ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5938

แต่ว่าเย่เฉินเองก็ไม่ต้องการคำตอบของพวกเขา เพียงแค่กล่าวต่อไปโดยสนใจแต่ตนเอง: “อีกอย่าง พวกนายฟังฉันให้ดี นับตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปพวกนายทุกแก๊งจะต้องมีนักบัญชีโดยเฉพาะ ทำบันทึกรายรับและรายจ่ายทั้งหมดของแก๊งอย่างละเอียด แล้วก็ทำรายงานไปยังแก๊งคนเชื้อสายจีนทุกสัปดาห์ ยอมรับการตรวจสอบบัญชีของแก๊งคนเชื้อสายจีน บัญชีของใครมีปัญหา ครั้งแรกตัดมือซ้าย ครั้งที่สองตัดมือขวา ครั้งที่สามตัดหัวคนนั้น”

คำพูดโหเหี้ยมนี้ของเย่เฉิน พวกเขายิ่งไม่เอามาใส่ใจ

ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถพูดคุยได้ แต่ภายในใจของทุกคนต่างก็มีเป้าหมายอยู่ภายในใจของตนเอง ทุกคนคิดว่า อำนาจของแก๊งคนเชื้อสายจีนน้อยนิดเพียงนี้ สมาชิกก็ไม่ได้ถือว่าเยอะ ปะทะกันด้วยกำลังอาวุธจริงๆละก็ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแก๊งที่มีมากมายขนาดนี้เลยสักนิด ไม่มีข้อได้เปรียบที่จะบีบพวกเขาได้โดยสิ้นเชิง

เวลานี้ เย่เฉินกล่าวต่อไป: “พวกนายน่าจะสังเกตเห็นแล้ว หัวหน้าแก๊งทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ต่างก็พารองหัวหน้าของตนมาด้วย ดังนั้นคนที่ตรงไปตรงมาไม่พูดอ้อมค้อม ที่นี่วันนี้ฉันจะพูดสิ่งที่ฉันเตรียมการต่อไป อันดับแรกอีกไม่กี่สิบนาทีต่อไป ลูกพี่ที่ดำรงตำแหน่งของทุกแก๊งจะต้องโดยสารเรือออกจากนครนิวยอร์กมุ่งหน้าสู่ซีเรีย ตำแหน่งลูกพี่แก๊งก็จะมีรองหัวหน้ามารับช่วงต่อ แต่ว่าถ้าหากรองหัวหน้าปฏิเสธที่จะปฏิบัติตามหน้าที่ ถ้าอย่างนั้นเรื่องนี้จะมีคุณว่านที่อยู่ข้างๆผมมารับผิดชอบจัดการ”

พูดจบ เย่เฉินมองไปทางว่านพั่วจวิน กล่าวเสียงเรียบ: “พั่วจวิน นายมาบอกกับทุกท่านหน่อย”

ว่านพั่วจวินพยักหน้า จากนั้นก้าวออกมาด้านหน้าหนึ่งก้าว ก้าวมายืนด้านหน้าของทุกคนด้วยท่าทางของทหาร กล่าวด้วยใบหน้าด้วยที่เคร่งขรึม: “ขอแนะนำตัวเองสักหน่อย ผมคือว่านพั่วจวินประมุขของสำนักว่านหลง”

ทันทีที่คำพูดนี้ออก ทุกคนตรงนั้นต่างก็รู้สึกว่า กระหม่อมของตนเองราวกับถูกคนเปิดออก จากนั้นใช้ลมเย็นของแอร์เป่าลงไปข้างใน

ดังนั้น ตอนที่พวกเขาได้ยินว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าใช้ตัวตนของว่านพั่วจวินมาแสดงตัว พวกเขาถามตัวเองภายในใจข้อหนึ่ง คนคนนี้คือว่านพั่วจวินที่ราวกับเทพคนนั้นจริงๆงั้นเหรอ?

ในเวลานี้ ว่านพั่วจวินกระแอมๆ กล่าวต่อไป: “ที่เมื่อคุณแย่พูดเมื่อสักครู่นี้ พวกนายน่าจะได้ยินแล้ว ฉันจะอธิบายรายละเอียดผลที่ตามมาหากไม่เชื่อฟังคุณเย่ คนที่ไปซีเรีย กล้าไม่เชื่อฟังคุณเย่ สถานการณ์เลวร้ายจะต้องโทษตายทันที สถานการณ์ไม่ร้ายแรง ตัดมือทั้งสองข้างก่อน จากนั้นตัดขาทั้งสองข้าง ถ้าหากตัดแขนขาทั้งสี่ข้างแล้วยังไม่พอ ก็ให้คนในครอบครัวที่ใกล้ชิดรับผิดชอบ ลำดับการดำเนินการอ้างอิงตามลำดับทายาทของกฎหมายแห่งสหรัฐอเมริกา”

พูดไป ว่านพั่วจวินกล่าวอีกว่า: “นอกจากนี้แล้ว แก๊งควบคุมที่เหลืออยู่ในนครนิวยอร์กเหล่านั้น ทันทีที่ขัดคำสั่งคุณเย่ ฉันว่านพั่วจวินขอสาบานต่อสวรรค์ จะให้ทหารของสำนักว่านหลงทำลายพวกเขาไม่ให้เหลือซาก! หลังจากนั้นคนในครอบครัวของพวกเขาที่มีชีวิตรอดหนีออกไปได้แม้ว่าจะเป็นสุนัขตัวหนึ่ง ฉันว่านพั่วจวินก็จะฆ่าตัวตายเพื่อเป็นการไถ่โทษต่อคุณเย่!”