โอมาน ราโมวิชในตอนนี้ เหมือนกับเห็นผี
เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันว่า ตัวเองจะเจอเย่เฉินที่เหมือนมารผจญที่นครนิวยอร์ก ในบ้านของหัวหน้ามะเฟีย!
หลังจากครั้งที่แล้วแผนการที่จะเอาเฮเลน่ามาอย่างชนะนั้นล้มเหลว เย่เฉินก็กลายเป็นฝันร้ายในใจโอมาน ราโมวิช
ไม่เพียงแค่เพราะเย่เฉินทำลายแผนการที่ตัวเองจะแต่งงานกับเจ้าหญิง ที่สำคัญกว่านั้นคือ เย่เฉินยังทำอะไรได้หลายอย่าง และตบตัวเองไปมาหลายสิบครั้ง
แม้ว่าโอมาน ราโมวิชจะเกิดมาไม่ได้ดีแต่ต้น ตอนหนุ่มก็ลำบากมาก เจอความทุกข์ยากอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อเขากลายเป็นผู้มีอำนาจ ก็ไม่มีใครบังคับเขาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสั่งเขา แต่เย่เฉินนั้นเป็นเพียงคนเดียวที่ทำเช่นนี้
จากนิสัยของโอมาน ราโมวิช แน่นอนว่าต้องเอาคืนภายหลัง เอาชีวิตของเย่เฉิน
แต่ครั้งนั้น ที่สุดท้ายโอมาน ราโมวิชเลือกที่จะกล้ำกลืนความโกรธ เป็นเพราะเย่เฉินเป็นคนตระกูลเย่แห่งเย่นจิง ทรัพย์สินของตระกูลเย่นั้นสูงกว่าตัวเองมาก แน่นอนว่าตัวเองก็กลัว
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่ว่าตระกูลเย่ร่ำรวยกว่าตัวเอง แต่เบื้องหลังตระกูลเย่ยังมีสำนักว่านหลงที่ทรงพลัง
แต่ จากที่โอมาน ราโมวิชรู้ เขาไม่รู้ว่าทั้งสำนักว่านหลงต่างยอมจำนนต่อเย่เฉิน เขายังคิดว่าตระกูลเย่มอบทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้สำนักว่านหลง แลกกับการให้อภัยและคำอวยพรของสำนักว่านหลง
ดังนั้นในใจของเขา ค่อนข้างดูถูกตระกูลเย่เล็กน้อย
ความรู้สึกแบบนี้ อาจเหมือนกับเจ้าของที่ดินที่เจอจารชนในตอนนั้น ถึงแม้ในใจจะดูถูก ขายประเทศให้อีกฝ่ายเพื่อเกียรติ อาศัยอำนาจหนุนหลัง แต่เนื่องจากกำลังที่อยู่เบื้องหลังอีกฝ่าย ก็ต้องสุภาพ และให้ความเคารพ
โอมาน ราโมวิชรู้ว่า มะเฟียอย่างอันโตนิโอ จะฆ่าใครต้องออมมือก่อน แต่ถ้าพวกเขาแน่ใจว่าเป็นคนที่พวกเขามีเรื่องด้วยได้ พวกเขาก็ฆ่าอย่างโหดเหี้ยมทันที
และเหมือนอันโตนิโอจะไม่มีความเคารพเย่เฉินเลย ไม่แน่เขาอาจจะไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเย่เฉินก็ได้
ดังนั้น เขาจึงจงใจชี้ไปที่เย่เฉินแล้วถามอันโตนิโอ:“คุณรู้จักเขาไหม?”
อันโตนิโอส่ายหน้า:“ไม่รู้จัก แค่มีทะเลาะกันนิดหน่อย จนเกิดอาการไม่พอใจเล็กน้อย ถ้าคุณรู้จักเขา เห็นแก่เกียรติคุณแล้ว ผมก็จะลืมเรื่องทะเลาะระหว่างเขาให้ ถ้าคุณไม่พอใจ ผมก็จะขอโทษสุภาพบุรุษท่านนี้ด้วย”
อันโตนิโอในตอนนี้ กังวลในใจเล็กน้อย เขาเป็นห่วงว่าเย่เฉินและโอมาน ราโมวิชจะเป็นเพื่อนหรือคนรู้จัก ถ้าโอมาน ราโมวิชต่อว่า ตัวเองก็คงจะแย่ ดังนั้นเขาต้องถ่อมตัวก่อน ถือว่าหาทางออกให้ตัวเอง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...