ในเวลานี้ อาคารจื้อเฉิงของเขตเมืองผูเอ่อร์
หลูจื้อเฉิงอายุหกสิบสองปี เพิ่งจะเสร็จสิ้นการประชุมตัวแทนจำหน่าย
ดังนั้นตอนกลางคืนยังต้องจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำสำหรับตัวแทนจำหน่ายที่โรงแรมอีกด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะเหนื่อยล้ามากแล้วก็ตาม แต่ก็ทำได้แค่เพียงพักผ่อนที่ห้องทำงานก่อนสักครู่ เมื่อถึงเวลา ค่อยฝืนไปที่งานเลี้ยงอาหารค่ำ
หลูจื้อเฉิงในวันนี้ อารมณ์มีความกลัดกลุ้มใจเล็กน้อย
ระยะหลายปีมานี้ต่อหน้าของกรุ๊ปตัวแทนจำหน่ายนับวันจะมีอำนาจมากขึ้นเรื่อยๆ ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นกรุ๊ปที่ให้ความกดดันตัวแทนจำหน่าย ต้องประเมินผลการทำงานของพวกเขา บีบให้พวกเขานำสินค้าเติมเข้าคลังอย่างต่อเนื่อง ถึงขนาดยังมักจะใช้สารพัดเหตุผลเพื่อมาหักกำไรปลายปีของพวกเขา ใช้สิ่งนี้มาบังคับให้พวกเขาทุ่มเทความสามารถในการทำงานรวมทั้งยิ่งเชื่อฟังมากขึ้น
แต่หลายปีมานี้ตามการเจริญเฟื่องฟูของอีคอมเมิร์ซ แบรนด์ดั้งเดิมจำนวนมากสูญเสียความได้เปรียบที่เด็ดขาดไปต่อหน้าของอีคอมเมิร์ซ
โดยเฉพาะอุตสาหกรรมอุปโภคบริโภคไม่โปร่งแสงจำพวกเหล้าและจำพวกใบชา จะมีแบรนด์ใหม่ๆเกิดขึ้นมาคุยโวโอ้อวดอย่างอวดดีทุกวัน ทำให้ ทำตนเองเป็นเหมาไถลำดับที่สองหรือว่าเป็นเจ้าพ่อชา
พวกเขาเก่งด้านบรรจุภัณฑ์ เก่งด้านการเล่าเรื่องกว่าธุรกิจดั้งเดิมมาก อีกทั้งยังฉลาดเฉียบแหลมเป็นพิเศษอีกด้วย เก่งด้านการตลาด ตามหาผู้รับจ้างผลิตสินค้าสักเจ้ามาผลิตเหล้าขาวสักรุ่น ทำบรรจุภัณฑ์ให้ดูดีสักหน่อย แขวนลิงค์บนเว็บไซต์ราคาขวดละห้าร้อยหยวน จากนั้นค่อยใช้บรรจุภัณฑ์ส่งเสริมการขายต่างๆแบบออฟไลน์ ห้าสิบเอ็ดขวดสุดท้ายยังรวมส่งฟรีอีกด้วย ผลก็คือเหล้าขาวแบบนี้ ต้นทุนที่แท้จริงยังไม่ถึงห้าหยวนด้วยซ้ำ
ต้นทุนของเหล้าห้าหยวน ต้นทุนซื้อแพคเกจโฆษณาสิบหยวน แล้วก็บวกกับต้นทุนการขนส่งอีกสองสามหยวน ทั้งหมดนี้ก็คือต้นทุนทั้งหมดของเหล้ารุ่นนี้
ขายห้าสิบเอ็ดขวดให้แก่ผู้บริโภค น้อยสุดยังมีช่องว่างกำไรอีกสามสิบหยวน
ใบชาก็มีหลักการเดียวกัน
แต่เขาไม่เหมือนกัน
เขาชอบใบชามาตลอดชีวิตแล้ว แล้วก็อาศัยใบชา จนกลายเป็นผู้ประกอบการที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง และร่ำรวยในท้องถิ่น ดังนั้นเขาจึงมีความรู้สึกหลงใหลในใบชามาก
เขาคิดว่า ก่อนหน้าที่จะทำเงินได้ต้องทำใบชาให้ดี มีเพียงแค่แบบนี้เท่านั้นถึงจะมีความสบายใจต่อเงินที่หามาได้
แล้วก็เป็นเพราะมีความหลงใหลและเคารพนี้ เขาจึงไม่สามารถหาความหมายที่แท้จริงของโอกาสที่จะร่ำรวยในชั่วข้ามคืนได้มาโดยตลอด
และคนหลอกลวงพวกนั้นก็ไม่เหมือนกัน ใบชาที่ทำกำไรได้50หยวนต่อออเดอร์ วันเดียวพวกเขาก็สามารถขายได้หลายหมื่นออเดอร์ สามารถทำกำไรได้หลายล้านภายในคืนเดียวได้อย่างสบายๆ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...