ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5855
ในใจเย่เฉิน การเปิดจุดหนีว๋านเป็นเรื่องเร่งด่วนที่เขาในตอนนี้จำเป็นต้องรีบจัดการ
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าตกลงภัยพิบัติใหญ่หลวงที่ซ่อนอยู่ในภูเขาแสนลี้คืออะไรกันแน่ แค่อู๋เฟยเยี่ยนคนเดียวก็ทำให้เขารู้สึกจนตรอกแล้ว
ตอนนี้ถึงแม้อู๋เฟยเยี่ยนจะถอยกลับชั่วคราว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าต่อไปเธอจะหวนกลับคืนมาอีก
มิหนำซ้ำเธอเป็นศัตรูที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าดินเดียวกันกับตน ต่อให้อนาคตเธอจะไม่มาหัวเซี่ยอีก ตัวเองก็ต้องไปตามล้างแค้นกับเธอ ดังนั้นตนจึงจำเป็นต้องรีบแสวงหาโอกาสให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ แล้วเปิดจุดหนีว๋านออก
ดังนั้นเขาจึงเอ่ยปากพูดหลินหว่านเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ว่า: “คอยฉันจัดแจงเรื่องราวในจินหลิงเสร็จสรรพ ก็จะหาโอกาสออกไปหาประสบการณ์ เที่ยวชมโลกกว้างให้มากกว่านี้”
หลินหว่านเอ๋อร์ถาม: “คุณชายมีทิศทางคร่าว ๆ ไหมคะ?”
เย่เฉินส่ายหน้า: “ในเมื่อเป็นการแสวงหาโอกาส เมื่อพูดตามหลักแล้วควรปล่อยให้มันเป็นไปตามฟ้าลิขิต อยากไปไหนก็ไป”
พอพูดจบ เย่เฉินก็อดพูดอย่างทอดถอนใจไม่ได้: “แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งไม่รู้ว่าควรเริ่มลงมือยังไง ยังไงซะฉันก็มีครอบครัวมีธุรกิจ ในจินหลิงก็มีลูกน้องผู้ติดตามอยู่ไม่น้อย ไม่มีทางวางมือจากทุกอย่างแล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย แบบแผนเพียงหนึ่งเดียวที่สมเหตุสมผลและทำได้ก็คือทุก ๆ ครั้งจะเดินทางไปสถานที่เดียวเท่านั้น จากนั้นค่อยกลับจินหลิง เพื่อเตรียมการสำหรับการเดินทางครั้งต่อไป”
หลินหว่านเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะพูดอย่างถอดถอนใจ: “แต่ทว่าดวงชะตาเกิดของคุณชายสูงเกินไป บ่าวก็ไม่สามารถดูดวงให้คุณชายได้เช่นกัน คุณชายจึงต้องตัดสินใจทุกอย่างด้วยตนเองแล้วล่ะค่ะ”
เย่เฉินลูบสร้อยข้อมือลูกปัดที่อยู่ในมือ จู่ ๆ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา แล้วเอ่ยปากพูดว่า: “ฉันอยากกลับเย่นจิงเที่ยวหนึ่งก่อน!”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามเขา: “คุณชายวางแผนที่จะไปแสวงหาโอกาสในเย่นจิงหรือ?”
เมื่อได้ยินแบบนี้ หลินหว่านเอ๋อร์ก็รู้สึกว่าการตัดสินใจของเย่เฉินมีหลักการมาก ๆ เขาในตอนนี้ไม่รู้ว่าควรเริ่มเดินตั้งแต่จุดไหน บางทีวิญญาณของพ่อแม่ที่อยู่บนสรวงสวรรค์อาจจะชี้แนะให้เขาได้
รำลึกถึงคฤหาสน์หลังเก่าที่เคยอยู่อาศัยครั้นยังเป็นเด็ก เย่เฉินก็รู้สึกคิดถึงมาก ๆ จึงพูดกับหลินหว่านเอ๋อร์อย่างตื่นเต้นดีใจเล็กน้อยว่า: “เดี๋ยวฉันจะให้กัปตันส่งเธอกลับจินหลิงก่อน แล้วฉันจะบินตรงไปที่เย่นจิง!”
หลินหว่านเอ๋อร์รีบพูด: “หากคุณชายรีบละก็ สามารถให้กัปตันเปลี่ยนแปลงเส้นทางการบินโดยตรงเลย บินตรงไปที่เย่นจิงได้เลยค่ะ”
หลังจากพูดจบ เธอก็รีบพูดเสริมขึ้นมาอีกว่า: “หากคุณชายไม่สะดวกที่จะนอนกับบ่าว หลังจากไปถึงเย่นจิงบ่าวสามารถย้อนกลับมายังจินหลิงด้วยตนเองได้ค่ะ กิจธุระของคุณชายสำคัญกว่า อย่าไปเสียเวลาที่จินหลิงอีกเลยค่ะ”
เย่เฉินถามเธอ: “คุณหลินรีบกลับจินหลิงหรือ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...