ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5857
ซือไท่ปลอมไม่รู้สึกตะลึงต่อคำพูดของถังซื่อไห่แต่อย่างใด เอ่ยปากพูด: “พ่อบ้านถัง เรื่องที่นายพูดถึงน่ะ นายหญิงคาดเดาได้แล้ว ฉะนั้นถึงได้ให้นายไปคุยกันที่ยงเหอกง นายหมุนเวลาทันหรือเปล่า?”
“ทันครับ”ถังซื่อไห่รีบตอบกลับ: “คุณชายทำทุกอย่างได้ถ่อมตัวมากแล้วครับ ไม่ให้ผมไปรับเขาที่สนามบิน ผมแค่ต้องรอเขาที่คฤหาสน์หลังเก่า และคฤหาสน์หลังเก่าก็อยู่ใกล้ยงเหอกงมาก ๆ เวลาจึงเพียงพออยู่ครับ”
“งั้นก็ดี”ซือไท่ปลอมพูด: “งั้นอีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันที่ยงเหอกงนะ”
ถังซื่อไห่ตอบกลับอย่างเคารพนอบน้อม: “รับทราบครับ!”
ซือไท่ปลอมกดวางสายแล้วรายงานกับนายหญิง: “นายหญิงคะ พ่อบ้านถังบอกว่าคืนนี้คุณชายจะไปคฤหาสน์หลังเก่าค่ะ”
หญิงวัยกลางคนดูงุนงงเล็กน้อย มีน้ำตาปรากฏในดวงตาอันงดงามที่หางตามีริ้วรอยเล็กน้อย
จากนั้น เธอก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ พลางยิ้มอย่างชื่นใจพลางพูด: “เฉินเอ๋อออกจากที่นั่นมานานขนาดนี้ ก็ถึงเวลากลับไปเยี่ยมดูแล้ว ทว่าฉันที่เป็นแม่พรากจากกับเขามา 20 ปี แต่ก็ยังไม่สามารถพบหน้าเขาได้อยู่ดี”
และหญิงวัยกลางคนคนนี้ก็คือแม่ของเย่เฉินนั่นเอง นักธุรกิจชาวจีนในตำนาน อานเฉิงซี
ตลอดช่วง 20 ปีที่ผ่านมานี้ นอกจากคนสนิทของอานเฉิงซี ก็ไม่มีใครรู้เลยว่าเธอยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
แม้แต่ลูกสายเลือดเดียวกันอย่างเย่เฉิน รวมไปถึงทุกคนในตระกูลอาน ไม่มีคนใดรู้เลยว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
เมื่อซือไท่ปลอมนั่นเห็นว่าอารมณ์ความรู้สึกเธอดูเศร้าโศกเล็กน้อย จึงรีบพูดปลอบใจว่า: “นายหญิง แม้ช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้คุณจะไม่ได้เจอหน้าคุณชาย แต่ก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อคุณชายอย่างฝึกความสามารถมาโดยตลอดเช่นกัน อนาคตเมื่อถึงช่วงโอกาสที่พอเหมาะ คุณค่อยอธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้คุณชายฟังอย่างชัดเจน คุณชายต้องไม่ถือโทษโกรธเคืองคุณแน่นอนค่ะ”
เดิมทีอานเฉิงซีจะมาเปลี่ยนเครื่องที่นี่ จากนั้นค่อยบินย้อนกลับไปยังจินหลิงที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้
ทว่าเนื่องจากเย่เฉินเปลี่ยนแปลงเส้นทางการบิน บินตรงมาเย่นจิงกะทันหัน ดังนั้นหลังจากเธอลงจากเครื่องบิน ก็ขึ้นไปนั่งบนรถเก๋งหงฉีคันหนึ่งโดยตรง จากนั้นขบวนรถก็ขับออกจากโรงจอดเครื่องบินอย่างรวดเร็ว จะออกจากสนามบินผ่านเส้นทางผู้โดยสาร มุ่งหน้าตรงไปยังยงเหอกง
ประวัติของยงเหอกงยาวนานมาก ซึ่งเป็นวัดที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในเย่นจิง
และอานเฉิงซีก็มีเรือนสี่ประสานส่วนตัวที่นี่ด้วย
ที่เธอให้ถังซื่อไห่มาพบเธอที่ยงเหอกงนั้น จริง ๆ ก็หมายถึงเรือนสี่ประสานนี่แหละ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...