ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5944

เย่เฉินโบกมือ กล่าวจริงจัง: “ที่นายพูดมาเป็นเพียงแค้ข้ออ้างเท่านั้น ในมุมมองของผม ที่แก๊งคนเชื้อสายจีนต่างประเทศถดถอยลงอย่างรวดเร็ว ก็เป็นเพราะจิตใจที่เข้มแข็งหายไปแล้ว!”

พูดไป เย่เฉินกล่าวอีกว่า: “สมาชิกแก๊งคนเชื้อสายจีนเมื่อศตวรรษที่แล้ว จำนวนไม่น้อยล้วนมาจากสนามรบ เมื่ออกจากสนามรบ ออกจากกองทัพทหาร มีบางคนอยากจะออกไปดูโลกภายนอก จึงเดินทางข้ามมหาสมุทรเพื่อมาหาเลี้ยงชีพที่นี่ ตอนนั้นมาที่ยุโรปและอเมริกา โดยนั่งเรือสำปั้นจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ดังนั้นพวกเขาล้วนไม่กลัวตาย ยิ่งไม่กลัวชาวสหรัฐอเมริกา ไม่กลัวชาวอิตาเลี่ยน ชาวเม็กซิกันรวมทั้งชาวแอลจีเรียที่อยู่สหรัฐอเมริกา ในสายตาของพวกเขา มาเฟียจะนับประสาอะไร? เจ้าพ่อยาเสพติดชาวเม็กซิกันนับประสาอะไร? ตอนที่พวกเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด ยืนอยู่บนผืนดินผืนนี้ ชีวิตของพวกเขาก็มีเพียงแค่แปดคำเท่านั้น: ทำสิ่งที่ชอบ ให้ดีที่สุด!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินชี้ไปที่หนี่ต้าเหว่ย กล่าวต่อ: “แล้วดูพวกนาย คนที่เรียกว่าชาวจีนรุ่นที่สอง รุ่นที่สามพวกนี้ พวกนายไม่มีจิตใจที่เข้มแข็งของคนรุ่นพ่อเลย! พวกนายหลายคนถึงขนาดเกิดที่สหรัฐอเมริกา ไม่ต้องเดินทางไกลข้ามมหาสมุทรก็ได้พาสปอร์ตของสหรัฐอเมริกา จากนั้นเติบโตมากับการดื่มนมวัวน้ำโค้ก กินแฮมเบอร์เกอร์และซีเรียล ต่อให้พวกนายเป็นหมาป่า ก็ได้ใช้ชีวิตตนเองเป็นเหมือนไซบีเรียนฮัสกี้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดว่าให้พวกนายมีจิตใจที่เข้มแข็งเหมือนกับรุ่นพ่อ ตอนนี้ให้พวกนายนั่งเรือสำปั้นเหมือนตอนที่รุ่นพ่อโดยสารมา แล้วเดินตามเส้นทางของพวกเขาอีกครั้ง เกรงว่านายยังไม่ทันขึ้นเรือขาก็คงอ่อนแรงแล้ว!”

หัวของหนี่ต้าเหว่ยก้มต่ำมากขึ้นกว่าเดิม

เขารู้ว่า ที่เย่เฉินพูดก็คือเรื่องจริง

คิดถึงตอนนั้น พ่อของเขา ก็เคยเข้าร่วมร่วมสงครามตะวันตกเฉียงใต้ ผู้อาวุโสรุ่นก่อนของเขามาที่อเมกาเหนือก่อนเขาหนึ่งก้าว เก็บเงินได้จำนวนหนึ่งก็เชิญเขามาขุดทองที่สหรัฐอเมริกาด้วยกัน เป็นตอนช่วงเวลานั้น พวกเขาเหล่านี้พาคนวัยกลางคนที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยรอยกระสุน สร้างแก๊งคนเชื้อสายจีนขึ้นที่ไชน่าทาวน์ สร้างกิจการของตนเองขึ้นที่สหรัฐอเมริกาและแคนาดา

ในยุคสมัยนั้น อเมกาเหนือก็เหมือนกับฟองน้ำก้อนหนึ่ง ดูดซับผู้อพยพย้ายถิ่นฐานกับผู้เข้าเมืองผิดกฎหมายจากทั่วทุกมุมโลกอย่างบ้าคลั่ง แก๊งที่ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆผุดขึ้นรากับดอกเห็น เพียงแค่นครนิวยอร์กเมืองเดียว ก็มีแก๊งน้อยใหญ่ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันแก๊ง เมื่อทอดสายตามองไปทั่วทั้งอเมริกา มีแก๊งมากกว่าหนึ่งหมื่นแก๊ง

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขากล่าวกับเย่เฉินด้วยดวงตาแดงก่ำ: “คุณเย่ ผมหนี่ต้าเหว่ยขอสาบานกับคุณ จะต้องนำจิตใจที่เข้มแข็งของแก๊งคนเชื้อสายจีนกลับมาให้ได้!”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ เอ่ยปากกล่าว: “ที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว ผมเองก็ไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่แล้ว ต่อไปพวกนายจะต้องทำตัวให้ดีๆ ในอนาคตพบกับความยุ่งยาก ก็ทำได้แค่เพียงพึ่งพาตัวเองแล้ว”

ทั้งสองคนพากันพยักหน้า เย่เฉินเอ่ยปากกล่าวอีกว่า: “ใช่แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ถึงแม้ว่าแก๊งสหรัฐอเมริกาจะธรรมดา แต่พวกนายยังต้องใช้ศีลธรรมจรรยามาบังคับควบคุมตัวเอง ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งตลอดไป อย่ารังแกคนอ่อนแอ กลั่นแกล้งผูกขาดตลาด ยิ่งไม่ควรทำตัวป่าเถื่อนไร้เหตุผล ถ้าหากวันหนึ่งพวกนายสองคนกลายเป็นคนแบบคนพวกนั้น ทำตัวชั่วช้า ฉันจะมาที่สหรัฐอเมริกาอีกครั้ง มาจัดการพวกนายด้วยมือตัวเอง!”