ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 599
บทที่ 599
ซุนโหย่วฉายก็เปลี่ยนสีหน้า ตกใจจนอวัยวะภายในแทบจะแหลกสลาย ในใจก็ยิ่งสิ้นหวัง！
ให้ตนเองไปใช้ชีวิตกับแม่หมู ไปนอนในนั้น ยังจะให้ตนเองกินอาหารหมูอีกด้วยงั้นหรือ?
ให้ตายเถอะ มันน่าขยะแขยงไปหน่อยมั้ง？！
ไม่ต้องพูดถึงว่าเล้าหมูมันจะสกปรกเพียงใด แค่กลิ่นของตัวหม่หมู ทั้งสาปทั้งเหม็น ถ้าให้ตนเองไปนอนกับมัน แค่คิดก็จะอ้วกแล้ว
แล้วอีกอย่าง อาหารที่ใช้เลี้ยงหมู ก็เป็นพวกเศษอาหาร เนื่องจากอากาศไม่ถ่ายเท อากาศร้อน ไม่กี่ชั่วโมงก็บูดเน่าแล้ว ตนเองดูแลรักษาร่างกายตนเองมาในหลายปีนี้ จะทนรับมันไหวได้อย่างไรกัน？！
อีกอย่าง ยังจะต้องใช้ชีวิตกับแม่หมูหนึ่งสัปดาห์ เกรงว่าจะไม่ถึงสัปดาห์ ตนเองก็สะอึกอ้วกตายแล้ว！
พอคิดถึงจุดนี้ เขาก็ยิ่งรีบขอร้องต่อท่านหงห้า พูดว่า “ท่านห้า คุณได้โปรดเมตตาด้วยเถอะครับ ปล่อยผมไปเถอะ ผมไม่อยากไปนอนกับแม่หมู ที่สกปรกแบบนั้น ผมรับไม่ไหว......”
ท่านหงห้าก็หัวเราะเย็นๆ “รับไม่ไหวงั้นหรือ? ก็ได้ งั้นก็เพิ่มเวลา เป็น2สัปดาห์！”
ซุนโหย่วฉายก็ปหกปากร้องไห้ลั่นกว่าเดิม
ท่านหงห้าพูดเตือนว่า “ร้องไห้รึ? ร้องไห้ก็เพิ่มไปอีกสัปดาห์！”
เซียวแษงควนรู้สึกว่า ซุนโหย่วฉายถูกกระทืบจนไม่มีชิ้นดีแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เขาไปนอนกับแม่หมูหนึ่งสัปดาห์อะไรหรอก ก็เลยพูดขึ้นว่า “เอาเป็นว่าไม่ต้องไปเล้าหมูก็แล้วกัน ที่นั่นมันก็สกปรกจริงๆ ”
ท่านหงห้าพยักหน้า พูดว่า “เล้าหมูมันสกปรกจริงๆ แถมยังเหม็นด้วย ดังนั้นผมเลยไม่เคยทำฟาร์มเลี้ยงหมู”
พูดไปดังนั้น เขาก็คิดขึ้นได้ว่า แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เอ่อ ตรงชานเมือง ผมสร้างฟาร์มเลี้ยงหมาไว้ ที่นั่นมีแต่หมาพันธุ์กัดดังๆ พอถึงตอนนั้นก็สามารถสับเขาให้เละ แล้วก็เอาไปเลี้ยงหมา ไม่เสียแรงและเวลาคิด แถมยังสะอาดถูกสุขอนามัย เขาน่าจะชอบแน่ๆ ！”
ได้ยินดังนั้น ซุนโหย่วฉายก็ตกใจจนฉี่ราดกางเกง เหม็นคลุ้งไปทั่ว
พอคำนี้หลุดไป พวกของประธานเพ๋ยก็อึ้ง！
อะไรนะ? ตนเองไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหมนี่?
ราชาใต้ดินของจินหลิง มาเคารพให้เกียรติต่อเซียวฉางควนก็นับว่าไม่ธรรมดาแล้ว แต่ตอนนี้เพื่อที่จะเอาใจเขา ถึงขนาดยอมเปิดห้องเพชรที่หรูหราระดับสูงที่สุดในเทียนเซียงฝู่ให้เขางั้นหรือ？！
ในเมืองจินหลิงทั้งหมด คนที่สามารถจองห้องเพชรของเทียนเซียงฝู่ได้ นับคนได้เลย
แต่ตอนนี้ ท่านหงห้าเอ่ยปากประจบเซียวฉางควนเองเลย ไม่รอให้เขาเอ่ยปากขอ ก็บอกว่าจะเปิดห้องให้เลยอย่างนั้นหรือ? แถมยังฟรีอีก！
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ใครจะเชื่อ！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...