ลูกน้องของโจเซฟ ถึงตอนนี้ยังไม่ได้สติกลับมาจากอาการตกตะลึงกับความประหลาดใจ
พวกเขาคิดไม่ตกว่า ลูกพี่วางแผนมาหลายวันขนาดนี้ ก็เพื่อหาโอกาสกำจัดกุสตาโว่ทิ้ง ผลสุดท้ายดูเหมือนกำลังจะสำเร็จแล้ว อยู่ๆกลับมีคนที่ลูกพี่เรียกว่าคุณอาโผล่ขึ้นมา ที่สำคัญคือคุณอาคนนี้ยังอายุน้อยกว่าลูกพี่ไม่น้อย
สิ่งที่ทุเรศกว่าก็คือ คุณอาวัยรุ่นคนนี้ก้าวออกมาพูดหนึ่งประโยค ลูกพี่ก็หยุดแผนการทั้งหมดเอาไว้
แต่ว่า พวกเขาที่ถูกโจเซฟเลือกให้มาปฏิบัติการแผนนี้ได้ อย่างน้อยก็ยังรักษาความจงรักภักดีเอาไว้ระดับหนึ่ง ดังนั้นต่อให้จะมีความประหลาดใจในใจ ขอเพียงแค่ลูกพี่พูดออกมา พวกเขาก็ทำได้แค่เชื่อฟังอย่างไร้เงื่อนไข
เย่เฉินก็รู้เช่นกัน เรื่องนี้จนถึงตอนนี้ยังไม่ถือว่าจบสิ้น
วันนี้ทั้งสองฝ่ายเกิดการปะทะกัน ลูกน้องของกุสตาโว่ถูกตีจนหมอบทั้งหมด ต่อให้ตระกูลรอธส์ไชลด์ไม่มาซักถาม พัศดีเรือนจำก็จะต้องถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างแน่นอน
และวันนี้กุสตาโว่ไม่ตาย โจเซฟก็จะต้องมีคำอธิบายให้แกลูกชายของกุสตาโว่
ดังนั้น จะทำให้เรื่องทั้งสองด้านมั่นคงได้อย่างไร ทำให้เรื่องวันนี้ไม่เกิดผลกระทบในภายหลัง ถึงเป็นสิ่งที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้
ดังนั้น เย่เฉินจึงกล่าวกับโจเซฟ: “หลายชาย ให้บรรดาพวกพ้องของนายถอยไปอีกด้าน มีเรื่องเล็กน้อยที่ฉันอยากจะคุยกับกุสตาโว่ให้เรียบร้อย”
ภายในหัวสมองของโจเซฟมีอยู่สองเรื่อง เย่เฉินเป็นคุณอาของตนเอง จากนั้นจนเองจะต้องทำตามคำสั่งของเขาโดยไม่มีเงื่อนไข
ดังนั้น เขาจึงกล่าวกับเย่เฉินอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย: “คุณอาวางใจ ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้”
พูดไป เขาบอกให้ลูกน้องทั้งหลาย หลังจากที่กระซิบกระซาบกันครู่หนึ่ง ลูกน้องทุกคนก็รีบถอยออกไปไกลสิบกว่าเมตรทันที เพื่อเหลือพื้นที่ให้พวกเขาสามคนได้คุยกัน
เย่เฉินในเวลานี้เอ่ยปากกล่าว: “เรื่องในวันนี้ได้บานปลายมากแล้ว นักโทษทุกคนเห็นว่าพวกนายทั้งสองฝั่งเกิดการปะทะกันขึ้นอีกแล้ว โชคดีที่พวกเขายังไม่เห็นโจเซฟทางด้านนี้จะลงมือฆ่าคน ดังนั้นตอนนี้พวกเราจะต้องปรึกษากันเพื่อหาแนวทางที่เป็นไปในทางเดียวกันมาจัดการคนพวกนี้ในเรือนจำ รวมทั้งพัศดีเรือนจำทางด้านนั้นด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เรื่องราวบานปลายต่อไป”
แน่นอนว่าโจเซฟเห็นด้วยล้านเปอร์เซ็นต์ เพียงแต่กุสตาโว่กล่าวด้วยความกังวลใจเล็กน้อย: “คุณเย่ถ้าหากลูกชายของผมเร่งรัดให้โจเซฟลงมือควรจะทำอย่างไร? ถ่วงเวลาก็คงถ่วงได้ไม่ตลอด ไม่อย่างนั้นละก็เขาจะต้องเกิดความสงสัย ทันทีที่เขาเกิดความสงสัย เขาก็จะหาคนอื่นมาลงมือกับผม......”
เย่เฉินพยักหน้า: “นี่ก็คือปัญหาต่อจากนี้ที่ฉันจะพูดกับนาย”
ชะงักไปเล็กน้อย เย่เฉินกล่าวต่อ: “อย่างแรกเมื่อครู่นี้ฉันได้พูดไปแล้ว นี่เป็นเพียงแค่แผนถ่วงเวลาอย่างหนึ่ง อย่างมากสุดก็สามารถถ่วงเวลาได้สองสามวัน ดังนั้น ฉันจะหาโอกาสปกป้องนาย ภายในเวลาสองสามวันนี้”
กุสตาโว่ถามด้วยความประหม่าเป็นอย่างยิ่ง: “คุณเย่......ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณมีแผนอะไรไหม ที่สามารถปกป้องผมไม่ให้ถูกลูกชายของผมกำจัดทิ้ง?”
เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “นายอยากอยู่ที่นี่โดยไม่ถูกลูกชายกำจัดทิ้ง ถ้าอย่างนั้นก็ต้องลงมือจากที่ตัวของพัศดีเรือนจำ จัดการคุ้มครองต่างหากให้นาย แบบนั้นฉันเชื่อว่าภายในเรือนจำแห่งนี้ ไม่มีคนสามารถเอาชีวิตของนายอย่างแน่นอน”
กุสตาโว่กล่าวด้วยสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย: “พัศดีเรือนจำของที่นี่ ถึงแม้ว่ามองดูไปตัวตนจะไม่ได้สูงส่ง แต่อันที่จริงเขาเป็นคนของตระกูลรอธส์ไชลด์ เขาฟังแค่คำสั่งของตระกูลรอธส์ไชลด์เท่านั้น ไม่เห็นคนนอกอยู่ในสายตาเลยสักนิด ฉันไปขอความช่วยเหลือของเขา เขาไม่เพียงจะไม่รับปาก ในทางกลับกันจะนำเรื่องราวไปรายงานกับตระกูลรอธส์ไชลด์ในทันที ถ้าหากตระกูลรอธส์ไชลด์รู้ว่าลูกชายผมอยากกำจัดผมทิ้ง ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็จะรู้ว่าผมได้สูญเสียคุณค่าสำหรับพวกเขาไปแล้ว ถึงเวลาผมมีแต่จะยิ่งมีอันตรายมากขึ้นเท่านั้น......”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...