ข้อกำหนดของเย่เฉิน ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน จะต้องทำให้คนพวกนี้คิดว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
แต่ว่า ตอนหลังจากที่คนส่วนน้อยได้ลิ้มลองวิธีการของเย่เฉิน รวมทั้งคนส่วนมากได้เห็นความเย็นชาของเย่เฉินกับตาแล้ว ในใจของคนพวกนี้คิดว่า ข้อกำหนดของเย่เฉินไม่เกินไปเลยสักนิด
ดังนั้น พวกเขาทุกคนจึงพยักหน้ารัวๆ กลัวว่าถ้าหากแสดงออกช้าไปแม้แต่ก้าวเดียว จะถูกเย่เฉินจับจุดอ่อนได้อีก
เย่เฉินเห็นพวกเขาพยักหน้ารับปาก ยิ้มเล็กน้อยทันที เอ่ยปากกล่าว: “ในเมื่อพวกนายไม่มีข้อโต้แย้ง ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็เริ่มปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้ ห้องขังนี้ในตอนนี้ทั้งสกปรกทั้งเหม็น ดังนั้นพวกนายทุกคนจะต้องทำความสะอาดครั้งใหญ่ก่อน จำเป็นต้องความสะอาดให้เอี่ยมอ่อง ไม่อย่างนั้นละก็ พวกนายทุกคนจะต้องรับโทษด้วยกัน”
ทุกคนไม่กล้าพูดมาก รีบเริ่มทำความสะอาดครั้งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เพื่อทำให้เย่เฉินพึงพอใจที่สุด ทุกคนที่ยังเคลื่อนไหวได้ ต่างก็รีบเข้าร่วม พวกเขาโยนเครื่องนอนที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนมานานทั้งหมดเข้าไปในห้องน้ำ เหลือเอาไว้สองสามคนสำหรับทำหน้าที่ซักโดยเฉพาะ คนที่เหลือ เริ่มพยายามทำความสะอาดกันทุกซอกทุกมุม
พวกเขารู้ว่า ถ้าหากเย่เฉินไม่พึงพอใจต่อความสะอาดแม้แต่นิดเดียว พวกเขาเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกลงโทษ
อีกอย่าง การลงโทษของเย่เฉิน ทรมานจริงๆ!
แม้แต่ดีน ยังลากสังขาร ใช้ผ้าขนหนูผืนหนึ่งเช็ดเตียงของเย่เฉินซ้ำไปมา โดยเฉพาะตรงรอยเท้าที่เขาเหยียบลงไปตอนก่อนหน้านี้ ยิ่งตั้งใจเช็ดจนไม่เหลือรอยเท้าเอาไว้เลยแม้แต่นิดเดียว
ในเวลานี้ เย่เฉินมองไปทางดีนที่น่าเวทนา เอ่ยปากกล่าวถาม: “ดีน ฉันมีคำถามข้อหนึ่งจะถามนาย นายจะต้องตอบฉันตามความจริง ถ้าหากนายกล้าโกหกละก็ ฉันจะให้นายเจ็บปวดยิ่งกว่าตอนนี้ร้อยเท่า นายเข้าใจไหม?”
ดีนสั่นไปทั้งตัวทันที รีบกล่าว: “คุณผู้ชายเชิญคุณว่ามา ขอเพียงแค่ผมรู้ ผมจะไม่มีทางปิดบังใดๆ!”
เย่เฉินพยักหน้าพยักหน้า เอ่ยปากกล่าวถาม: “นายอยู่ที่เรือนจำบรูคลิน เคยได้ยินนักโทษเชื้อสายจีนคนหนึ่งที่ชื่อปีเตอร์ โจวบ้างไหม?”
เย่เฉินกล่าวอีก: “ตอนนี้นายเล่าสถานการณ์ของนักโทษในเรือนจำบรูคลินให้ฉันฟังหน่อย โดยเฉพาะสถานการณ์ของแก๊งกองกำลังภายในพวกนี้”
ดีนครุ่นคิด เอ่ยปากกล่าว: “คุณผู้ชาย เรือนจำบรูคลินมีทั้งหมดสองเขตแดน ตอนนี้ที่พวกเราอยู่คือเขตแดนหนึ่ง แต่ละเขตแดนจะมีลูกพี่คนหนึ่ง ลูกพี่คนนี้คือคนที่สามารถทำให้คนทั่วทั้งเขตแดนหวาดกลัวได้”
พูดไป ดีนกล่าวอีก: “เขตแดนหนึ่งที่พวกเราอยู่ ลูกพี่คือกุสตาโว่ ซานเชซเจ้าพ่อยาเสพติดชาวเม็กซิโกที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คนนี้เก่งกาจมากเลยทีเดียว ว่ากันว่าก่อนหน้าที่เขาจะถูกตำรวจสหรัฐอเมริกาจับกุมตัว มีค่าตัวเกิน10000ล้านเหรียญสหรัฐฯ แต่ว่าเขาถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตทั้งห้ามปล่อยตัวโดยมีทัณฑ์บน ครอบครัวของเขาตอนนี้สืบทอดอาณาจักรค้ายาเสพติดของเขาที่เม็กซิโกหลังจากที่เขาเข้าเรือนจำ มีพวกที่ยอมตายถวายชีวิตจำนวนหนึ่งทยอยส่งเข้ามาในเรือนจำอย่างต่อเนื่อง พวกคนเหล่านี้คอยปกป้องเขาตอนอยู่ในเรือนจำ อีกทั้งยังช่วยให้เขาได้นั่งตำแหน่งลูกพี่ของเขตแดน มีแก๊งค้ายาพวกนี้อยู่ เขตแดนหนึ่งกลายเป็นเขตแดนที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงสุดในสหรัฐอเมริกา”
เย่เฉินถามเขาต่อ: “แล้วเขตแดนสองละ?”
ดีนกล่าว: “ลูกพี่ของเขตแดนสองเป็นลูกพี่ในแก๊งของนครนิวยอร์กเมื่อสิบปีก่อน โจเซฟ นอร์ริส ตอนนั้นที่เขานครนิวยอร์กค่อนข้างมีหน้ามีตา เบื้องล่างมีลูกน้องมากมาย ชาวอิตาลีโผล่ขึ้นมาหลังจากตอนที่เขาเข้าเรือนจำ ตอนที่เขายังอยู่ข้างนอก ชาวอิตาลีที่มาจากซิซิลีพวกนั้น อยู่ที่นครนิวยอร์กต่อให้จะตดยังต้องขมิบตูดแน่น”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...