ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5829
หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า: “ข้าน้อยก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน”
ในขณะที่กำลังพูด อู๋เฟยเยี่ยนในภาพได้ขวางรถตู้ที่กำลังขับผ่านที่นี่คันหนึ่งเอาไว้ หลังจากพูดคุยกับคนขับรถตู้แล้ว คนขับรถโบกมือให้เธอ ราวกับว่าปฏิเสธคำขอร้องของเธอ
สีหน้าของอู๋เฟยเยี่ยนร้อนรนเล็กน้อย เธอรีบนำเงินก้อนหนึ่งยื่นไปให้อีกฝ่าย หลังจากอีกฝ่ายรับเงินเอาไว้แล้ว อู๋เฟยเยี่ยนก็รีบสาวเท้าขึ้นรถที่เบาะแถวหลังของรถตู้ทันที
เย่เฉินยิ่งสงสัย: “อู๋เฟยเยี่ยนจะไปที่ไหน?”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าว: “เรียนคุณชาย ข้าน้อยก็ไม่เข้าใจเช่นกัน”
เย่เฉินจึงกล่าว: “จับตาดูเธอเอาไว้ก่อน ลองดูว่ารถคันนี้จะไปที่ไหน”
“ค่ะ”
ที่เมืองเล็กพื้นที่ภูเขาที่ไม่เจริญเป็นอย่างยิ่ง กล้องวงจรปิดส่วนมากจะรวมอยู่ที่ถนนสำหรับคมนาคม ดังนั้นหลินหว่านเอ๋อร์สามารถสลับภาพกล้องวงจรปิดได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อติดตามทิศทางของรถตู้คันนี้
ในไม่ช้า รถคันนี้ก็ออกจากเมืองเล็กๆ ขับมุ่งหน้าไปยังทางเข้าทางด่วน
ในเวลานี้ ในรถตู้เก่าๆคันนั้น
อู๋เฟยเยี่ยนอยากจะออกจากหัวเซี่ยโดยเร็วที่สุดอย่างอดรนทนไม่ไหว ดังนั้นเธอจึงส่งข้อความไปหาทีมงานของตนเอง ให้พวกเขายื่นขอเส้นทางการบินโดยเร็วที่สุด จากเมียนมาบินตรงไปยังสนามบินที่ใกล้ที่สุดของตน
อู๋เฟยเยี่ยนแอบลักลอบเข้าเมืองมา เดิมทีตามแผนการของเธอ หลังจากออกจากภูเขาแสนลี้ จากนั้นค่อยโดยสารเครื่องบินจากเมียนมากลับไปยังฐานทัพขององค์กรพั่วชิง
แต่ว่า มีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เธอไม่อยากจะอยู่ที่หัวเซี่ยมากกว่านี้แม้แต่นาทีเดียว อยากจะออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด
เย่เฉินขมวดหว่างคิ้วแน่น เอ่ยปากถาม: “อู๋เฟยเยี่ยนจะไปแล้วเหรอ?”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า: “ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น แต่เหมือนกับว่านี่มันจะเร็วเกินไปหน่อย เธอมาถึงภูเขาแสนลี้อย่างยากลำบาก ทำไมค้างแค่เพียงคืนเดียวก็จะไปแล้ว?”
เย่เฉินกล่าว: “ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน อีกทั้งผมรู้สึกว่าท่าทางของเธอที่นั่งรถคันนี้ออกไปยังเหมือนกับจนตรอกอยู่หน่อยๆด้วย”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยความสงสัย: “ด้วยพละกำลังของอู๋เฟยเยี่ยน แม้กระทั่งคุณชายยังต้องหลีกเลี่ยง ยังมีเรื่องอะไรที่สามารถทำให้เธออยู่ในสภาพจนตรอกได้?”
เย่เฉินกล่าว: “เรื่องนี้ไม่รู้แล้ว”
พูดไป เย่เฉินกล่าวด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย: “ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเราจับตาดูรถคันนี้เอาไว้ ขอเพียงแค่อู๋เฟยเยี่ยนออกไปจากภูเขาแสนลี้ พวกเราก็สามารถรีบไปที่นั่นได้ทันที!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...