อันโตนิโออยากจัดการเย่เฉินให้ตายอยู่แล้ว พอถูกโอมาน ราโมวิชชักจูง ก็แทบรอไม่ไหว อยากจะหาที่ปิด แล้วยิงสมองเย่เฉินให้จบนัดเดียว
ห้องเก็บไวน์ แน่นอนว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการฆ่าคน ดังนั้น เขาก็อยากรีบพาเย่เฉินไป จัดการคนหัวเซี่ยที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนี้ ต่อหน้าโอมาน ราโมวิช
แต่เขาไม่คิดว่า ตั้งแต่ต้นจนจบ เย่เฉินจะรีบยิ่งกว่าตัวเอง
หลังจากตะลึงสักพัก เขาก็ชี้ไปทางเย่เฉิน หัวเราะอย่างเยือกเย็นและพูดว่า:“ฉันฆ่าคนมานับไม่ถ้วนแล้ว เป็นครั้งแรกที่ได้เจอคนที่อยากตายเหลือเกินแบบนี้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะเติมเต็มแกเอง!”
พูดจบ ก็พูดกับคนรอบข้างทันที:“พาเขาลงไปตอนนี้เลย!”
จูเลียขวางตรงหน้าเย่เฉินโดยไม่ห่วงตัวเอง พูดเสียงคมกริบว่า:“ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”
อันโตนิโอไม่อยากให้ลูกสาวมาขวางอีกต่อไป จึงให้คนพาเธอออกไป แต่ยังไม่ทันพูด เย่เฉินก็พูดอย่างทนไม่ไหวว่า:“คุณจะพูดอะไรกับเธอเยอะแยะ?พาลงไปด้วยกันก็จบแล้วนี่?ให้เธอได้เห็นเลือดเยอะ ๆ !พอเธอเห็นเยอะก็จะแข็งแกร่ง!”
อันโตนิโอโกรธเย่เฉินมากจนปวดสมอง กัดฟันแน่น โพล่งไปว่า:“จูเลีย ในฐานะผู้หญิงแห่งซิซิลี ลูกก็ควรได้เห็นเลือดเยอะ ๆ !ไม่อย่างนั้นก็จะเป็นเด็กสาวสามขวบแสนอ่อนแอไปอย่างนี้!”
พูดจบ ก็โบกมือไปทางลูกน้องอย่างใช้อำนาจว่า:“พาไปด้วยกัน!”
เย่เฉินเก็บปราณทิพย์ที่ก่อนหน้านี้ตัวเองใช้ไปกับลูกน้องมะเฟียหลายคน และหลายคนตกใจ ไม่สนว่าเมื่อกี๊ตัวเองทำอะไร รีบถือปืนพาทั้งสองคนไปที่ห้องเก็บไวน์
จากนั้น อันโตนิโอก็มองไปยังโอมาน ราโมวิช ทำท่ามือผายเชิญ พูดว่า:“คุณโอมาน ราโมวิช เชิญทางนี้ครับ!”
ดังนั้น เขาจึงสั่งลูกน้องทันที:“เตรียมกุญแจมือมา ใส่กุญแจมือให้เด็กหัวเซี่ยคนนั้น ใส่ไปเลยหลายอัน!”
แป๊บเดียว เย่เฉินยังไม่ถึงห้องเก็บไวน์ ข้อมือก็มีกุญแจมือโลหะแข็งสามคู่สวมไว้ เฉียงไจ่ที่อยู่ด้านข้างก็ถูกใส่สองอัน กลัวว่าทั้งสองจะไม่มีโอกาสสู้กลับ
จูเลียขอร้องอันโตนิโอให้เย่เฉินตลอดทาง แต่อันโตนิโอกลับเมินเธอตลอดเวลา ครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่อันโตนิโอคิดเย่เฉินพูดถูก ในฐานะผู้หญิงจากซิซิลี จูเลียมีจิตใจเมตตาอย่างที่เธอไม่ควรจะมีจริง ๆ และถึงเวลาแล้วที่เธอจะได้เห็นเลือดใกล้ ๆ บ่อย ๆ
ห้องเก็บไวน์ที่อันโตนิโอพูดถึง อยู่ในห้องชั้นใต้ดินของวิลล่า
ห้องใต้ดินของวิลล่ามีขนาดใหญ่มาก และห้องเก็บไวน์ที่ใช้สำหรับเก็บไวน์ชั้นดีต่าง ๆ ก็มีสามห้องเท่านั้น สองในนั้นเต็มไปด้วยไวน์ชั้นดีต่าง ๆ แต่ห้องเก็บไวน์ที่ใหญ่ที่สุดนั้นไม่เพียงแต่ไม่มีไวน์ชั้นดีเท่านั้น แต่ยังมีอุปกรณ์ทรมานครบชุดที่ใช้ในราชสำนักยุโรปศตวรรษที่สิบห้าอีกด้วย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...