ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5929
แต่ว่า พวกเขาก็พบว่า ที่“ตัวประหลาด”ทั้งสองแปลกมากเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะพวกเขาแปลกจริง ๆ แต่เป็นเพราะขาอีกข้างของพวกเขา มีเลือดไหลอยู่ตลอดเวลา หากมองใกล้ ๆ ก็จะมองออกว่าทั้งสองทรมานจากบาดแผลกระสุนปืน
และตอนนี้ วิล จอห์นสันที่ฉลาด มีดวงตาแหลมคมจากทั้งห้า จู่ ๆ ก็จำหนึ่งในคนที่ขาหักนี้ได้ เขาอุทานอย่างตกใจสุดขีดว่า：“บอส……บอสซาโน่？！”
อีกสี่คนได้ยิน แต่ละคนก็เบิกตากว้าง มองไปทางที่วิล จอห์นสันมองโดยไม่รู้ตัว มองผ่าน ๆ ทั้งสี่คนก็ตกใจอย่างมาก！
ใครจะคิดว่า อันโตนิโอ ซาโน่ เจ้านายของเจ้านาย เจ้านายของมะเฟียนครนิวยอร์ก คนที่ตัดสินใจทุกอย่างในตระกูลซาโน่ ตอนนี้จะตามเย่เฉินอยู่ข้างหลังมาที่ร้านห่านย่างเล็ก ๆ นี้ด้วยความอนาถ！
ต้องรู้ว่า นี่คือลูกพี่มะเฟียที่แข็งแกร่งที่สุด ในนครนิวยอร์ก！เหมือนกับจักรพรรดิแห่งอาณาจักรใต้ดินนครนิวยอร์กนครนิวยอร์ก！
และตอนนี้ จักรพรรดิใต้ดินผู้มีชื่อเสียง อำนาจไร้ขีดจำกัดในแดนนี้ ได้กลายเป็นนักโทษที่น่าสังเวช ความตรงกันข้ามนี้ ทำให้ทุกคนตกตะลึง！
หนี่ต้าเหว่ยก็งงทันที！
เขาเป็นหัวหน้าแก๊งคนเชื้อสายจีนมาหลายปีแล้ว แต่แก๊งคนเชื้อสายจีนในแวดวงแก๊งชั้นต่ำของนครนิวยอร์ก ถือว่าเป็นชั้นที่ต่ำที่สุดเท่านั้น เป็นชั้นต่ำในชั้นต่ำโดยสิ้นเชิง สำหรับอันโตนิโอ เขาได้ยินมานานแล้ว และจากที่เขารู้มา ตัวเองไม่มีคุณสมบัติที่จะยอมจำนนต่ออันโตนิโอด้วยซ้ำ
แต่เขาจะไปคิดได้ไงว่า อันโตนิโอ ตอนนี้จะกลายเป็นเชลยของเย่เฉิน
อันโตนิโอก็ไม่คิดว่าจะมีคนจำเขาได้ที่นี่ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีผิวคล้ำ แต่งตัวก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นสมาชิกแก๊ง ในใจตระหนักทันทีว่า คนนี้น่าจะเป็นหนึ่งในแก๊งที่อยู่นอกคำสั่งตัวเอง
คิดแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเจอมาวันนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกสารเลวโง่ ๆ พวกนี้ไปเก็บเงินค่าคุ้มครองจากเย่เฉิน ตัวเองคงไม่ต้องทุกข์ทรมานจากการทรมานที่ไร้มนุษยธรรมเช่นนี้ และในใจก็โกรธทันที
อันโตนิโอถูกตบ แต่ได้แต่พูดด้วยใบหน้าละอายใจว่า：“ขอโทษนะคุณเย่……ผมผิดเอง……”
เย่เฉินถามอย่างเย็นชา：“นายรองของเบริน์นิ่ง แองเจิ้ลคือใครคุณรู้ไหม？”
“รู้ครับ”อันโตนิโออธิบาย：“นายรองคือไมค์ และแดเนียลที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา：“โทรหาแดเนียล ให้เขาพาไมค์ มาเจอคุณที่นี่ทันที！”
พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกว่า：“คืนนี้ ผมจะต้องเจอพวกแก๊งกับหัวหน้ารองทั้งหมดของคุณสักหน่อยแล้ว”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...