ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 594
บทที่ 594
ดังนั้น คนในงานนี้ แม้แต่คนที่ได้มีโอกาสไปชั้น5ของคลับเฮาส์ฮุยหวงก็ไม่มี
แม้แต่ซุนโหย่วฉายเอง ก็เป็นได้แค่สมาชิกระดับต่ำสุดของคลับเฮาส์ฮุยหวง
เซียวฉางควนบอกว่าตนเองเคยขึ้นไปชั้น10มาแล้ว ทุกคนก็ไม่เชื่อเป็นธรรมดา
เซียวฉางควนก็ไม่คิดว่า ที่ตนเองพูดไปดังนั้น คนพวกนี้กลับมองว่าตนเองคุยโวโอ้อวด ก็เลยพูดออกมาอย่างไม่พอใจว่า “ครั้งนั้น
ลูกเขยของผมจัดการให้ผมขึ้นไปกับพวกเพื่อนๆ สมัยเรียน พวกคุณไม่เชื่อก็แล้วแต่！”
ซุนโหย่วฉายก็หัวเราะลั่น “ผมรู้จักลูกเขยคุณ ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านผู้หญิงแห่งเมืองจินหลิงใช่ไหมล่ะ? ได้ยินว่าเป็นไอ้กระจอกที่เกาะ
ผู้หญิงกิน เขายังไม่เท่าคุณเลย เขาจะมาเชิญคุณไปคลับเฮาส์ฮุยหวงได้อย่างไรกัน? ”
เซียวฉางควนก็ส่งเสียงไม่พอใจ “ไม่เชื่อก็ตามใจ”
ซุนโหย่วฉายก็ยิ้มพูดว่า “ถ้าคุณมีความสามารถอย่างนั้นจริง ทำไมไม่เชิญพวกท่านประธานไปสนุกกันที่คลับเฮาส์ฮุยหวงเล่า? จะมาเอาห้องทองแดงไม่มีระดับที่เทียนเซียงฝู่ทำไมกัน? ”
พูดจบ เขาก็พูดอย่างเข้าใจอะไรบางอย่างว่า “อ๋อ ผมรู้แล้ว ที่แท้คุณก็ไม่เห็นท่านประธานกับคนอื่นๆ อยู่ในสายตาเลยสินะครับ！คุณคิดว่าฐานะของพวกเขา ไม่สมควรที่ได้นั่งในห้องทองแดงอย่างนั้นใช่ไหม? และไม่คู่ควรที่จะไปคลับเฮาส์ฮุยหวงใช่ไหม? ”
คำพูดของซุนโหย่วฉาย ทำให้เซียวฉางควนเถียงไม่ออก
ซุนโหย่วฉายคนนี้ร้ายกาจมาก และฉลาดมาก เดี๋ยวประจบ เดี๋ยวทำให้คนขายหน้าเสียไม่มีที่ยืน
ดังนั้น ต่อให้เซียวฉางควนจะโกรธแค่ไหน ก็ไม่สามารถหาเหตุผลใดไปเถียงซุนโหย่วฉายได้เลย
ดังนั้น เขาก็ได้แต่พูดไปว่า “ผมไม่ได้หมายความเช่นนั้น.........”
จริงด้วย！
ในด้านการเชิญมางานเลี้ยง ตนเองแพ้ให้กับซุนโหย่วฉาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฝั่งตรงข้ามจะเป็นผู้ชนะในที่สุด
ถ้าวันนี้ตนเองยอมแพ้เพราะโมโห ก็จะเป็นการสูญสิ้นทั้งหมด แพ้ยกกระดาน！
ดังนั้น เขาก็ขอบคุณสวี่เหวินหย่วน “พี่สวี่ ขอบคุณพี่มากที่ช่วยเตือน ผมก็อยากจะดูเหมือนกันว่า ซุนโหย่วฉายคนนี้จะมีดีแค่ไหน！”
พูดจบ เขาก็พูดกับ！ว่า “ในเมื่อคุณมีความจริงใจเช่นนี้ ผมก็จะตามคุณขึ้นไปห้องทองคำ เปิดหูเปิดตาเสียหน่อย”
ซุนโหย่วฉายก็ส่งเสียงไม่พอใจ พูดว่า “ก็บอกแล้วว่าคุณมันกระจอก ยังจะไม่ยอมรับอีก！ถ้าคุณพลาดที่จะได้มีโอกาสแบบนี้กับผม ผมว่าคืนนี้คุณกลับไป คงต้องร้องไห้หลายเที่ยวแน่ๆ ！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...