เฉินจ้างโจงมองร้านของมือสองที่อยู่ด้านข้างแวบหนึ่ง พบว่าถึงแม้ว่าร้านจะแขวนป้ายปิดร้านเอาไว้ แต่ด้านในร้านยังมีเสียงคนเคลื่อนไหว ดังนั้นจึงเดินไปข้างหน้าเคาะประตู พูดคุยกับคนในร้านสองสามประโยค
หลังจากคุยจบ เขากลับหลังหันเดินออกไป กล่าวกับเย่เฉิน: “คุณชาย พวกเราขึ้นไปคุยกันที่รถเถอะ”
เย่เฉินตระหนักได้ว่าเฉินจ้างโจงอาจจะสืบเบาะแสที่ละเอียดอ่อนบางอย่างได้ ดังนั้นจึงกลับขึ้นไปบนรถกับเขา
หลังจากขึ้นรถ เฉินจ้างโจงถึงกล่าว: “คุณชาย เมื่อครู่นี้ผมถามร้านข้างๆแล้ว เจ้าของร้านบอกว่าปีเตอร์ โจวถูกจับตัวในร้านแห่งนี้เมื่อสี่เดือนก่อน ร้านนี้ก็เลยต้องปิดตามไปด้วย”
“โดนจับตัวไปแล้ว?”เย่เฉินกล่าวถามอย่างประหลาดใจ: “ถูกจับเพราะอะไร?”
เฉินจ้างโจงกล่าว: “ว่ากันว่าเป็นเพราะเขาฉ้อโกง แต่ว่าเจ้าของร้านข้างๆบอกว่าสถานการณ์ของเขาพิเศษมาก ไม่เหมือนกับการฉ้อโกงทั่วไป ตอนที่มาจับกุมเขา เป็นคนของFBIมาจับตัว เหตุการณ์ใหญ่โตมาก”
“FBI……”
“FBI......”
เย่เฉินพึมพำ ถามเขา: “ลุงโจง คดีฉ้อโกงแบบนี้ ไม่ควรจะเป็นตำรวจมารับผิดชอบหรอกเหรอ?”
เฉินจ้างโจงกล่าว: “ก็ไม่แน่ สถานการณ์รุนแรง เป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ เกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญและสิ่งของสำคัญ มีความเป็นไปได้ที่จะมีFBIมารับผิดชอบ ปีเตอร์ โจวถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงในเมื่อเป็นคนของFBIมาจับกุมตัว ก็แสดงให้เห็นว่าสถานการณ์น่าจะค่อนข้างร้ายแรง”
เย่เฉินถาม: “เจ้าของร้านท่านนั้นเมื่อครู่รู้สถานการณ์ของปีเตอร์ โจวในตอนนี้ไหม?”
เฉินจ้างโจงส่ายหน้ากล่าว: “คนนั้นก็ไม่ค่อยชัดเจนเช่นกัน รู้เพียงแค่ร้านของโบราณของตระกูลโจวในสหรัฐอเมริกาถูกปิดไปหมดแล้ว สำหรับสถานการณ์ตอนนี้ของเขา คนคนนั้นไม่ได้รับข่าวใดๆ”
พูดไป เฉินจ้างโจงถอนหายใจอย่างจนปัญญา กล่าว: “ผมอยู่นครนิวยอร์กมาตลอดหลายปี ส่วนมากจะอยู่ในไชน่าทาวน์ไม่ค่อยได้ออกมา ไม่ค่อยรู้จักใครเท่าไหร่ อยากจะสืบข่าวก็ตามหาช่องทางที่เหมาะสมไม่ได้”
เย่เฉินเม้มปาก กล่าว: “ไม่เป็นไร เรื่องของนครนิวยอร์ก สืบข่าวกับคุณหนูเฟ่ยน่าจะน่าเชื่อถือได้ เส้นสายของเธอกับช่องทางข่าวสารจะต้องสว่างไสวกว่าพวกเราสองคนแน่นอน”
พูดจบ เขาจึงควักโทรศัพท์มือถือออกมา โทรศัพท์ไปหาเฟ่ยเข่อซิน
เฟ่ยเข่อซินกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ: “ความทุ่มเทให้กับการของคุณเย่ก็สูงมากเช่นกัน ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ให้ฉันเชิญภรรยาของคุณมาที่นครนิวยอร์ก”
พูดไป เฟ่ยเข่อซินรีบถามอีกว่า: “ใช่แล้วคุณเย่ คุณมีธุระอะไรกับฉัน?”
เย่เฉินร้องอืม กล่าว: “ผมอยากจะให้คุณช่วยสืบข่าวของคนคนหนึ่งให้ผม”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวอย่างไม่ลังเล: “คุณเล่าเรื่องให้ฉันฟังหน่อย ฉันจะรีบลงมือ”
เย่เฉินกล่าว: “พ่อค้าของเก่าคนหนึ่งที่ชื่อว่าปีเตอร์ โจว ว่ากันว่าตระกูลโจวค่อนข้างมีชื่อเสียงในการค้าของโบราณที่ยุโรปและอเมริกา ไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินบ้างไหม?”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ปีเตอร์ โจวเหรอ ตระกูลของพวกเขาค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงค้าของโบราณชาวจีน ตลอดหลายปีมานี้อยู่ที่ต่างประเทศโดนส่วนมากดำเนินธุรกิจอยู่ที่หัวเซี่ย เริ่มตั้งแต่สงครามฝิ่นจนสิ้นสุดสงครามต่อต้านญี่ปุ่น มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมจำนวนมากหลั่งไหลออกมาจากจีนเข้ามาในยุโรปและอเมริกา ธุรกิจหลักของครอบครัวปีเตอร์โจวคือการนำโบราณวัตถุของหัวเซี่ยเหล่านี้รับมาจากต่างประเทศนำกลับมาขาย โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าบางชิ้นมักถูกบริจาคให้กับหัวเซี่ยโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย เมื่อก่อนคุณปู่ของฉันเคยซื้อของเล่นบางอย่างมาจากร้านของพวกเขาบ่อยๆ เพียงแต่หลายปีมานี้อายุมากแล้ว ก็เลยเล่นน้อยลง”
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “คุณหนูเฟ่ยรู้จักเขาก็ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว พูดอย่างไม่ปิดบังคุณ ผมตามหาเขามีเรื่องสำคัญมากต้องการจะถาม แต่ว่าหลังจากที่ผมมาถึงนครนิวยอร์ก พบว่าร้านของพวกเขาได้ปิดร้านไปแล้ว ว่ากันว่าเขาถูกFBIจับกุมเนื่องจากเขาต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกง ไม่รู้ว่าคุณจะช่วยผมสืบหาเบาะแสของเขาหน่อยได้หรือไม่?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...