณ์ แต่เขาสามารถใช้ปราณทิพย์รักษาอาการบาดเจ็บไว้ชั่วคราวได้ จากนั้นค่อย ๆ ใช้ปราณทิพย์รักษาบาดแผลและฟื้นตัว ด้วยเวลาไม่ถึงหนึ่งถึงสองเดือน ก็สามารถฟื้นตัวได้เหมือนก่อน

เมื่อเธอมาถึงเตียนหนาน จนรู้ว่าหลินจู๋ว์หลูถูกฝังแล้ว เธอก็ไม่อยากจะเชื่อความจริงนี้

แต่ว่า เธอตรวจสอบจากหลาย ๆ คนแล้ว ในที่สุดก็แน่ใจว่า หลินจู๋ว์หลูเสียแล้วจริง ๆ เป็นลูกสาวของเขาที่จัดงานศพให้เขา

“เมื่อได้ยินว่าพี่จู๋ว์หลูกำลังจะละทิ้งงาน เข้าร่วมกองทัพ เฟยเยี่ยนก็เกล้าผมเหมือนพี่ ฝึกอาวุธทั้งวัน เฝ้ารอว่าอนาคตจะได้อยู่เคียงข้างพี่จู๋ว์หลู สู้รบกับพี่จู๋ว์หลู ช่วยเหลือเคียงไหล่พี่จู๋ว์หลู

“เวลานั้นเฟยเยี่ยนยังคิดว่า ชีวิตนี้ตัวเอง ควรจะติดตามพี่จู๋ว์หลูไปตลอด”

“พี่จู๋ว์หลูอยากไปไหน เฟยเยี่ยนก็จะตามพี่จู๋ว์หลูไปที่นั่น”

“พี่จู๋ว์หลูอยากทำอะไร เฟยเยี่ยนก็จะไปทำสิ่งนั้นกับพี่จู๋ว์หลู”

“ดังนั้น แม้ว่าให้เฟยเยี่ยนหยิบดาบ ไปต่อสู้กับทหารชิงหน้าค่าย เฟยเยี่ยนก็จะทำ”

“เฟยเยี่ยนคิดเช่นนั้นในใจ และเธอก็ทำเช่นนั้นจริง ๆ”

“ตั้งแต่วันที่พี่จู๋ว์หลูและรุ่นพี่ก่อตั้งองค์กรพั่วชิง เฟยเยี่ยนก็คือสมาชิกคนที่สามขององค์กรพั่วชิง”