บทที่ 591
ตอนี้ที่ซ่งหวั่นถิง เฉินเสี่ยวจาวและซือเทียนฉีกำลังตระหนกกับเรื่องของอู๋ฉีอยู่นั้น เซียวฉางควน พ่อตาของเย่เฉินก็สวมชุดสูท
เดินออกจากบ้านไปอย่างดีใจ แล้วโบกรถมาที่เทียนเซียงฝู่
เนื่องจากกลางคืน จะดื่มเหล้าบ้างเล็กน้อย ดังนั้นเซียวฉางควนก็เลยจอดรถBMWของตนเองไว้ที่บ้าน เอากุญแจไว้ให้เย่เฉิน พอถึงตอนจะกลับ เย่เฉินจะได้ขับรถไปรับตนเองที่เทียนเซียงฝู่
ช่วงนี้เซียวฉางควนก็ไม่มีงานอดิเรกอะไรทำ เอาแต่ศึกษาวัตถุโบราณและภาพวาดเขียนโบราณ ดังนั้นก็เลยเข้าร่วมสมาคมศิลปะจีน
ที่จัดงานเลี้ยงข้าวครั้งนี้ ก็เพื่ออยากจะนั่งตำแหน่งกรรมผู้จัดการทั่วไปของสมาคม
เพื่อที่จะแสดงศักดาของความเป็นหัวหน้า เขาก็เลยเอาเงิน2หมื่น ที่เย่เฉินให้ตนเองมา ไปเช่าเหมาห้องอาหารที่เทียนเซียงฝู่
ถึงแม้จะบอกว่านี่เป็นห้องอาหารที่หรูหราที่สุดของเทียนเซียงฝู่แล้ว แต่ก็ยังดีกว่าร้านอาหารข้างนอกเยอะ
ตอนที่เซียวฉางควนถึงเทียนเซียงฝู่ ท่านหงห้าก็กำลังรีบเดินทางมา
พนักงานไม่รู้จักเซียวฉางควน ก็เลยเชิญเซียวฉางควนไปยังห้องอาหารห้องทองแดงที่เขาเหมาจองไว้แล้ว
พอเห็นว่าคนอื่นๆ ยังมาไม่ถึง เซียวฉางควนก็ไม่ใจร้อน แล้วก็นั่งลง รอการมาถึงของทุกคนอย่างใจเย็น
หลังจากนั้นไม่กี่นาที ประตูห้องอาหารก็ถูกเปิดขึ้น ชายอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ก้าวเท้าเดินเข้ามา
พอชายวัยกลางคนคนนั้นมองเห็นเซียวฉางควน ก็เดินขึ้นหน้ามา แล้วยิ้มพูดว่า “น้องเซียว มาเร็วจริงๆ มาถึงตอนไหนนี่? ”
เซียวฉางควนก็รีบผายมือเชิญนั่ง แล้วพูดว่า “พี่สวี่ เชิญนั่งครับ!”
สวี่เหวินหย่วนก็ไม่รีบนั่ง พอเห็นว่าคนอื่นๆ ยังมาไม่ถึง เขาก็เลยพูดเตือนด้วยเสียงต่ำๆ ว่า “น้องเซียว คุณมานั่งตำแหน่งกรรมผู้จัดการ ผมก็ไม่มีความเห็นอะไร แต่คนอื่นๆ ในสมาคม ก็ไม่แน่นะ!”
พอเซียวฉางควนได้ยินดังนั้น ในใจก็กังวลเล็กน้อย แล้วรีบถามไปว่า “พี่สวี่ พี่ลองอธิบายให้ผมฟังที”
สวี่เหวินหย่วนก็ถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ตำแหน่งกรรมการผู้จัดการนี้ เนื่องจากมันมีโอกาสที่จะได้พบของโบราณมาก และยังมีอำนาจพอสมควร ดังนั้นมันเป็นตำแหน่งที่น่าจับจ้อง กรรมการผู้จัดการอย่างพวกเรา ไปออกรายการวัตถุโบราณที่ไหน ก็ได้ค่าตัวหลายหมื่นในแต่ละงาน ดังนั้น มีคนมากมายจับจ้องตำแหน่งนี้อยู่”
พอพูดถึงจุดนี้ สวี่รังสีวินหย่วนก็เสริมว่า “เช่นซุนโหย่วฉาย ช่วงนี้ ผมได้ยินมาว่าเขากำลังประจบท่านประธาน และพวกกรรมการผู้จัดการคนอื่นๆ แถมยังให้ของกำนัลไปมากมาย จากสถานการณ์แบบนี้ เขาก็จะเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของคุณเลยนะ!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...