บทที่ 593
พอได้ยินว่าซุนโหย่วฉายจองห้องอาหารระดับทองคำไว้ชั้นบน ทุกคนในงานก็อึ้งไปตามกัน!
ต้องรู้ก่อนว่า ทั้งเมืองจินหลิง เทียนเซียงฝู่นั้น เป็นหนึ่งในร้านอาหารที่สุดยอดในเมืองจินหลิง
แม้แต่บุคคลระดับต้นๆ ของสังคมที่พอมีชื่อเสียง จะทุ่มเงินหรือใช้เส้นสาย ก็ยังยากที่จะสั่งจองห้องอาหารระดับทองคำได้
คนในงานพวกนี้ ต่อให้เป็นคนมีฐานะสูงส่งอย่างประธานเพ๋ยก็ล้วนแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสได้เข้ามากินข้าวในห้องทองคำ และถึงขั้นไม่เคยเห็นด้านในด้วยซ้ำ ว่าสวยหรูขนาดไหน
ตอนนี้ ซุนโหย่วฉายกลับจะเชิญทุกคนไปกินข้าวในห้องทองคำ ให้พวกเขาได้มีโอกาสได้เข้าไปเห็นอะไรใหม่ๆ นี่มันทำให้คนเต้นได้ไม่น้อยเลยทีเดียว!
เมื่อเทียบกันแล้ว ห้องทองแดงเล็กๆ ของเซียวฉางควน เป็นได้แค่เศษขยะที่ไร้ระดับไปเลย
พอคิดถึงจุดนี้ ในใจของทุกคนก็ผิดหวังกับเซียวฉางควนในใจ
แต่ที่หันไปมองซุนโหรังสีฉาย กลับมีความชื่นชมอย่างบอกไม่ถูก
ประธานเพ๋ยก็สะอึกเล็กน้อย แต่เพราะรับปากงานเลี้ยงของเซียวฉางควนไปก่อนแล้ว ดังนั้นก็ไม่อาจจะตัดสินใจเลยได้ ก็เลยแกล้ง
ทำเป็นขอความเห็นของทุกคน พูดถามว่า “โหย่วฉายมีใจเรียนเชิญเช่นนี้ ทุกคนคิดเห็นอย่างไร? ”
มีคนอดพูดไม่ได้ว่า “ท่านประธานครับ ผมยังไม่เคยเข้าห้องทองคำเลย ก็เลยอยากจะอาศัยโอกาสนี้ เข้าไปเสียหน่อย!”
“ใช่แล้วครับ ท่านประธาน!เข้าไปถ่ายรูปเสียหน่อย แล้วลงรูปในโปรไฟล์ก็ดีเหมือนกัน!”
ประธานเพ๋ยเห็นว่าทุกคนต่างก็อยากเข้าห้องทองคำ ก็เลยยิ้มพูดว่า “ในเมื่อทุกคนคิดเช่นนี้ เช่นนั้นพวกเราก็ไปดูกันเสียหน่อยแล้วกัน? ”
ได้ยินดังนั้น เซียวฉางควนก็อับอายขึ้นในใจอย่างมาก!
เขาก็พูดเถียงออกไปด้วยความโกรธว่า “ซุนโหย่วฉาย คุณบอกว่าใครเป็นไอ้แก่กระจอกวะ? คุณคิดว่าผมไม่เคยเห็นแสงสีรึไง? ผมจะบอกให้นะ คลับเฮาส์ฮุยหวงทั้งสิบชั้น ผมก็เห็นมาแล้ว กับอีแค่ห้องทองคำของเทียนเซียงฝู่เอง แต่พอออกจากปากคุณ มันดูยิ่งใหญ่ราวกับวังหลิงเซียวของอวี้หวงซ่างตี้เลยรึ!”
ซุนโหย่วฉายก็หัวเราะลั่น แล้วพูดว่า “โถๆ เซียวฉางควน คุณนี่ช่างทำให้ผมหัวเราะจริงๆ คนจนๆ อย่างคุณน่ะ ยังจะไปที่คลับเฮาส์ฮุยหวงอีกหรือ? แถมยังได้สมาชิกระดับVIP ได้เสพสุขทั้ง10ชั้นอีกด้วย? คุณคงจะไม่ใช่ไปทำความสะอาดให้เขาหรอกนะ? ”
พอได้ยินซุนโหย่วฉายประชดมาดังนั้น ทุกคนก็อดขำออกมาไม่ได้
ทุกคนคิดไม่ต่างกับซุนโหย่วฉาย ห้องทองแดงของเทียนเซียงฝู่ คนธรรมดากัดฟันจ่ายไปหน่อย ก็มาสามารถจองได้แล้ว แต่คลับเฮาส์ฮุยหวง จะบริการให้กับสมาชิกเท่านั้น
อยากจะเป็นสมาชิก ก็จะมีข้อแม้เยอะมาก ถ้าคุณสมบัติของบุคคล ความสามารถ และกำลังทรัพย์ไม่พอล่ะก็ อยากจะเข้าไปแค่จ่ายเงิน ก็ไม่มีโอกาส
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...