หม่าหลันตบหน้าอกอย่างไม่ลังเลแล้วพูดว่า:“ลูกเขยคนดีไม่ต้องห่วง แม่ไม่ทะเลาะกับเขาแน่!ลูกให้แม่หนึ่งล้าน นอกจากแม่กลับมานอนแล้ว เวลาอื่นแม่ก็ไม่อยู่บ้าน เขาอยากทะเลาะกับแม่ก็ไม่มีโอกาส!”
เซียวฉางควนได้ยินเย่เฉินจะให้หม่าหลันหนึ่งล้าน ในใจก็อิจฉาริษยาอย่างมาก
แม้ว่าเขาจะมีรายได้ส่วนหนึ่งจากสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด แต่รายได้อันนั้นน้อยนิดสำหรับเขาแล้ว ไม่พอใช้เลย
เดิมทีเขาเป็นรองประธานฝ่ายบริหาร มักจะได้รับการปฏิบัติจากสมาคม และทั้งวันก็ขับรถคัลลิแนนไป ๆ มา ๆ ซึ่งค่าน้ำมันสูงกว่ารถธรรมดามาก ค่าน้ำมันเดือนหนึ่งก็หลายพัน ดังนั้นแต่ละเดือนจึงใช้อย่างขัดสน
แต่เซียวฉางควนไม่ได้หน้าด้านเหมือนหม่าหลัน เขามักจะคิดว่า ตัวเองเป็นรองประธานสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาดได้นั้นเพราะเย่เฉิน ที่ได้ขับคัลลิแนน ก็ต้องขอบคุณเย่เฉิน ได้อยู่คฤหาสน์ Tomson Riviera นั่นเพราะความสามารถของเย่เฉิน
ดังนั้น เขาจึงอายที่จะพูดขอเงินเย่เฉินอีกครั้ง
แต่ตอนนี้เห็นหม่าหลันพูดแล้วได้หนึ่งล้านแบบนี้ เขาจึงหดหู่อย่างมาก
ดังนั้นในใจเขาจึงเริ่มคิดว่า จะอ้อนวอนขอเงินเย่เฉินดีหรือไม่ ดูว่าเย่เฉินจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
แต่ว่า พอคิดว่าตัวเองเพิ่งต่อว่าหม่าหลัน แล้วก็จะมาเอาเงินเย่เฉินไป จึงรู้สึกอึดอัดใจอย่างมาก
เย่เฉินจึงไม่ลีลาอีกต่อไป เอาโทรศัพท์มาโอนเงินให้หม่าหลันหนึ่งล้านโดยตรง
สำหรับหม่าหลันแล้ว แม้ว่าที่ผ่านมาเขาจะมีความไม่พอใจอย่างมาก แต่ทัศนคติของเขาที่มีต่อหม่าหลันในตอนนี้คือแค่เธอไม่ทำตัวร้ายกาจ ตัวเองก็จะสุภาพกับเธอ เงินเล็กน้อยแค่หนึ่งล้านให้เธอไปก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
เซียวฉางควนที่อันอั้นอยู่ด้านข้างตั้งนาน เมื่อเห็นเย่เฉินจะไป ในใจก็อดไม่ไหว ตะโกนไปไม่รู้ตัวว่า:“นี่ลูกเขยคนดีอย่าเพิ่งไป……”
เย่เฉินหันไป แล้วถามเขา:“พ่อ พ่อมีอะไรหรือเปล่า?”
เซียวฉางควนแอบเหลือบมองหม่าหลันที่อยู่ด้านข้าง จากนั้นก็มองไปที่เย่เฉิน เหมือนตือโป๊ยก่ายที่เพิ่งกินผลโสมไปแต่ยังไม่รู้รส และก็อยากขโมยผลนั้นในมือของซุนหงอคง
เย่เฉินดูความผิดปกติของเซียวฉางควนออกทันที นึกไปถึงที่ตัวเองเพิ่งโอนเงินหนึ่งล้านให้หม่าหลัน ในใจเขาก็รู้แล้วว่าเซียวฉางควนคิดอะไรอยู่
หม่าหลันก็ไม่โง่ เซียวฉางควนเหลือบมองเธออย่างเจ้าเล่ห์ เธอก็เอาออกทันทีว่าเซียวฉางควนคิดอะไรอยู่ จึงรีบพูดว่า:“ฉันจะบอกคุณให้นะเซียวฉางควน คุณอย่าคิดจะเอาเงินลูกเขยคนดีของฉันเลย!ตัวเองทำงานมีรายได้ไม่ใช่เหรอ?รองประธานสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาดผู้สง่างาม มีมือมีเท้า มาแบมือขอเงินลูกเขยนี่คิดอะไรอยู่เหรอ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...