ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5874

เย่เฉินรู้ว่าถังซื่อไห่เคยเป็นคนสนิทของคุณพ่อ ตอนนั้นคุณพ่อได้จัดเตรียมการที่ค่อนข้างละเอียดรอบคอบเอาไว้ และถึงแม้ว่าหลายปีมานี้เขาจะอยู่ที่ตระกูลเย่มาโดยตลอด แต่ในความเป็นจริงแล้ว กำลังวังชามากมายกลับคือทำภารกิจที่คุณพ่อมอบหมายให้เขาในตอนนั้นให้สำเร็จ

เมื่อคิดถึงโจวเหลียงเวิ่นคนนั้นก็คือหนึ่งในคนที่คุณพ่อจัดเตรียมเอาไว้เช่นกัน เมื่อประเมินดู ถังซื่อไห่น่าจะได้ยินเรื่องของเขามาบ้าง

ดังนั้น เย่เฉินจึงกล่าวกับหลินหว่านเอ๋อร์: “ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยถามรายละเอียดกับพ่อบ้านถังมากนัก ดูเหมือนว่าวันนี้ผมคงต้องถามเขาให้ชัดเจนแล้ว”

เย่เฉินในเวลานี้ สิ่งที่คิดภายในใจก็คือ เพื่อทำเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในปีนั้นให้ชัดเจน รวมทั้งสิ่งที่คุณพ่อจัดเตรียมเอาไว้ แม้ว่าจะดำเนินการบอกเป็นนัยๆทางจิตใจต่อถังซื่อไห่ ก็จะต้องนำทั้งหมดที่ถังซื่อไห่รู้ ถามออกมาให้ชัดเจนทั้งหมด

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็กล่าวกับหลินหว่านเอ๋อร์: “ผมจะไปหาพ่อบ้านถังตอนนี้”

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า ถามเขา: “คุณชาย ข้าน้อยไปด้วยได้ไหม?”

เย่เฉินกล่าวอย่างไม่ลังเล: “แน่นอน!”

พูดจบ เขากับหลินหว่านเอ๋อร์ ก็เดินออกจากห้องของคุณพ่อคุณแม่ในตอนนั้น อยากจะตามหาถังซื่อไห่ถามความจริง

เมื่อตอนมาถึงห้องโถง คุณท่านเย่โจงฉวนกำลังนั่งดื่มน้ำชาอยู่ในนี้เพียงคนเดียว

เมื่อเห็นเย่เฉินเดินออกมา เขาถามด้วยความสงสัย: “เฉินเอ๋อ ของดูต่างหน้าของพ่อแม่เธอ เธอจัดการไปถึงไหนแล้ว?”

“กำลังจัดการครับ”เย่เฉินตอบกลับ ถามเขาอีกว่า: “คุณตา พ่อบ้านถังละครับ?”

เย่โจงฉวนกล่าว: “เมื่อครู่เขาบอกว่ามีธุระนิดหน่อย ขอตัวไปจัดการก่อน เธอตามหาเขา?”

“ครับ”เย่เฉินพยักหน้า กล่าว: “เขาไม่อยู่ถ้าอย่างนั้นผมโทรไปหาเขาก็ได้ครับ”

เย่เฉินยิ้ม: “ทุกเรื่องยังไงก็ต้องมีเหตุการณ์พิเศษบ้าง คุณปู่รีบพักผ่อนเถอะครับ”

เย่โจงฉวนกล่าว: “อ่อใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ซื่อไห่บอกกับฉันว่าห้องพักได้จัดเก็บเรียบร้อยแล้ว พวกเธอเหนื่อยก็รีบพักผ่อน วันนี้คฤหาสน์หลังเก่าไม่ได้จัดคนรับใช้ หากมีความต้องการอะไร ก็บอกฉันได้ตลอด”

เย่เฉินตอบรับพร้อมรอยยิ้ม ดังนั้นจึงส่งสายตาให้แก่หลินหว่านเอ๋อร์ ทั้งสองคนกลับมาที่ห้องหนังสือก่อนหน้านี้อีกครั้ง

ทันทีที่เข้าห้องหนังสือ หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างอดไม่ได้: “คุณชาย อยู่ๆโทรศัพท์มือถือของพ่อบ้านถังคนนั้นก็ปิดเครื่อง เป็นเพราะเขาเดาออกล่วงหน้าว่าคุณจะต้องไปถามเขาอย่างแน่นอนใช่ไหม?”

“มีความเป็นไปได้”เย่เฉินถอนหายใจ กล่าว: “เขาไปโดยไม่บอกลากะทันหัน ทำไมอยู่ๆในใจของผมก็มีความรู้สึกว่าในอนาคตจะเจอเขาอีกได้ยากมาก เขาเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง รู้ว่าหลบได้ในตอนนี้ แต่หลบไม่ได้ตลอดทั้งชาติ ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่วันนี้เขาจะปิดโทรศัพท์มือถือ วันพรุ่งนี้ถ้าหากทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก กลับมาที่ตระกูลเย่อีกครั้งเหมือนกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น นอกเสียจากเขาจะวางแผนเอาไว้เป็นอย่างดีแล้ว หลังจากออกไปครั้งนี้ก็จะไม่ปรากฏตัวอีกแล้ว”

หลินหว่านเอ๋อร์เอ่ยปากอย่างประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เอ่ยปากกล่าว: “เรื่องมาถึงบัดนี้แล้ว พ่อบ้านถังยังมีอะไรที่บอกกับคุณชายไม่ได้อีก? หลายปีที่ผ่านมานี้ ไม่ใช่ว่าคอยปฏิบัติภารกิจที่คุณพ่อของคุณชายมอบหมายให้หรอกเหรอ? ทำไมเวลานี้ถึงได้จากไปโดยไม่บอกลากะทันหัน? หรือว่าเขารู้ว่าหลังจากที่คุณชายเห็นรูปภาพพวกนี้แล้วจะต้องมาซักถามเขา?”