ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5980

เย่เฉินถามเขา: “นายสามารถพาฉันไปพบกับพัศดีเรือนจำคนนี้หน่อยได้ไหม?”

“ไม่ได้......”กุสตาโว่กล่าวตามความจริง: “เจ้าหมอนี่แปลกมาก เขาแทบจะมาสัมผัสกับนักโทษน้อยมากๆ หนึ่งปีจะมาตรวจสอบแค่สองสามครั้ง เวลาอื่นๆนักโทษไม่ได้เจอหน้าเขาเลยสักนิด อีกทั้งต่อให้ผมอยากเจอเขา ก็ต้องแจ้งเขาก่อนล่วงหน้าเพื่อดูเวลาของเขา ถ้าหากเขายินยอมพบผมละก็จะไปพบผมที่ห้องรับแขกอิสระของเขตแดน”

เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ: “ทุกครั้งที่พวกนายเจอกันล้วนอยู่ที่ห้องรับแขกเหรอ? นายเคยไปที่ห้องทำงานของเขาไหม?”

“ไม่เคย”

เย่เฉินถามอีกว่า: “ถ้าอย่างงั้นนายไปพบเขาที่ห้องทำงานของเขาได้ไหม?”

“ไม่ได้”กุสตาโว่ส่ายหน้ากล่าว: “การดูแลของที่นี่ยังค่อนข้างเข้มงวด จนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าพื้นที่ทำงานภายในของพวกเขาหน้าตาเป็นยังไง”

เย่เฉินกล่าวถามด้วยความสงสัย: “ฉันได้ยินคนอื่นพูดมาว่านายอยู่ในนี้มีความอิสระสูงมาก ถึงขนาดสามารถหนีออกไปค้างคืนข้างนอกได้บ่อยๆ นายมีความอิสระสูงขนาดนี้ แม้แต่พื้นที่ทำงานภายในของพวกเขาก็ยังไม่เคยไปเชียวเหรอ?”

กุสตาโว่กล่าว: “ถึงแม้ว่าบางครั้งผมสามารถแอบออกไปนอกเขตแดนเพื่อผ่อนคลายได้ก็จริง แต่เขาก็มีเงื่อนไขกับผมสามข้อเช่นกัน ทุกครั้งที่ออกไปจะต้องโกหกก่อนว่าไม่สบายก่อน จากนั้นหมอจะออกใบรับรองให้ผมอยู่สังเกตอาการ หลังจากรอจนถึงเวลากลางคืนไฟดับลง คนของผมจะนำคนที่เป็นตัวแทนของผมส่งเข้ามา โดยเขาจะนอนค้างที่ห้องพยาบาลแทนผม และผมก็จะถูกพาตัวออกไปโดยผู้คุมปิดหน้าที่พัศดีเรือนจำเป็นคนกำหนด แต่ละครั้งค่อนข้างระมัดระวัง”

เย่เฉินขยับปาก ถามเขาต่อ: “สถานการณ์ของพัศดีเรือนจำคนนี้นายอธิบายให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม? ชื่อแซ่อะไร มีประวัติความเป็นมายังไง อายุเท่าไหร่ งานอดิเรกมีอะไรบ้างเป็นต้น”

กุสตาโว่พยักหน้า กล่าว: “พัศดีเรือนจำของที่นี่ชื่อว่าบรูซ ไวน์สไตน์ ปีนี้อายุสี่สิบสามปี”

เย่เฉินขมวดคิ้ว: “ไวน์สไตน์? นามสกุลนี้เหมือนว่าไม่ค่อยเห็นบ่อยเท่าไหร่”

กุสตาโว่กล่าว: “ไม่ค่อยเห็นมากเท่าไหร่จริงๆ เป็นนามสกุลของชาวยิว บรูซ ไวน์สไตน์ไม่ค่อยมีชื่อเสียง แต่คุณอาญาติห่างๆของเขาหนึ่งคุณน่าจะเคยได้ยิน ก็คือตัวร้ายผู้โด่งดังของฮอลลีวู้ด”

เย่เฉินเข้าใจทันที: “อ้อ......ผมรู้แล้ว ก็คือตัวร้ายผู้โด่งดังของฮอลลีวู้ดที่ล่วงละเมิดดาราวสาวหลายร้อยคนคนนั้น”

“ใช่!”กุสตาโว่พยักหน้ากล่าว: “บรูซกับคุณอาญาติห่างๆของเขาคนนั้นไม่ต่างกันมาก ต่างก็หลงใหลในการเล่นสนุกกับผู้หญิง นอกจากหาเงินแล้ว งานอดิเรกที่ที่สุดก็คือผู้หญิง”

พูดไป เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

ทันทีที่โจเซฟเห็นก็คาดไม่ถึงว่าเขายังมีโทรศัพท์มือถืออีกด้วย กล่าวด้วยจิตใต้สำนึกทันที: “ฉิบหาย นายเอาโทรศัพท์มือถือมาจากไหนวะ? วันไหนเอามาให้ฉันสักเครื่อง!”

เย่เฉินมองค้อนเขาแวบหนึ่ง กล่าวตำหนิ: “หุบปาก! จัดการธุระก่อน อย่าเพิ่งขัดจังหวะ!”

โจเซฟารีบหุบปากทันทีอย่างรู้จักประมาณตน

กุสตาโว่หาเบอร์หนึ่งเจอแล้วกดโทรออกไป หลังจากสั่งงานกับปลายสายทางด้านนั้นเรียบร้อยแล้ว ก็กล่าวกับเย่เฉิน: “คุณเย่ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว คืนนี้มีMiss Worldสองคนเข้าร่วมกิจกรรมอยู่ที่นครนิวยอร์กพอดี เดิมทีผมอยากจะออกไปเสพสุข ตอนนี้ก็ยกผลประโยชน์ให้บรูซแล้ว”

เย่เฉินพยักหน้า: “ตอนนี้เวลาไม่เช้าแล้ว นายรีบคิดว่าหนทางติดต่อเขา นัดเจอหน้าเขาสักหน่อย”

กุสตาโว่กล่าวโดยไม่ลังเล: “ครับคุณเย่ ผมจะติดต่อเขาเดี๋ยวนี้!”