ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5864

เนื่องจากเรือนสี่ประสานมีขนาดใหญ่ ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ของเย่เฉินอยู่ที่นี่ มีห้องสี่ห้องเชื่อมกัน นอกจากห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง ห้องนอนห้องหนึ่งแล้ว ยังมีห้องหนังสืออีกห้องหนึ่ง รวมถึงห้องของเย่เฉินเอง

พูดแบบเรียบง่าย ก็คือห้องพักสามห้องนอนที่สามห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น

เย่เฉินใช้ชีวิตอยู่ที่นี่หลายปี จึงยังนับว่ามีความคุ้นเคยกับเค้าโครงทั้งหมดของที่นี่ ประกอบกับที่นี่แทบจะไม่มีความเปลี่ยนแปลงอะไรที่ชัดเจน ดังนั้นก็ยิ่งแบ่งแยกได้ง่าย

มาถึงห้องโถงใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ที่จัดวางในนี้ ยังเหมือนกับตอนที่คุณพ่อคุณแม่พาตนออกไปไม่มีผิด

ภายในหัวสมองของเย่เฉินมีภาพตอนเด็ก ที่ใช้ชีวิตอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ลอยขึ้นมา ความรู้สึกต่างๆประดังประเดเข้ามาทันที

จากนั้น เขาพาหลินหว่านเอ๋อร์เดินดูห้องทั้งหลายอย่างคร่าวๆรอบหนึ่งหนึ่ง

ห้องโถง ห้องนอน นอกจากเฟอร์นิเจอร์แล้ว ยังมีเครื่องนอนหมอนที่จัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้วบางส่วน แต่ว่าเห็นได้ชัดว่าเปลี่ยนใหม่

หากเป็นเช่นนี้ ห้องโถงกับห้องนอนก็สูญเสียคุณค่าในการค้นหาเงื่อนงำ

ดังนั้นเย่เฉินนำจิตใจรวบรวมไว้ที่ห้องหนังสือ

ห้องหนังสือที่ดัดแปลงมาจากห้องที่อยู่ด้านข้างห้องโถงใหญ่ของเรือนสี่ประสานหลังนี้พื้นที่ไม่นับว่าใหญ่มาก เนื้อที่ประมาณเกือบ30ตารางเมตร เพียงแต่ภายในนี้มีชั้นหนังสือกำแพงสามด้านเต็มๆ เก็บหนังสือจำนวนมากมายเอาไว้

ถึงแม้จะเป็นบนชั้นวางหนังสือยี่สิบปีให้หลังของห้องหนังสือ ยังมีหนังสือที่เย่ฉางอิงกับอานเฉิงซีทิ้งเอาไว้ไม่น้อย หนังสือเหล่านี้ล้วนเป็นหนังสือที่สองสามีภรรยาชื่นชอบจนวางไม่ลง

เย่เฉินมองดูคร่าวๆ พบว่าหนังสือที่เก็บสะสมไว้ในนี้ค่อนข้างเยอะ แต่โดยส่วนใหญ่มีเพียงแค่สามประเภท

หนึ่งในนั้นแบ่งเป็นการเงินและการจัดการ ส่วนใหญ่ในนี้ล้วนเป็นประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องซึ่งเขียนโดยนักเศรษฐศาสตร์และผู้ประกอบอาชีพทางการเงินที่มีชื่อเสียงระดับโลก

เย่เฉินกล่าว: “ถ้าอย่างนั้นก็ลองดูหนังสืออี้จิงปากั้วชุดนี้ คุณพ่อกับคุณแม่ผมเคยแตะตอนการบำเพ็ญตน คิดว่าด้านในหนังสืออี้จิงปากั้วน่าจะมีบันทึกข้อความที่พวกเขาทิ้งเอาไว้”

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า ถามเขา: “คุณชาย ข้าน้อยอยากจะช่วยแบ่งเบาคุณชายเช่นกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าคุณชายยินดีจะให้ข้าน้อยช่วยเหลือหรือไม่”

เย่เฉินกล่าว: “ในเมื่อคุณหลินไม่มีธุระอื่น ก็มาช่วยผมพลิกหาแล้วกันครับ ถ้าหากเห็นอะไรที่ค่อนข้างน่าสงสัย ก็บอกผมทันที”

“ไม่มีปัญหา!”หลินหว่านเอ๋อร์ตอบตกลงอย่างรวดเร็วด้วยความดีใจ จากนั้นก็หยิบหนังสือเล่มหนึ่งจากบนชั้นวานหนังสือมาพลิกทีละหน้าบนมือของตนอย่างละเอียด ใช้ความเร็วนี้ค้นหาสิ่งของที่อาจจะอาจหนีบอยู่ในหนังสือรวมทั้งบันทึกหลงเหลือไว้บนหนังสือ

แต่ว่า อ่านหนังสือติดต่อกันหลายเล่ม ทั้งสองคนก็หาสิ่งของที่สามารถทำให้ดวงตาเปล่งประกายได้

ในตอนที่เย่เฉินไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน ทันใดนั้นหลินหว่านเอ๋อร์ก็หยิบสมุดทำงานสีดำเล่มหนึ่งที่ขนาดพอกันกับหนังสือออกมาจากชั้นหนังสือ จากนั้นเธอก็พลิกอ่านสองสามหน้า เอ่ยกล่าวด้วยความดีใจ: “คุณชาย ตรงนี้อัลบั้มรูปเล่มหนึ่ง”