ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5948
“ส่งคนเข้าไป?”
เฟ่ยเข่อซินถามเขาโดยจิตใต้สำนึก: “คุณเย่ คุณ......คุณคงจะไม่ได้อยากจะให้ฉันส่งคุณเข้าไปใช่ไหม?”
“ไม่ผิด”เย่เฉินกล่าว: “รบกวนคุณช่วยทำตัวตนปลอมให้ผม จากนั้นส่งผมเข้าไปที่เรือนจำบรูคลิน ผมจะเข้าไปพบกับปีเตอร์ โจวคนนั้น”
เฟ่ยเข่อซินครุ่นคิด กล่าว: “คุณเย่ ส่งคุณเข้าไปไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ว่าหลังจากที่คุณเข้าไป จะได้เจอกับปีเตอร์ โจวไหม เรื่องนี้เข่อซินเองก็ไม่กล้ารับประกัน ถึงอย่างไรสถานการณ์ของเขาค่อนข้างพิเศษ ควรค่าให้สมาชิกคนสำคัญของตระกูลรอธส์ไชลด์ต้องลำบากลำบนเพื่อเขา ไม่ว่าเขาจะล่วงเกินอะไรอีกฝ่าย เรื่องนี้จะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ดังนั้นเขาอยู่ในเรือนจำบรูคลินจะต้องได้รับการจับตามองเป็นพิเศษ คุณอยากพบเขา คาดว่าอาจจะต้องใช้เวลาหน่อย”
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ไม่ต้องกังวล เรื่องพวกนี้ต้องเข้าไปให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน”
เฟ่ยเข่อซินถาม: “คุณเย่อยากจะเข้าไปเมื่อไหร่?”
เย่เฉินกล่าวอย่างมุ่งมั่น: “ยิ่งเร็วยิ่งดี ก่อนเที่ยงวันส่งผมเข้าไปได้ไหม?”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวตอบอย่างตรงไปตรงมา: “ไม่มีปัญหา ฉันขอจัดการสักหน่อย รอข่าวจากฉัน”
เย่เฉินตอนนี้วางสายโทรศัพท์ เฉินจ้างโจงที่อยู่ด้านข้างจึงถามเขา: “คุณชาย คุณตั้งใจที่จะเข้าไปในเรือนจำเพื่อพบปีเตอร์ โจว?”
เย่เฉินพยักหน้ากล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ลุงโจงวางใจ ในใจผมรู้ดี เมื่อครู่นี้ได้ให้คุณหนูเฟ่ยจัดเตรียมตัวตนใหม่ให้ผมเอาไว้แล้ว”
เฉินจ้างโจงครุ่นคิดครู่หนึ่ง กล่าว: “คุณชาย ไม่อย่างนั้นผมไปด้วยกันกับคุณ ยังคอยดูแลกันและกันได้”
เย่เฉินกล่าว: “ลุงโจงรอผมอยู่ที่ด้านนอกก็พอแล้วครับ เรื่องแบบนี้ ผมไปเองสะดวกกว่า ถ้าหากลุงโจงเข้าไปกับผมด้วย ผมยังต้องเบ่งสมาธิมาดูแลลุงอีก ถึงอย่างไรลุงก็พูดเองว่า เรือนจำสหรัฐอเมริกามีทั้งคนดีคนเลวปะปนกันไป สำหรับผมแล้วไม่มีอันตรายอะไร แต่สำหรับลุงก็ไม่เหมือนกันแล้ว”
เฉินจ้างโจงพยักหน้าเล็กน้อย เขารู้ว่าตนเองไปถึงแม้จะช่วยระวังให้เย่เฉินได้ แต่เวลาส่วนใหญ่จะต้องเพิ่มความยากลำบากให้เย่เฉินแน่นอน สภาพแวดล้อมในเรือนจำคนอ่อนแอเป็นเหยื่อของคนที่แข็งแรงกว่า ตนเองอายุมากแล้ว อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้นแทบจะไม่สามารถปกป้องตัวเองได้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...