และในเวลานี้ กลุ่มของซานเชซสิบกว่าคนได้นั่งลงที่ทิศใต้ข้างหน้าต่างบานใหญ่สุดแล้ว ตัวซานเชซเองนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารหกคนแถวหน้าริมหน้าต่าง คนอื่นๆนั่งเป็นรูปครึ่งวงกลมที่โต๊ะว่างข้างกายเขา
เย่เฉินกำลังสงสัยว่าทำไมตอนที่ไม่มีคนไปรับอาหาร ผู้คุมสองสามคนกับผู้ชายที่สวมชุดพ่อครัวคนหนึ่งไสรถเข็นอาหารคันหนึ่งเดินเข้ามา บนรถเข็นอาหารนั้นถึงแม้ว่าจะปิดแล้วฝาสเตนเลส แต่กลิ่นหอมที่รุนแรงด้านในยังคงทำให้นักโทษจำนวนไม่น้อยแอบกลืนน้ำลาย
รถเข็นอาหารถูกไสไปถึงข้างกายของซานเชซ ลูกน้องของเขารีบเปิดฝาเพื่อตรวจดู ด้านในจัดวางด้วยอาหารเลิศรสมากมาย มีขนมปัง มีสลัด มีแฮมโคลคัทแบบสเปน มีซุปเอสคาร์โกต์แบบฝรั่งเศส ที่ยิ่งแย่กว่านั้นคือ ยังมีไพรม์สเต๊กแบบมีเดียมแรร์ รวมทั้งไวน์แดงRomanée-Contiหนึ่งขวด
เย่เฉินมองอย่างตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าเรือนจำของจักรวรรดิอเมริกาจะมีสิทธิพิเศษอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ อาหารเย็นของซานเชซแท้ที่จริงก็คืออาหารฝรั่งเศสระดับมิชลินสามดาว
ในเวลานี้ ลูกน้องของซานเชซเริ่มยกอาหารพวกนั้นออกมา จัดวางต่อหน้าของซานเชซ ยังมีลูกน้องอีกคนหนึ่งเปิดไวน์ของRomanée-Contiอย่างช่ำชอง แล้วก็หยิบดีแคนเตอร์และแก้วไวน์แดงออกมาจากชั้นสองของรถเสบียง แล้วเทไวน์แดงลงไป
เย่เฉินเห็นดีนมองอาหารของอีกฝ่ายอย่างน้ำลายไหล อดไม่ได้ที่จะถามเขา: “เจ้าซานเชซคนนี้ทำตัวหรูหราขนาดนี้ในเรือนจำมาตลอดเลยเหรอ?”
“ใช่......”แผลในปากของดีนถูกน้ำลายกัดจนเจ็บ กล่าวกับเย่เฉินอย่างอดกลั้นความเจ็บปวด: “นับตั้งแต่วันที่ซานเชซเข้ามาวันนั้น เขาก็ทำตัวหรูหราแบบนี้ อีกทั้งพ่อครัวคนนั้นก็คือคนที่พามาจากเม็กซิโก ว่ากันว่าหลังครัวของเรือนจำส่วนหนึ่งให้พ่อครัวของเขาใช้โดยเฉพาะ อาหารสามมื้อประจำวันของเขาจะมีพ่อครัวของเขาเป็นผู้รับผิดชอบ”
พูดไป ดีนก็กล่าวด้วยสีหน้าที่อิจฉาอีกว่า: “เรือนจำบรูคลินเป็นเรือนจำสหพันธรัฐ เรือนจำสหพันธรัฐไม่มีโอกาสที่คู่สมรสจะได้เยี่ยม แต่ซานเชซมีเอกสิทธิ์พิเศษ ทุกสัปดาห์จะมีเวลาที่ได้เจอหน้ากับภรรยาสามชั่วโมงสามครั้งต่อสัปดาห์ ว่ากันว่าลูกน้องที่อยู่ด้านนอกของเขา ทุกครั้งจะส่งสาวสวยสไตล์ต่างๆบางส่วนเข้ามาให้เขาได้เสพสุข......”
เย่เฉินเห็นสีหน้าท่าทางที่อิจฉาของเขา ถามอย่างสงสัย: “ทำไมนายยังอิจฉาขนาดนี้? นายไม่ใช่พวกรักร่วมเพศเหรอ?”
ดีนกล่าวด้วยใบหน้าที่โศกเศร้า: “คุณผู้ชาย......ขอเพียงแค่ผมมีโอกาสได้เจอผู้หญิง ผมก็ไม่มีทางเป็นรักร่วมเพศหรอก......นี่เป็นเพราะผมถูกบังคับอย่างจำใจ ถ้าหากมีคนส่งสามสวยสามคนมาให้ผมทุกสัปดาห์ ตีให้ตายผมก็ไม่มีทางรักร่วมเพศเด็ดขาด......”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยทันที แต่ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาจับตามองบรรยากาศรอบๆตลอด คนของทั้งแดนหนึ่งและสองมาถึงเกือบครบแล้ว แต่เขายังคงไม่เห็นปีเตอร์ โจว
เย่เฉินพยักหน้า: “มั่นใจ แหล่งที่มาของข่าวค่อนข้างน่าเชื่อถือ ไม่น่ามีความผิดพลาด”
“น่าแปลก......”ลูคัสกล่าวอย่างจริงจัง: “ปีเตอร์ โจวที่คุณพูด ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ อีกทั้งผมมีรายชื่อของนักโทษใหม่ ผมจะจัดการอัปเดตทุกวัน แต่ชื่อนี้กลับไม่เคยเห็น”
เย่เฉินถามเขา: “เป็นไปได้ไหมที่เขาจะถูกขังเดี่ยวอยู่ที่บางตำแหน่งของเรือนจำแห่งนี้?”
ลูคัสครุ่นคิด กล่าวอย่างจริงจัง: “อันนี้ผมไม่กล้ารับรองกับคุณ ในเมื่อคุณเป็นคนที่แอนดรูว์แนะนำมา ผมก็ไม่สามารถปิดบังอะไรคุณได้ บอกคุณตามตรง ถึงแม้ว่าภายนอกของเรือนจำบรูคลินจะเป็นเรือนจำสหพันธรัฐ แต่ผู้ที่ควบคุมดูแลที่แท้จริงคือตระกูลรอธส์ไชลด์”
พูดไป เขามองไปทางซานเชซที่กำลังง่วนอยู่กับการหั่นสเต๊กและจิบไวน์แดงที่อยู่บริเวณไกลๆ กล่าวกับเย่เฉิน: “คุณดูคนนั้น กุสตาโว่ ซานเชซเจ้าพ่อยาเสพติด เขาอยู่ที่นี้ได้กินสเต๊กจิบไวน์แดง ไม่เพียงเพราะแค่เขามีเงินมีอำนาจ ยังเป็นเพราะเขามีความร่วมมือกับตระกูลรอธส์ไชลด์!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...