ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5780
เจนนี่ไม่เข้าใจว่า ทำไมจู่ ๆ สามีก็จะพาลูกชายออกไป
แม้ว่าลูกชายจะป่วยหนัก แต่เขายังคงถือว่าเคมีบำบัดเป็นตัวเลือกสุดท้ายของลูกชาย
เมื่อเห็นว่าสามีกำลังจะพาลูกออกไป โดยไม่รอให้ลูกชายทำเคมีบำบัดเสร็จ เธอก็รีบหยุดแล้วพูดว่า：“คุณบ้าไปแล้วเหรอ？ไม่ว่ายังไง ก็ต้องรอให้ลูกทำเคมีบำบัดเสร็จก่อน！”
เจมส์ สมิธโบกมือ：“รอไม่ไหวแล้ว ผมจะพาเขาออกไปเดี๋ยวนี้”
พูดไป เขาก็ไม่รอเจนนี่กดออดเรียก เดินขึ้นหน้าไป ดึงสายน้ำเกลือลูกชายออก อุ้มลูกชายที่หลับอยู่ขึ้นมาแล้วออกไปด้านนอก
เจนนี่ทั้งตกใจและโกรธ ตามออกไป ก็ตามด่าข้างหลังว่า：“เจมส์！คุณวางจิมมี่ลงนะ！ยาเคมีเขายังไม่ได้ใช้เลยสักนิด แบบนี้คุณจะทำร้ายเขา！”
เจมส์ สมิธไม่พูด เดินเร็วขึ้น วิ่งไปด้านนอกโรงพยาบาลเหมือนกับหลบหนี
เจนนี่รีบตามเขาออกไปจากโรงพยาบาล เห็นเจมส์โบกรถที่ประตู เธอกระทืบเท้าด้วยความโกรธ ร้องไห้แล้วถามว่า：“เจมส์ คุณทำอะไรอยู่？ ไม่ว่ายังไง ก็เอาชีวิตของลูกชายมาล้อเล่นไม่ได้นะ！”
ตอนนี้เอง แท็กซี่คันหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้าเจมส์ สมิธ เขากำลังจะอุ้มลูกขึ้นรถ เห็นภรรยาร้องไห้ จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หันกลับมา แล้วพูดข้างหูเธอว่า：“มีเพื่อนโทรมาหาผม บอกว่าจะช่วยจิมมี่เอาโควตาทดลองทางคลินิกของยาเกิดใหม่เก้าเสวียน ตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้จริงหรือไม่ สำเร็จหรือไม่ แต่อีกฝ่ายบอกผมว่า เปิดเผยเรื่องนี้ออกไปไม่ได้ ดังนั้นผมเลยไม่ได้คุยกับคุณที่โรงพยาบาล”
เจนนี่ได้ยิน ก็ถามเขาด้วยความแปลกใจว่า：“จริงเหรอ？！เจมส์ คุณพูดจริงเหรอ？！จิมมี่จะได้โควตาทดลองทางคลินิกแล้วจริง ๆ ？！”
ที่แห่งเดียวที่บุคคลภายนอกเข้าไปได้ คือทางเข้าหลักของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ที่นี่ ผู้เยี่ยมชมทุกคนจะต้องแสดงบัตรประจำตัวเพื่อลงทะเบียน และพนักงานภายในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจะออกมารับ จึงจะสามารถพาคนเข้าไปได้
เนื่องจากที่ประตูมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคอยเฝ้าอยู่ และมีตำรวจคอยจับตาดูด้วย ดังนั้นเมื่อบุคคลภายนอกมาที่นี่ ไม่ได้นัดหมายก็ไม่สามารถเข้าไปได้
ตอนที่เจมส์ สมิธลงจากรถแท็กซี่ที่นั่งตรงด้านหน้าประตู หูเล่อฉีและซูหลานก็เพิ่งมาถึง
เห็นเจมส์ สมิธ หูเล่อฉีก็ยิ้มไปพูดไปอย่างประหลาดใจว่า：“คุณสมิธ เราเจอกันอีกแล้วนะ！”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...