บทที่ 580
นี่เป็นเรื่องที่ยากจะจัดการจริงๆ!
ก่อนหน้านี้ตัวเองไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์นี้มาก่อน !คิดว่ามันไม่มีอะไรมากไปกว่าหมอจีนเก่าแก่ที่รู้จักกันดีเท่านั้น แม้ว่าไม่สามารถทำร้ายเขาได้ งั้นก็ทำลายร้านของเขาเลยแล้วกัน กดดันเขาสักหน่อย เพื่อให้เขายอมที่จะไปรักษาลูกชายคนเล็กของตัวเอง
แต่คิดไม่ถึงว่าจะทำให้เรื่องมันวุ่นวายขึ้นที่นี่
แต่ว่า เขาต้องการยาอายุวัฒนะอย่างจริงจัง ในเวลานี้ตาโตเป็นไข่ห่าน ก็ทำได้เพียงชี้ไปทางอู๋ซินที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยใบหน้าที่โมโห : “โธ่เฮ้ย!เรื่องนี้ต้องโทษลูกชายของผมเลย ทำอะไรบุ่มบ่ามไม่คิดให้ดี!เป็นเพราะผมสอนลูกไม่ดีเอง!”
อู๋ซินแสดงท่าทางที่ชักกระตุกออกมา
เขาคิดไม่ถึงจริงๆ จู่ๆตัวเองจะกลายเป็นแพะรับบาปแทนคนอื่น
แม้ว่าในใจจะโมโหมากก็ตาม แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะแสดงความไม่พอใจออกมาแม้แต่น้อย
ในเมื่อพ่อให้ตัวเองแบกรับความผิดนี้ งั้นตัวเองก็ทำได้เพียงกัดฟันแบกรับมัน!
ดังนั้น เขาจึงก้มหน้า พูดออกไปว่า : “ขอโทษ เป็นเพราะฉันหุนหันพลันแล่น ทำลายร้านของหมอเทพซือแล้ว อาจารย์เย่ได้โปรดให้อภัย!”
อู๋ตงไห่ที่อยู่ข้างๆก็รีบเอ่ยพูดทันทีว่า : “อาจารย์เย่ไม่ต้องห่วง ความเสียหายทั้งหมดของหมอเทพซือ ผมจะชดใช้ให้สิบเท่า!”
เย่เฉินพูดอย่างนิ่งๆ : “เรื่องพวกนี้ ไม่ใช่ชดใช้เงินแล้วสามารถแก้ไขปัญหาได้”
อู๋ตงไห่รีบเอ่ยถามทันที : “อาจารย์เย่อยากจะให้แก้ไขยังไง?”
“ฉันเหรอ?” เย่เฉินมองไปที่เขา ยิ้มพร้อมพูดว่า : “วิธีการแก้ปัญหาของฉันง่ายมาก……”
พูดแล้ว เย่เฉินจงใจชะลอจังหวะเล็กน้อย มองไปยังอู๋ซิน
สองฝ่ายต่างก็มองตากัน อู๋ซินตกใจสายตาที่ดุร้ายที่อยู่นัยน์ตาของเย่เฉิน จนลุกลี้ลุกลนแล้ว
สำหรับเขาในตอนนี้แล้ว ถ้าเย่เฉินยอมขายยาอายุวัฒนะให้กับเขา เรื่องที่ลูกชายโดนหักมือ เขาก็อดทนไว้ได้ ยอมทนจะกระทั่งตัวเองได้กินยาอายุวัฒนะแล้ว ค่อยคิดบัญชีย้อนหลังกับเย่เฉิน!
ดังนั้น เขาใบหน้าดำคล้ำ เปิดปากพูดออกไปว่า : “อาจารย์เย่ ลูกชายของผมได้ชดใช้กับการพังทลายคลินิกยาของหมอเทพซือแล้ว ตอนนี้คุณก็คงจะขายยาอายุวัฒนะให้กับผมได้แล้วใช่ไหม?”
“เม็ดยาอายุวัฒนะเหรอ……” เย่เฉินนำยาอายุวัฒนะเม็ดนั้นออกมาจากกล่องไม้อันเล็ก ดูอย่างละเอียดที่ด้านหน้าของตัวเอง
ในเวลานี้ อู๋ตงไห่เห็นยาอายุวัฒนะนั่น ดวงตาทั้งสองก็แทบจะถลึงออกมาแล้ว!
เพียงแค่ เขาคิดไม่ถึงว่า ในเวลานี้จู่ๆเย่เฉินจะหัวเราะเบาๆออกมา พูดเยาะเย้ยออกมาว่า : “เมื่อเทียบกับหนึ่งพันล้านของคุณแล้ว ฉันคิดว่าตัวเองกินมันเองยังจะดีกว่า!”
พูดจบ ยื่นมือออกไป นำยาอายุวัฒนะใส่เข้าไปในปาก เคี้ยวสองครั้ง แล้วกลืนมันลงไปเลย!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...