ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5876

กลางดึก เรือบรรทุกสินค้าลำหนึ่งแล่นออกจากอ่าวป๋อไห่ บรรทุกถังซื่อไห่มุ่งหน้าไปยังเกาะตาฮีตีของแปซิฟิกใต้

ถังซื่อไห่ยืนอยู่ท้ายเรือ จ้องมองท่าเรือจินเฉิงที่ไกลออกไปเรื่อยๆท่ามกลางแสงยามราตรี ภายในใจประดังประเดไปด้วยความรู้สึกมากมาย

แม้ว่าเขาจะเป็นคนสนิทของเย่ฉางอิงคุณพ่อของเย่เฉิน แต่เมื่อยี่สิบปีก่อน เย่ฉางอิงมอบหมายภารกิจให้ตนสองอย่าง อย่างแรกก็คือหลังจากที่ตนเกิดเรื่อง จะต้องปกป้องความปลอดภัยของเย่เฉิน อีกอย่างหนึ่ง ก็คือทุกอย่างจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของอานเฉิงซี

หลายปีมานี้ ถึงแม้ว่าถังซื่อไห่จะรับหน้าที่เป็นพ่อบ้านตระกูลเย่มาโดยตลอด แต่ในความเป็นจริง ทั้งหมดล้วนเป็นไปตามคำชี้แนะของอานเฉิงซี

ในช่วงเวลาสิบกว่าปีก่อน แม้แต่เย่โจงฉวนก็ไม่รู้ว่าเย่เฉินหลานชายของตน แท้ที่จริงแล้วเป็นหรือตาย

นี่ก็เป็นเพราะ ก่อนหน้าที่เย่ฉางอิงเกิดเรื่องไม่ได้จัดเตรียมให้ถังซื่อไห่นำข่าวของเย่เฉินไปบอกเย่โจงฉวนทราบตอนไหน ทั้งหมดยังคงเป็นอานเฉิงซีที่ควบคุมอยู่เบื้องหลัง

หลังจากอานเฉิงซีคิดว่าโอกาสเหมาะสม ถึงได้ให้ถังซื่อไห่เปิดเผยเรื่องของเย่เฉินแก่เย่โจงฉวน เย่โจงฉวนคิดว่าตัวของตนเองผิดต่อลูกชาย ลูกสะใภ้ ประกอบกับหลานชายคนนี้โชคร้ายมากๆ เพื่อชดเชยให้เย่เฉิน จึงซื้อตี้เหากรุ๊ป แล้วให้ถังซื่อไห่นำแบลคการ์ดมูลค่าหนึ่งร้อยล้านใบหนึ่งมอบให้เย่เฉิน และหลังจากนั้นถึงได้เกิดเรื่องทั้งหมดขึ้นในตอนหลัง

การออกจากเย่นจิงกะทันหัน แม้ว่าหัวใจของถังซื่อไห่จะเสียดาย แต่ก็รู้ว่าตนออกไปในตอนนี้ ถึงจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดในตอนนี้ สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกละลายใจ ก็คือไม่ได้บอกลาเย่เฉินก่อนจากไป

และเย่เฉินในเวลานี้ กำลังนอนพลิกตัวไปมาอยู่ที่ในห้องพักของคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลเย่

การจากไปโดยไม่บอกลาของถังซื่อไห่ ทำให้เขาอยากจะเข้าใจเหตุผลข้อหนึ่ง

ถังซื่อไห่ไม่ได้ทำงานรับใช้คุณปู่เย่โจงฉวน แล้วก็ไม่ได้ทำงานรับใช้คุณพ่อเย่ฉางอิง

ถ้าหากถังซื่อไห่ทำงานรับใช้คุณพ่อ ถ้าอย่างนั้นวันนี้เขาก็จะไม่ไป

ในทางกลับกัน เขาจะช่วยตนทำเรื่องราวให้กระจ่าง ว่าโจวเหลียงเวิ่นคนนี้คือใคร อยู่ที่ไหนกันแน่

อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้สูงที่โจวเหลียงเวิ่นคนนี้จะเป็นเพื่อนกับคุณพ่อ และถังซื่อไห่เป็นลูกน้องเก่าของคุณพ่อ ระหว่างสองคนนี้ ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังกันและกัน

เย่โจงฉวนพยักหน้า กล่าว: “ติดต่อซื่อไห่ไม่ได้เลย คฤหาสน์หลังเก่าทางด้านนี้ไม่มีคนรับใช้ เดิมทีฉันบอกว่าจะไปด้วยตัวเอง ผลสุดท้ายเธอแย่งตัดหน้าฉันออกไปแล้ว”

เย่เฉินพยักหน้าเบาเบา ภายในใจยังมีความกังวลอยู่บ้างเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามอู๋เฟยเยี่ยนอยากจะจับตัวหลินหว่านเอ๋อร์มาโดยตลอด ข้างกายหลินหว่านเอ๋อร์ก็ไม่มีบอดี้การ์ดเลยแม้แต่คนเดียว ออกไปทำกิจกรรมข้างนอกคนเดียวถึงอย่างไรก็ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอยู่เล็กน้อย

ในขณะที่กำลังคิด หลินหว่านเอ๋อร์ก็ได้ผลักประตูเดินเข้ามา ในมือถือถุงที่ใส่อาหารเช้าจำนวนไม่น้อย เมื่อเห็นเย่เฉิน จึงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “คุณชายตื่นแล้วเหรอ รีบมาทานอาหารเช้าเถอะ ฉันซื้ออาหารเช้าที่โดดเด่นของเย่นจิงมาเยอะแยะเลย”

พูดไป รีบกล่าวกับเย่โจงฉวน: “คุณปู่เย่ก็มาทานด้วยกันเถอะค่ะ!”

เย่โจงฉวนพยักหน้า กล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ลำบากคุณหลินแล้ว”