ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 585

บทที่ 585

เฉินจื๋อข่ายไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าอู๋ตงไห่ขัดแย้งกับเย่เฉินมาก่อน

ได้ยินมาว่าอู๋ตงไห่มาเยี่ยม เขาก็ไม่ได้เมินเฉย แม้ว่าตัวเองจะเป็นผู้แทนของตระกูลเย่ในจินหลิง แต่อีกฝ่ายเป็นลูกชายคนโตของตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน เป็นคนมาเยี่ยมฝ่ายเราก่อน เขาจึงต้องให้ความเคารพ

ดังนั้น เขาก็รีบบอกพนักงานต้อนรับว่า: “พาประธานอู๋มาหาที่ออฟฟิศผม”

พนักงานไม่กล้าเมินเฉย และรีบบอกอู๋ตงไห่ว่า: “สวัสดีค่ะคุณอู๋ ผู้จัดการทั่วไปเฉินเชิญให้คุณไปที่ออฟฟิศค่ะ กรุณาตามฉันมาค่ะ”

อู๋ตงไห่พยักหน้า และเดินตามหญิงสาวไป ขึ้นลิฟต์ไปถึงออฟฟิศของเฉินจื๋อข่ายแต่โดยดี

สำหรับอู๋ตงไห่ เขาเป็นลูกชายของตระกูลอู๋ เข้าพักโรงแรมในจินหลิง ก็ได้พักที่ที่ดีที่สุดอยู่แล้ว

โรงแรมที่ดีที่สุดในจินหลิงคือจินฮ่านกง ดังนั้นเขาจึงสะดวกมาเยี่ยมเฉินจื๋อข่าย เพื่อกระชับมิตรยิ่งขึ้น และเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

เฉินจื๋อข่ายเห็นอู๋ตงไห่เข้ามา ยิ้มและลุกขึ้นมา เริ่มยื่นมือไปจับมืออู๋ตงไห่ และกล่าวทักทาย: “ได้ยินมาว่าประธานอู๋ ทำงานอยู่ในซูหางตลอดทั้งปี ครั้งนี้ทำไมอยู่ๆถึงมาจินหลิงได้ล่ะครับ?”

อู๋ตงไห่ถอนหายใจและพูดว่า: “โอ้ เรื่องมันยาว อู๋ฉีลูกชายคนเล็กของผมไม่รู้ว่าไปล่วงเกินใครเข้า เลยเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ที่ผมมาครั้งนี้ ก็เพื่อมาหาวิธีแก้ปัญหา”

เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า แน่นอนว่าเขารู้เรื่องของอู๋ฉี่ ตอนแรกถึงกับเคยดูคลิปในติ๊กต็อก ดังนั้นก็เลยนึกขึ้นได้ทันที ทันใดนั้นก็รู้สึกขยะแขยงเล็กน้อย และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคลื่นไส้

อาการคลื่นไส้ของเฉินจื๋อข่ายนี้ ทำให้อู๋ตงไห่แสดงออกถึงความอึดอัดอย่างมาก

ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าเฉินจื๋อข่ายคลื่นไส้เพราะอะไร พูดตามตรง คิดถึงช่วงหนึ่งของลูกชายคนเล็ก เขาเองก็รู้สึกแย่และขยะแขยง

ดังนั้น อู๋ตงไห่ทำได้เพียงเปลี่ยนประเด็นพูด: “ช่างเถอะ ที่มาเยี่ยมผู้จัดการทั่วไปเฉินในวันนี้ ไม่ได้มาพูดเรื่องที่ทำให้หมดอารมณ์กัน ผมเอาของขวัญเล็กน้อยมาให้ผู้จัดการทั่วไปเฉิน หวังว่าคุณจะชอบมันนะ”

เฉินจื๋อข่ายยิ้มและกล่าวว่า: “ประธานอู๋มาวันนี้ ไม่ใช่แค่เอาชามาให้ผมใช่ไหมล่ะครับ?”

อู๋ตงไห่พยักหน้า พูดว่า:”พูดตามจริงเลยนะ ผมกับลูกชายคนโตของผม แล้วก็บอดี้การ์ดไม่กี่คน ผู้ชาย อาจจะอยู่ในจินหลิงสักพักหนึ่ง ดังนั้นก็เลยคิดว่า อยากจะมาคุยกับคุณที่ป๋ายจินฮ่านกงสักหน่อย”

เฉินจื๋อข่ายหัวเราะและพูดว่า: “ยินดีครับยินดี! ในเมื่อประธานอู๋มาแล้ว เป็นแขกคนสำคัญอยู่แล้ว ผมให้คนจัดห้องห้องชุดเพรสซิเดนเชียลสำหรับท่านและลูกชายของท่าน พวกท่านเชิญพักได้เลย พักนานแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหา”

อู๋ตงไห่รีบกล่าวอย่างซาบซึ้งใจ: “โธ่เอ๋ย ขอบคุณคุณมากจริงๆนะครับผู้จัดการทั่วไปเฉิน!”

เฉินจื๋อข่ายยิ้มอย่างไม่แยแส: “ประธานอู๋ไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนี้”

เมื่อพูดจบ ก็ถามด้วยความแปลกใจ: “จริงสิ ประธานอู๋ ลูกชายคนโตของท่านล่ะ? ทำไมไม่มาพร้อมกับท่านด้วย”

------------