ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5975

กุสตาโว่ที่หวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง ในเวลานี้ไม่มีความอวดดีกับหยิ่งผยองเช่นตอนก่อนหน้านี้แล้ว เขาพลางถอยหลังไปทางหน้าต่าง พลางกล่าวขอร้องอย่างโศกเศร้า: “ทุกท่าน มีอะไรก็พูดกันดีๆ อย่าวู่วามเป็นอันขาด! ถ้าหากพวกนายอยากได้เงิน ฉันจะให้เงินจำนวนมากกับพวกแก คนละหนึ่งล้านดอลลาร์เป็นยังไง? ฉันให้แกสิบล้าน!”

พูดไป เขารีบกล่าวอีกว่า: “ใช่แล้ว ไม่ใช่ว่าทุกคนอยากดื่มไวน์กินสเต๊กกับคาเวียร์ใช่ไหม? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สเต๊ก ไวน์ คาเวียร์ของพวกแกทุกคน รวมทั้งวัตถุดิบระดับสูงฉันรับผิดชอบเอง! เห็ดทรัฟเฟิลดำเป็นยังไง? วันพรุ่งนี้ฉันจัดการให้คนส่งมาที่นี่ ยังมีทูน่าครีบน้ำเงินที่ดีที่สุด! ยังมีอาหารจีนและญี่ปุ่นที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกาด้วย!”

“ใช่แล้ว พวกนายชอบกินซูชิไหม? ที่ญี่ปุ่นมีตาแก่คนหนึ่งทำซูชิดีมาก ค่อนข้างมีชื่อเสียง ขอเพียงแค่พวกแกบอกมาคำเดียว วันพรุ่งนี้ฉันให้คนมาที่นี่ทำซูชิให้พวกแกกับมือเลย! ถ้าหากเขาไม่มา ฉันก็จะฆ่าเขาทั้งครอบครัว!”

โจเซฟกล่าวเหยียดหยาม: “กุสตาโว่ แกเขียนเช็คขาดความเชื่อถือที่นี่มีความหมายไหม? แกบอกว่าจะให้เงินพวกเราใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นตอนนี้แกเอาออกมาซิ! แกไม่ต้องให้ฉันสิบล้านเป็นการเฉพาะหรอก สิบล้านของแกฉันไม่เอาสักสตางค์เดียว แกให้พวกสหายพวกนี้ของฉันคนละสองร้อยล้านไปเลย ให้ตอนนี้!”

กุสตาโว่กล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า: “กุสตาโว่ ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ข้างในเรือนจำ ฉันจะเอาเงินมากมายขนาดนั้นออกมาให้พวกแกตอนนี้เลยได้ยังไงกันละ? แต่ว่าขอเพียงพวกแกฉันเวลาฉันสักนิด ฉันจะต้องนำเงินพวกนี้จัดการให้เรียบร้อยแน่!”

โจเซฟเดินมาที่ตรงหน้าของกุสตาโว่ กล่าวด้วยรอยยิ้มเหยียดหยาม: “กุสตาโว่ เหมือนแกจะไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ ต่อให้ฉันให้เวลาแก แกก็เอาเงินพวกนี้ออกมาไม่ได้”

กุสตาโว่รีบกล่าว: “ไม่มีทาง เงินเล็กน้อยพวกนี้สำหรับฉันแล้วไม่มีค่าอะไรเลย เพียงแค่ฉันโทรศัพท์หาลูกชายของฉันเพียงแค่กริ๊งเดียว อย่างช้าที่สุดคือวันพรุ่งนี้ในเวลานี้ เขาก็สามารถจัดการเงินพวกนี้ทั้งหมดให้เรียบร้อยได้ ไม่ว่าจะเป็นเงินสดหรือเงินโอน”

โจเซฟในเวลานี้หันหน้ากลับไปมองทางซ้ายขวา เห็นว่าผู้คุมไม่ได้เข้ามาก้าวก่าย คนอื่นก็ไม่กล้าก้าวเข้ามา จึงรู้ว่าคืนนี้ต่อให้พระเจ้าปรากฏตัว ก็ไม่สามารถช่วยกุสตาโว่ได้

ดังนั้น เขาจึงส่งสัญญาณให้ลูกน้อง ทุกคนรีบนำตัวลูกน้องของกุสตาโว่ที่ไม่ยอมขยับพวกนั้นโยนออกไป โยนออกไปไกลหลายสิบเมตร

ในเวลานี้ โจเซฟถึงกล่าวพร้อมรอยยิ้มกับกุสตาโว่: “กุสตาโว่ อย่าดิ้นรนเลย ฉันจะบอกความจริงแก วันนี้แกต้องตาย”

กุสตาโว่สั่นเทาไปทั้งตัว หลุดปากกล่าว: “โจเซฟ ถ้าหากนายฆ่าฉันแล้ว ตระกูลรอธส์ไชลด์ไม่มีทางปล่อยแกไปแน่ ลูกชายของฉันรวมทั้งตระกูลซานเชซก็ไม่มีทางปล่อยแกไป!”

กุสตาโว่ก้มหน้าไม่กล้าพูดจา

โจเซฟเห็นเขาท่าทางที่ห่อเหี่ยวนั้นของเขา หัวเราะพรวดออกมา: “เชี้ย นั่นแกไม่ใช่ไอ้โง่เหรอ?”

ในตอนที่พูด โจเซฟเน้นเสียงคำว่า‘แก’เป็นพิเศษ

กุสตาโว่ที่อยู่ตรงข้ามได้ยินถึงตรงนี้ ทั่วทั้งคนตกตะลึงไปอย่างยิ่ง! นี่มันมีเจตนาตั้งใจจะฆ่าคนจริงๆ! ฆ่าคนจริงๆ แล้วก็ตั้งใจจริงๆ!

เขาจ้องมองโจเซฟด้วยความหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง กล่าวอ้อนวอนอย่างโศกเศร้า: “โจเซฟ ฉันขอร้องแก เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมเรือนจำกันสักครั้ง ปล่อยฉันไปสักครั้ง แม้ว่าให้ฉันโทรศัพท์หาคนของตระกูลรอธส์ไชลด์ พวกเขาจะต้องช่วยฉันแย่งคืนอำนาจควบคุมตระกูลซานเชซกลับมาแน่นอน ถึงเวลานั้น นายอยากได้อะไร ฉันสามารถให้นายได้ทั้งนั้น ฉันสามารถแม้กระทั่งให้นายออกจากเรือนจำนี้ได้!”