ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5981
ตอนนี้ ขอเพียงแค่ข่าวที่ลูกชายของกุสตาโว่ต้องการฆ่าเขาไม่เล็ดลอดออกไป ตำแหน่งของเขาที่อยู่ในเรือนจำแห่งนี้ ยังคงไม่มีใครเทียบได้ ต่อให้เป็นโจเซฟก็ไม่ได้
ดังนั้น เขาในเวลานี้ ยังคงมีตำแหน่งกับเอกสิทธิ์เพียงคนเพียงคนเดียวในเรือนจำบรูคลิน
หลังจากที่เขาโทรศัพท์จัดการหญิงสาวสองคนของค่ำคืนนี้เรียบร้อยแล้ว ก็โทรศัพท์ไปหาพัศดีเรือนจำของเรือนจำบรูคลินทันที
ในสาย เขากล่าวอย่างมีเลสนัย: “บรูซ คืนนี้มีสินค้าลอตใหม่ถึงฝั่ง ไม่รู้ว่าคุณมีธุระไหม ถ้าหากไม่มีละก็ สามารถไปช่วยผมตรวจสอบสินค้าได้”
ทันทีที่พัศดีเรือนจำได้ยินประโยคนี้ กล่าวอย่างมีความสุขทันที: “คืนนี้ผมไม่มีธุระอะไร คุณซานเชซ คุณมีสินค้าดีกำลังจะถึงฝั่งจริงไหม?”
ถึงแม้ว่าพัศดีเรือนจำจะเป็นคนของตระกูลรอธส์ไชลด์ แต่ในความเป็นจริง เขาสำหรับตระกูลรอธส์ไชลด์แล้ว ก็เป็นแค่ขี้ข้าต่างนามสกุลคนหนึ่งเท่านั้น
ขี้ข้าต่างนามสกุลคนหนึ่ง อีกทั้งยังรับตำแหน่งแค่พัศดีเรือนจำเท่านั้น ดังนั้นก็สามารถมองออกว่า อันที่จริงเขาไม่ได้เสพสุขกับชีวิตที่หรูหราของชนชั้นสูงได้
กุสตาโว่เพื่อรักษาเอกสิทธิ์ในนี้ของตนเอาไว้ ก่อนหน้าก็ได้จัดการซื้อใจอีกฝ่ายหลายแล้ว นับว่าทำให้อีกฝ่ายได้เปิดโลกทัศน์ ดังนั้น ตอนที่กุสตาโว่พูดออกมาว่ามีสินค้าใหม่ต้องการให้อีกฝ่ายมาตรวจสอบ ในใจของอีกฝ่ายย่อมตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง
กุสตาโว่ในเวลานี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ผมกุสตาโว่ ซานเชซลั่นวาจา เคยไม่เป็นคำพูดตั้งแต่เมื่อไหร่?”
อีกฝ่ายกล่าวอย่างนอบน้อมทันที: “ใช่ใช่ใช่! คุณพูดถูกต้อง!”
พูดจบ เขามองไปทางเย่เฉิน กล่าวถาม: “คุณเย่ ความคิดเห็นของคุณละ?”
เย่เฉินมองไปทางโจเซฟ เอ่ยปากกล่าว: “นายจะเอาโทรศัพท์มือถือไปทำไม? โทรศัพท์สาธารณะของเรือนจำยังให้นายโทรได้ไม่หนำใจอีกเหรอไง? โทรศัพท์มือถือของแบบนี้เป็นที่สะดุดตาเกินไปในเรือนจำ ให้นายแล้ว นายจะต้องดูแลไม่ได้แน่ ยังไงก็ไม่ต้องไปคิดถึงแล้ว”
โจเซฟย่อมเชื่อฟังคำสั่งของเย่เฉิน ดังนั้นทำได้เพียงกล่าวให้ความร่วมมือแต่โดยดี: “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ คุณอาเย่ ผมเชื่อฟังคุณทุกอย่าง”
เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นมองไปทางกุสตาโว่อีกครั้ง เอ่ยปากกล่าว: “ใช่แล้ว อีกเดียวนายบอกกล่าวกับพัศดีเรือนจำ ให้เขานำโทรศัพท์มือถือของฉันมาคืนให้ฉันด้วย”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...