เมื่อหลินหว่านเอ๋อร์และเย่เฉินขับรถออกมาจากสนามบินเย่นจิง เร่งเดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลเย่ ถังซื่อไห่และคุณท่านเย่โจงฉวนก็รอคอยอยู่ในคฤหาสน์หลังเก่าแล้ว
ถังซื่อไห่เป็นคนไปรับเย่โจงฉวนมา หลังจากเขาออกจากยงเหอกง ก็ไปรับเย่โจงฉวนที่วิลล่าตระกูลเย่แล้วเดินทางมาคฤหาสน์หลังเก่าทันที
เย่โจงฉวนมักจะหาโอกาสกระชับความสัมพันธ์กับหลานชายตนเย่เฉินอยู่เสมอ และทำให้ทั้งสองสนิทกันมากยิ่งขึ้น แต่ทว่าแม้นเย่เฉินจะเป็นผู้ควบคุมตระกูลเย่แล้ว แต่กลับไม่ค่อยได้กลับเย่นจิงเลย ปีปีหนึ่งเขาที่เป็นปู่ก็ได้เจอหน้าเย่เฉินแค่ไม่กี่ครั้งเอง
ครั้งนี้เมื่อได้ยินว่าเย่เฉินจะมาเย่นจิง เย่โจงฉวนจึงต้องมีความสุขเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ตัวคนยังมาไม่ถึงคฤหาสน์หลังเก่า ก็ได้กำชับพ่อครัวแม่ครัวเตรียมงานเลี้ยงบ้านแล้ว จะทำการต้อนรับเย่เฉินในคฤหาสน์หลังเก่า
เมื่อเย่เฉินมาถึงคฤหาสน์หลังเก่า เย่โจงฉวนถึงขั้นออกมาต้อนรับที่ลานหน้าบ้านพร้อมกับถังซื่อไห่เลย
ทันทีที่เห็นเย่เฉินลงมาจากรถ เขาก็พูดอย่างตื่นเต้นดีใจเล็กน้อยว่า: “เฉินเอ๋อ วันนี้ทำไมจู่ ๆ หนูถึงมาเย่นจิงได้ล่ะ?”
เย่เฉินตอบกลับตามความจริง: “ปู่ครับ ผมกลับมาดูคฤหาสน์หลังเก่าน่ะครับ และแวะมาจัดสิ่งของต่าง ๆ ที่พ่อแม่ผมทิ้งไว้ด้วย”
เย่โจงฉวนผงกหัวหงึก ๆ แล้วพูดออกมาตรง ๆ โดยไม่ต้องหยุดคิด: “ไม่เคยมีคนเข้าไปแตะต้องห้องนอนของพ่อแม่หนูเลย สภาพยังเป็นเหมือนเก่าเลย”
และในเวลานี้เอง ประตูรถตำแหน่งข้างคนขับก็เปิดออก หลินหว่านเอ๋อร์“สาวสวยดั้งเดิม”ที่ใบหน้าดูมีอายุไม่ถึงสิบเจ็ดแปดก็เดินลงมาจากรถ มองหน้าเย่โจงฉวนแล้วพูดอย่างเคารพ: “สวัสดีค่ะคุณปู่ หนูชื่อหลินเสี่ยวหว่าน”
เย่โจงฉวนมองหน้าหลินหว่านเอ๋อร์ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความแปลกใจ
เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าครั้งนี้เย่เฉินจะพาสาวน้อยคนหนึ่งกลับบ้าน
แถมสาวน้อยคนนี้ยังไม่ใช่ภรรยาของเย่เฉิน ซูรั่วหลี และไม่ใช่กู้ชิวอี๋ที่หมั้นกับเย่เฉินด้วย
สิ่งที่ทำให้เขายิ่งคิดไม่ถึงคือสาวน้อยคนนี้เด็กขนาดนี้……
อย่างไรเสียเย่เฉินก็มีอายุยี่สิบแปดเก้า ใกล้จะสามสิบแล้ว ส่วนรูปร่างลักษณะของสาวน้อยคนนี้ก็ดูมีอายุแค่สิบเจ็ดแปดเท่านั้น ช่วงระยะความต่ำของอายุต่างกันมากไปหน่อยจริง ๆ
เย่โจงฉวนถอดหายใจโล่งอก
เขาเข้าใจดีมาก ๆ ว่าในสังคมนี้ ปัญหาอุปสรรคในช่วงอายุของผู้หญิงจะมีสองช่วง หนึ่งคืออายุ 14 ซึ่งนี่คือปัญหาอุปสรรคด้านกฎหมาย ส่วนอีกช่วงหนึ่งคืออายุ 18 ซึ่งเป็นปัญหาอุปสรรคด้านคุณธรรมศีลธรรม
สำหรับคนธรรมดาทั่วไปแล้ว ขอแค่ก้าวข้ามผ่านอุปสรรคด้านกฎหมาย เรื่องนี้ก็จะถือเป็นเรื่องที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในส่วนของอุปสรรคด้านคุณธรรมศีลธรรมนั้น ก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานคุณธรรมศีลธรรมของแต่ละคน
แต่ว่าสำหรับบุคคลที่มีหน้ามีตาแล้ว แค่ก้าวข้ามผ่านอุปสรรคด้านกฎหมายยังไม่พอ ยังจำเป็นต้องก้าวข้ามผ่านอุปสรรคด้านคุณธรรมศีลธรรมด้วย มิเช่นนั้นก็จะตกเป็นประเด็นนินทาของผู้คน ถูกผู้คนประณาม
พวกลูกเศรษฐีที่อุปนิสัยจองหองพองขน เปลี่ยนแปลงแฟนบ่อยอย่างกับเปลี่ยนถุงเท้าก็ไม่กล้าท้าทายปัญหาอุปสรรคทั้งสองขั้นนี้เช่นกัน เนื่องจากทันทีที่ทำแบบนั้นละก็ ต้องถูกผู้คนโจมตีทั้งวาจาและบทความแน่นอน
เย่โจงฉวนก็กลัวเหมือนกันว่าหลินหว่านเอ๋อร์จะยังไม่บรรลุนิติภาวะ ถ้าเกิดเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป อาจจะส่งผลกระทบต่อเย่เฉินและตระกูลเย่ แต่ทว่าเมื่อได้ยินหลินหว่านเอ๋อร์บอกว่าตัวเองมีอายุครบ 18 แล้ว เขาจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาไม่น้อยเลย
และในเวลานี้เอง ถังซื่อไห่ที่นิ่งเงียบมาโดยตลอดก็ก้าวขาขึ้นมาหนึ่งก้าว แล้วพูดอย่างเคารพนอบน้อม: “คุณชายครับ คุณท่านให้คนจัดเตรียมงานเลี้ยงเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ เชิญคุณและคุณหลินเข้าไปรับประทานอะไรก่อนได้เลยครับ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...